...
Ο γέγονε… Γέγονε |
Γεγονότα
1825 – Λήγει η πρώτη φάση της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή.
Ο Έπαρχος της Δυτικής Ελλάδας, Κωνσταντίνος Μεταξάς, προσκάλεσε να υπερασπίσουν το Μεσολόγγι τους Κίτσο Τζαβέλα, Ράγκο, Ίσκο, Κώστα Μπότσαρη κ.ά. 3.500 αγωνιστές βρίσκονταν μέσα στην πόλη. Ο Μουσταής φάνηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, αλλά κατευθύνθηκε δυτικά, αντικρύ από το Αιτωλικό (τότε λεγόταν Ανατολικό).
Στο Αιτωλικό κλείστηκαν 500 αγωνιστές με τους κατοίκους. Στις 2 Οκτώβρη, οι Οθωμανοί με κανόνια άρχισαν να χτυπάνε το Αιτωλικό.
Οι Έλληνες στείλανε από το Μεσολόγγι 4 κανόνια, πού τα έστησε ο σπουδασμένος στην Ευρώπη μηχανικός Μιχαήλ Κοκκίνης. Τα τουρκικά κανόνια αναγκάστηκαν να αποτραβηχτούν. Τις επόμενες ημέρες κανένα αξιόλογο γεγονός δεν συνέβη εκτός από την επίθεση από το Κίτσο Τζαβέλα.
1847 – Κυκλοφορεί στο Λονδίνο το μυθιστόρημα των αδελφών Μπροντέ «Τζέιν Έιρ» και αμέσως γίνεται τεράστια επιτυχία. Η Τζέιν Έιρ είναι μυθοπλαστικός χαρακτήρας μυθιστορήματος περίπου εκατόν πενήντα χρόνων.
Πρόκειται για ένα ορφανό κορίτσι που μένει τελικά με τον αδερφό της μητέρας της. Όμως αυτός πεθαίνει κάποια στιγμή και αφήνει τη μικρή στα χέρια της γυναίκας του, μιας σκληρής κυρίας. Εκείνη είχε και δικά της παιδιά όμως δε φερόταν καλά στην Τζέιν.
Σε ηλικία δέκα χρονών μπαίνει σε ορφανοτροφείο με εντολή της θείας της όμως και εκεί στερείται αγάπης. Όταν μεγαλώνει γίνεται δασκάλα και πηγαίνει σε ένα πύργο να αναλάβει την ανατροφή ενός κοριτσιού. Όμως η μοίρα δε την αφήνει σε ησυχία καθώς όταν είναι να παντρευτεί με τον κύριο του σπιτιού, αποκαλύπτεται ένα μυστικό που ακυρώνει το γάμο. Η ηρωίδα κρυφά φεύγει από το σπίτι σε άσχημη ψυχολογική και σωματική κατάσταση, βρίσκει καταφύγιο σε άλλο σπίτι και αφήνει πίσω το παρελθόν.
Το μυθιστόρημα της Σάρλοτ Μπροντέ θίγει τις έννοιες της εσωτερικής δύναμης και της αξιοπρέπειας οι οποίες είναι ικανές να ξεπεράσουν πολλές δυσκολίες
1973 – Αρχίζει ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, μεταξύ Ισραηλινών και Αράβων. Ο Δ’ Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος, που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1973, ήταν ο τελευταίος της σειράς των αραβοϊσραηλινών πολέμων, εξαιρουμένων των εισβολών στο Λίβανο το 1982 και το 2006 και των εισβολών σε παλαιστινιακά εδάφη, όπως στη Γάζα το 2008 και το 2014.
Γιομ Κιπούρ ονομάζεται η ισραηλινή εορτή του Εξιλασμού. Η πολυσήμαντη αυτή πολεμική σύρραξη διεξήχθη από τις 6 έως τις 26 Οκτωβρίου 1973, από ένα συνασπισμό αραβικών κρατών υπό την ηγεσία της Αιγύπτου και της Συρίας, εναντίον του Ισραήλ. Ο πόλεμος ξεκίνησε από μια αιφνιδιαστική κοινή επίθεση της Συρίας και της Αιγύπτου τη μέρα του Γιομ Κιπούρ, τη μεγαλύτερη εβραϊκή εορτή. Η Αίγυπτος και η Συρία πέρασαν τις γραμμές κατάπαυσης του πυρός στο Σινά στο Νότο και τα Υψώματα του Γκολάν στο Βορρά αντίστοιχα, εδάφη που αμφότερα κατέχονταν από το Ισραήλ από το 1967 και τον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Η σύγκρουση είχε όλα τα στοιχεία μιας σοβαρής διεθνούς κρίσης και ολοκληρώθηκε με μια έμμεση σύγκρουση των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οι οποίες εφοδίασαν σε μεγάλη κλίμακα τους εμπόλεμους συμμάχους τους.
