...
| Λευτέρης Τηλιγάδας |
Η ζωή στη Σπολάιτα
| Στις αρχές Μαρτίου του 1908 η εφημερίδα ΣΚΡΙΠ δημοσιεύει μία επιστολή-ανταπόκριση
που μεταφέρει την κατάσταση που επικρατεί στην κωμόπολη και τα γύρω χωριά.|
Η τοπική κοινωνία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην κτηνοτροφία, αναφέρει το ρεπορτάζ. Πολλοί άνθρωποι διατηρούν κοπάδια από γίδες και πρόβατα και ζουν από το γάλα και τα προϊόντα του. Ωστόσο η οικονομική κατάσταση είναι δύσκολη, επειδή η φορολογία παραμένει βαριά. Οι κάτοικοι έχουν επανειλημμένα ζητήσει από τις αρμόδιες αρχές να απαλλαγούν από ορισμένους φόρους, κυρίως από τον φόρο των μεταφερόμενων κτηνοτροφικών προϊόντων, καθώς η παραγωγή είναι φτωχή και το εισόδημα περιορισμένο. Οι αναφορές αυτές δεν είχαν αποτέλεσμα και έτσι οι άνθρωποι αναγκάζονται να απευθυνθούν δημόσια προς την κυβέρνηση ζητώντας ελάφρυνση και γενικότερη αγροτική προστασία, επειδή η καλλιέργεια και η κτηνοτροφία πλήττονται συνεχώς από καταστροφές και επιδρομές που αφανίζουν τη σοδειά.
Παράλληλα προβάλλεται ένα δεύτερο αίτημα που αφορά την εκπαίδευση των κοριτσιών της περιοχής. Οι κάτοικοι θεωρούν απαραίτητη τη δημιουργία δημοτικού σχολείου θηλέων κοντά στη Σπολάϊτα. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν περίπου πενήντα κορίτσια σχολικής ηλικίας και τα περισσότερα αναγκάζονται να πηγαίνουν στο Αγρίνιο για να φοιτήσουν, κάτι που δημιουργεί μεγάλες δυσκολίες στις οικογένειες. Για τον ίδιο λόγο ζητείται και η ίδρυση ταχυδρομικού και τηλεφωνικού γραφείου, ώστε να εξυπηρετούνται τα χωριά της περιοχής χωρίς να χρειάζεται μετακίνηση στην πόλη. Προτείνεται μάλιστα το γραφείο να τοποθετηθεί σε σημείο του δρόμου που συνδέει το Αγρίνιο με το Κραβασαρά, περίπου στο μέσο της απόστασης, κοντά στο χωριό Σκουτερά, ώστε να εξυπηρετείται ολόκληρη η γύρω περιφέρεια.
Ένα ακόμη αίτημα αφορούσε τη βελτίωση του δρόμου που ενώνει τη Σπολάϊτα με το Αγγελόκαστρο. Οι κάτοικοι ζητούσαν τη συνδρομή του βουλευτή της περιοχής, Βασιλείου Ν. Μελά, για την ολοκλήρωση των σχετικών έργων που θεωρούνταν απαραίτητα για τη συγκοινωνία και την εμπορική κίνηση των χωριών.
Ο ανταποκριτής προσθέτει και ορισμένες ειδήσεις της καθημερινότητας της περιοχής. Λίγο έξω από την κωμόπολη, αναφέρει, βρίσκεται η μεγάλη γέφυρα του Αχελώου, έργο που στοίχισε στο δημόσιο περίπου ένα εκατομμύριο δραχμές. Στο ένα άκρο της γέφυρας λειτουργεί αστυνομικός σταθμός για τη φύλαξη του έργου και την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου. Παρ’ όλα αυτά αναφέρεται ότι πρόσφατα ένας τολμηρός λαθρέμπορος κατάφερε ύστερα από πολύωρη κολύμβηση να περάσει τον ποταμό μεταφέροντας τέσσερις οκάδες καπνού, ρισκάροντας ακόμη και τη ζωή του.
Τις ημέρες των Αποκριών οι κάτοικοι της Σπολάϊτας γιόρτασαν με μεγάλη ομοψυχία. Τα γλέντια και οι χοροί κράτησαν μέχρι την Καθαρά Δευτέρα και η φιλοξενία ήταν γενναιόδωρη, με φαγητό και κρασί για όλους. Στο τέλος της ανταπόκρισης αναφέρεται και ένα περιστατικό στην περιοχή της Λεπενούς, όπου ένας άνδρας πέθανε ύστερα από δηλητηρίαση, γεγονός που προκάλεσε ανησυχία στους κατοίκους.
Με αυτόν τον τρόπο ο ανταποκριτής επιχειρεί να μεταφέρει προς τα κέντρα εξουσίας την εικόνα μιας αγροτικής κοινωνίας που αγωνίζεται να επιβιώσει, ζητά φορολογική ανακούφιση, καλύτερη εκπαίδευση και στοιχειώδεις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ συνεχίζει να ζει την καθημερινότητά της ανάμεσα σε δυσκολίες, τοπικά συμβάντα και στιγμές συλλογικής γιορτής.
——————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες.
Φωτογραφία: Άγιος Ιωάννης Σπολάιτας
——————————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
