...
Κινηματογραφική Λέσχη Δήμου Αγρινίου

| Άνεσις | Χαρ. Τρικούπη 33 – Αγρίνιο | τηλ.: 26410 44345 |
Ο Σπόρος της Ιερής Συκιάς
(The Seed of the Sacred Fig) του Μοχάμαντ Ρασούλοφ
| Την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 |
στον Δημοτικό κινηματογράφο Άνεσις
| Ο Μοχάμαντ Ρασούλοφ φυγαδεύει από το Ιράν
πολλά περισσότερα από τον ίδιο: την ανάγκη να αφηγηθεί
την εκρηκτική κατάσταση της χώρας του σε ένα αποτέλεσμα άνισο, αλλά κατεπείγον. |
Ώρα προβολής: 9:30, το βράδυ |
Γενική είσοδος: 3 ευρώ
|Ιράν, Γερμανία, Γαλλία, 2024 | Παραγωγή: Ροζίτα Χατζιγιάν, Μανί Τιλνέρ
Σκηνοθεσία: Μοχάμαντ Ρασούλοφ | Σενάριο: Μοχάμαντ Ρασούλοφ
Φωτογραφία: Πούγιαν Αγκαμπάμπαεϊ | Μοντάζ: Αντριου Μπερντ
Μουσική: Καρζάν Μαχμούντ
Πρωταγωνιστούν: Σοχέιλα Γκολεστάνι, Μισάγκ Ζαρέχ, Μάχσα Ροστάμι,
Σεταρέχ Μαλέκι, Νιουσά Ακσί, Αμινέ Αράνι
Διάρκεια: 168 λεπτά | Διανομή: Ama |
Ο Ιμάν είναι σαράντα πέντε χρονών και επιτέλους πιάνει τη θέση που ονειρευόταν, γίνεται κύριος ερευνητής της εισαγγελίας, ο άνθρωπος που αποφασίζει αν οι υποθέσεις έχουν αρκετά στοιχεία για να στηρίξουν τις ποινές του Καθεστώτος, κι επειδή είναι εργατικός και τίμιος δοξάζει τον Αλλάχ πιστεύοντας ότι τώρα όλα θα πάνε καλύτερα, ότι η Ναϊμέ θα αποκτήσει το σπίτι που πάντα ήθελε και οι κόρες τους δεν θα στριμώχνονται πια στο ίδιο δωμάτιο, μόνο που στο Ιράν αυτή η προαγωγή δεν έρχεται ποτέ μόνη της, αφού ο Ιμάν καλείται να υπογράφει για στοιχεία που δεν έχει ελέγξει, συχνά ανύπαρκτα, στέλνοντας ανθρώπους στον θάνατο, ενώ μαζί με τον μισθό παίρνει κι ένα όπλο, γίνεται στόχος και η Ναϊμέ σφίγγει τους κανόνες στο σπίτι, απαγορεύει φωτογραφίες, κουβέντες, αποκαλύψεις, πιστεύοντας ακλόνητα στο σύστημα, στην πατριαρχία που δεν ονομάζει ποτέ, στην τάξη που θεωρεί φυσικό νόμο, περιποιούμενη με τρυφερότητα τον άντρα της σαν να φροντίζει την ίδια την εξουσία.
Κι ενώ το σπίτι κλείνει όλο και πιο ερμητικά, έξω οι δρόμοι φλέγονται μετά τη δολοφονία της Μαχσά Αμινί, τα βίντεο της βίας γεμίζουν τα κινητά των κοριτσιών, η Ραζβάν φέρνει στο σπίτι μια φίλη πυροβολημένη στο πρόσωπο και η σύγκρουση γενεών γίνεται αναπόφευκτη, ώσπου το όπλο του Ιμάν εξαφανίζεται και μαζί του καταρρέει κάθε ισορροπία, καθώς ο φόβος, ο μισογυνισμός και η παράνοια ξεχύνονται μέσα στην οικογένεια, μετατρέποντας το ιδιωτικό σε πολιτικό και το σπίτι σε μικρογραφία της χώρας, μέχρι που η ταινία ξεφεύγει από τον ρεαλισμό και βυθίζεται στον συμβολισμό, σαν εκείνη τη συκιά που φυτρώνει από περιττώματα πουλιών, μεγαλώνει, θεωρείται ιερή, αλλά κάποτε οι ίδιες της οι ρίζες βγαίνουν στην επιφάνεια και τη στραγγαλίζουν.