Οι Αιγύπτιοι και οι Σύροι προήλασαν στις πρώτες 24–48 ώρες, μετά τις οποίες όμως η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ του Ισραήλ. Ώς τη δεύτερη εβδομάδα του πολέμου, οι Σύροι απωθήθηκαν από τα Υψώματα Γκολάν. Στο Σινά προς το Νότο, οι Ισραηλινοί χτύπησαν ως σφήνα στη γραμμή ανάμεσα στις δύο επιτιθέμενες αιγυπτιακές στρατιές, διέσχισαν τη Διώρυγα του Σουέζ (όπου βρισκόταν η παλιά γραμμή κατάπαυσης του πυρός του ’67), αποκόπτοντας την αιγυπτιακή Τρίτη Στρατιά ακριβώς μόλις ενεργοποιήθηκε η κατάπαυση του πυρός από τα Ηνωμένα Έθνη.
Ο πόλεμος είχε τεράστιες συνέπειες σε όλο τον κόσμο. Ο αραβικός κόσμος, ο οποίος είχε ταπεινωθεί από τη συντριπτική ήττα στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, ένιωσε ψυχολογικά δικαιωμένος από τη σειρά των νικών στην αρχή της σύγκρουσης. Αυτή η δικαίωση έστρωσε το δρόμο για την ειρηνευτική διαδικασία που ακολούθησε, όπως και φιλελευθεροποιήσεις στην πολιτική της “infitah” («ανοιχτής πόρτας») από την Αίγυπτο. Οι Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ, που ήρθαν λίγο αργότερα, οδήγησαν σε ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ – η πρώτη φορά που ένα αραβικό κράτος αναγνώρισε το ισραηλινό κράτος. Η Αίγυπτος, που είχε ήδη αρχίσει να απομακρύνεται από τη Σοβιετική Ένωση, απεκόπη της σοβιετικής σφαίρας επιρροής ολοκληρωτικά.
Ο πόλεμος τελείωσε με στρατιωτική νίκη του Ισραήλ, που ακολουθήθηκε από μακροσκελείς διαπραγματεύσεις, καταλήγοντας στο Συνέδριο της Γενεύης. Η Συνθήκη Ειρήνης υπογράφηκε το Μάιο του 1974. Το Ισραήλ εξαρχής επιθυμούσε ειρήνη γι’αυτό και συμφώνησε σε υποχωρήσεις.
2003 – Το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής απονέμεται στον αμερικανό Πολ Λότερμπαρ και τον βρετανό Πίτερ Μάνσφιλντ, για την συνεισφορά τους στην εξέλιξη της μαγνητικής τομογραφίας.
Η εξέλιξη της μαγνητικής τομογραφίας και της φασματοσκοπίας NMR ξεκινά με θεμελιώδεις επιστημονικές συνεισφορές. Ο Ζοζέφ Φουριέ επινόησε τους μετασχηματισμούς Fourier, απαραίτητους για την ανακατασκευή φασμάτων, ενώ ο Νίκολα Τέσλα προώθησε την τεχνολογία μέσω των εφευρέσεών του στον ηλεκτρομαγνητισμό.
Το 1924 ο Pauli πρότεινε την θεωρητική ύπαρξη της εγγενούς πυρηνικής περιστροφής, και το 1925 οι Uhlenbeck και Goudsmit εισήγαγαν την έννοια του περιστρεφόμενου ηλεκτρονίου. Ο Pauli και ο Charles Galton Darwin ανέπτυξαν το θεωρητικό πλαίσιο περιστροφής ηλεκτρονίων βασισμένο στην κβαντική μηχανική των Schrödinger και Heisenberg.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’30 ξεκίνησαν οι πρώτες μελέτες μαγνητικών ιδιοτήτων των πυρήνων από τους Gorter και Rabi, ενώ οι Stern και Gerlach μέτρησαν την εκτροπή ακτίνας μορίων υδρογόνου. Ο όρος “πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός” εμφανίζεται από τον Gorter το 1942. Ο Yevgeni Zavoisky ανίχνευσε τον μαγνητικό συντονισμό ηλεκτρονίων και πυρήνων, αλλά η επίσημη ανακάλυψη του NMR έγινε ανεξάρτητα από τους Felix Bloch και Edward Purcell το 1946, με βράβευση Νόμπελ το 1952.
Στη δεκαετία του ’50 αναπτύχθηκε η φασματοσκοπία NMR in vitro από τους Odeblad και Lindström, ενώ έρευνες για ζωντανούς ιστούς και χρόνους χαλάρωσης συνεχίστηκαν από τον Jay Singer και τον J. Johns. Η εφεύρεση του αξονικού τομογράφου και η εφαρμογή γραμμικών βαθμιδωτών πεδίων από τον Lauterbur το 1971 επέτρεψαν τη χωρική απεικόνιση μοριακών συγκεντρώσεων.
Το 1972–1974 αναπτύχθηκε η φασματοσκοπία φωσφόρου και η ζευγματογραφία (αργότερα MRI) με συμβολή των Kumar, Welti, Ernst και της εταιρείας EMI. Ο Raymond Damadian, μαζί με τους Minkoff και Goldsmith, δημιούργησαν τον πρώτο πειραματικό μαγνητικό τομογράφο το 1977, παράγοντας την πρώτη εικόνα ανθρώπινου σώματος. Την ίδια χρονιά ο Peter Mansfield χρησιμοποίησε την τεχνική Echo Planar Imaging για απεικόνιση. Το 2003 οι Paul Lauterbur και Peter Mansfield τιμήθηκαν με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής για τις ανακαλύψεις τους στη μαγνητική τομογραφία.
Γεννήσεις
1849 – Βασίλειος Ζαχάροφ. Ο Βασίλειος Ζαχάρωφ ή Βασίλειος Ζαχαρίου ήταν Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας, έμπορος όπλων αλλά και ευεργέτης των αρχών του 20ού αιώνα που διαδραμάτισε σημαντικό παρασκηνιακό ρόλο στην τότε ευρωπαϊκή πολιτική σε βαθμό τέτοιο ώστε να χαρακτηριστεί ο “μυστηριώδης άνθρωπος της Ευρώπης”, ή ο “Άρχοντας του σκότους”.
Γενικά ο Ζαχάρωφ θεωρείται ομιχλώδης προσωπικότητα και πολλές πτυχές της μας είναι άγνωστες. Με ατελείωτες γνωριμίες και διασυνδέσεις, κινούνταν μεταξύ διαφθοράς, προπαγάνδας, ευεργεσιών και χρηματισμού, χρησιμοποιώντας ένα ευρύ δίκτυο πληροφοριών, το οποίο είχε στήσει. Οι τέσσερις υπηκοότητές του (οθωμανική, ελληνική, αγγλική, γαλλική) του έδιναν μεγάλη ελευθερία κινήσεων.
Αποκαλούνταν «έμπορος του θανάτου» και «μυστήριο της Ευρώπης» και το όνομά του προκαλούσε δέος. Παρά ταύτα, η Γαλλία του απένειμε το παράσημο του ανώτερου ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής και η Μεγάλη Βρετανία τον έχρισε ιππότη του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Μπαθ (γι’ αυτό και αποκαλούνταν Sir Basil). Η Ελλάδα επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920), του απένειμε το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος.
1974 – Αλέξης Γεωργούλης. Ο Αλέξης Γεωργούλης (Λάρισα, 6 Οκτωβρίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, παρουσιαστής και πολιτικός. Είναι εκλεγμένος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ και ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά – Βόρεια Πράσινη Αριστερά.
Εισήχθη στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ και πήρε αργότερα μεταγραφή για το Ε.Μ.Π., αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Είναι το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Γεωργούλη. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης πρακτορείου Προ-Πο, ενώ η μητέρα του ήταν νηπιαγωγός.
Στο Γυμνάσιο αποφάσισε να γίνει πρωταθλητής της πάλης και γράφτηκε στην ομάδα πάλης. Παράλληλα έκανε μαθήματα φωνητικής με τον Ν. Παναγιωτόπουλο και την Ελένη Λιώνα. Από το 1988 μέχρι το 1992 έκανε μαθήματα κλασικής και μπλουζ κιθάρας στο Ωδείο Λάρισας.
Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις προκειμένου να περάσει στο Μαθηματικό Τμήμα αλλά πέρασε στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης για να σπουδάσει πολιτικός μηχανικός. Ενάμιση χρόνο μετά πήρε μεταγραφή για το Πολυτεχνείο στην Αθήνα.
Μέχρι τα 22 του δεν υπήρχε η παραμικρή σκέψη στο μυαλό του να γίνει ηθοποιός. Προς το τέλος των σπουδών του στο Ε.Μ.Π., αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική. Έτσι παρακολούθησε μαθήματα στο θεατρικό εργαστήρι “Θεατρική Τέχνη” στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου “Ίασμος” και από το 1996 μέχρι το 2000 στο θέατρο των “Αλλαγών”.
Στις ευρωεκλογές του 2019 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, στην πέμπτη θέση από τις έξι του κόμματος.
Θάνατοι
404 – Ευδοξία (… – 6 Οκτωβρίου 404) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του Αρκάδιου και μητέρα του Θεοδόσιου Β΄. Ήταν κόρη Φράγκου αξιωματιούχου, ωστόσο μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη.
Έγινε αυτοκράτειρα χάρη στον έπαρχο Ευτρόπιο, που την παρουσίασε στον Αρκάδιο, ο οποίος την ερωτεύτηκε. Ήταν «ασεβής» γυναίκα, μάλιστα έκοβε τα μαλλιά της όπως οι εταίρες.
Η Ευδοξία προκάλεσε την αυστηρή κριτική του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος την αποκαλούσε Ιεζάβελ και Ηρωδιάδα. Ο Χρυσόστομος κατέκρινε αυστηρά εκείνους που συμμετείχαν στις εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Ευδοξίας.
Ο ιστορικός Σωκράτης αναφέρει την αρχή μιας ομιλίας που πιθανότατα εκφώνησε ο Χρυσόστομος· «πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν την κεφαλήν Ιωάννου ζητεί λαβείν επί πίνακι». Η Ευδοξία ενοχλήθηκε και ζήτησε από τον τον Αρκάδιο να λάβει μέτρα εναντίον του, και εκείνος εξόρισε τον Ιωάννη.
Η Ευδοξία πέθανε πριν από τον Αρκάδιο, κατά τον τοκετό. Είχε πέντε παιδιά: τη Φλασίλλα, την Πουλχερία, τον Θεοδόσιο Β΄, την Αρκαδία Πορφυρογέννητη και τη Μαρίνα.
2019 – Τζίντζερ Μπέικερ. O Τζίντζερ Μπέικερ (Ginger Baker) ήταν άγγλος ντράμερ, από τις θρυλικές μορφές των κρουστών στο χώρο της ροκ μουσικής. Στο παίξιμό του συνδύαζε το λυρισμό της τζαζ και την ωμή δύναμη του ροκ. Ένας κριτικός τον παρομοίωσε με «μια ανθρώπινη θεριζοαλωνιστική μηχανή». Ο Πίτερ Έντουαρντ Μπέικερ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 19 Αυγούστου 1939. Το Τζίντζερ (Πιπερόρριζα) ήταν παρατσούκλι και του αποδόθηκε από φίλους του για τα πυρόξανθα μαλλιά του.
Το κοινό της ροκ μουσικής τον γνώρισε για πρώτη φορά ως μέλος του συγκροτήματος του μπλουζ «The Graham Bond Organisation», προτού ιδρύσει, μαζί με τον Έρικ Κλάπτον και τον μπασίστα Τζακ Μπρους, το επιδραστικό συγκρότημα των Cream το 1966. Οι τέσσερις δίσκοι των Cream, που συνδυάζουν την μπλουζ, την ψυχεδελική ροκ και το χαρντ ροκ, πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρούνται πλέον κλασικοί.
Το 1969, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ο Μπέικερ σχημάτισε με τον Έρικ Κλάπτον, τον Ρικ Γκρεκ και τον Στιβ Γουίνγουντ τους βραχύβιους αλλά σημαντικούς Blind Faith, που κυκλοφόρησαν μόλις ένα δίσκο την ίδια χρονιά. Στη μακροχρόνια καριέρα του έπαιξε μεταξύ άλλων με τους Hawkwind και τον Φέλα Κούτι και σχημάτισε κατά περιόδους δικά του συγκροτήματα. Το παίξιμό του στα ντραμς επηρέασε πολλούς ομοτέχνους του, από τους οποίους ξεχωρίζουν οι Τζον Μπόναμ, Φιλ Κόλινς, Στιούαρτ Κόπλαντ, Τέρι Μπόζιο, Άλεξ Βαν Χέιλεν, Ίαν Πέις και Νικ Μέισον.
Ο Τζίντζερ Μπέικερ πέθανε στις 6 Οκτωβρίου 2019 σε νοσοκομείου του Καντέρμπουρι της Αγγλίας, ύστερα από σύντομη νοσηλεία. Έπασχε από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αγωνιζόταν χρόνια να απεξαρτηθεί από την ηρωίνη. Είχε παντρευτεί τέσσερις φορές και είχε αποκτήσει τρία παιδιά.
