...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
25 Μαρτίου
1891: Ανεβαίνει το ιστορικό δράμα «Αθανάσιος Διάκος»
1944: Παλλαϊκή εκδήλωση αντίστασης στο κατεχόμενο Αγρίνιο
1979: Κατάθεση στεφάνων και ξύλο μετά μουσικής
25 Μαρτίου 1891
Κατά τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου του 1891, ο Μιμοδραματικός θίασος ανεβάζει στο τότε Παρθεναγωγείο της πόλης (σημερινό 4ο Δημοτικό Σχολείο) την τραγωδία «Αθανάσιος Διάκος», που τυπώνεται το 1859 στην Αθήνα χωρίς ν’ αναφέρεται ο συγγραφέας της. Η παράσταση οργανώνεται και ο θίασος ανακοινώνει ότι οι εισπράξεις «θα διατεθώσιν υπέρ των πτωχών της πόλεως»
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
«Μιμοδραματικός θίασος» Αγρινίου
25 Μαρτίου 1943
Η Επιτροπή Πόλης Αγρινίου του ΕΑΜ είχε αποφασίσει να γιορτασθεί η επέτειος της Εθνικής Ανεξαρτησίας με παλλαϊκή εκδήλωση στην πόλη. Το πρωί της 25ης, οι καταστηματάρχες της πόλης κατέβασαν τα ρολά των καταστημάτων τους και κατευθύνθηκαν στην πλατεία Στράτου, η οποία ήταν γεμάτη ασφυκτικά από κόσμο. Και ακολούθησε η πιο συγκλονιστική αντιστασιακή εκδήλωση μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ιταλών. Άρχισαν να ανεβαίνουν την οδό Παπαστράτου προς το πάρκο και όταν έφτασαν μπροστά στην στήλη των πεσόντων, ένας εργάτης, ο Τάσος Πετρίδης, σε μία σύντομη ομιλία αναφέρθηκε στο νόημα της ημέρας και στη συνέχεια στεφάνωσε την στήλη.
Οι Ιταλοί βλέποντας την αποφασιστικότητα των Αγρινιωτών, παραμέριζαν, έπιαναν τα πεζοδρόμια και άφηναν χώρο να περάσει η πορεία.Έκλεισαν όλα τα καταστήματα στην πόλη, όλοι οι κάτοικοι απείχαν από κάθε εργασία και πραγματοποιήσαν συγκέντρωση στην πλατεία Στράτου. Από ‘κει, όλοι μαζί πορεύτηκαν στο πάρκο, για να στεφανωθεί η στήλη των πεσόντων, η οποία ήταν στημένη στην είσοδό του.
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
25 Μαρτίου 1943: Αντιστασιακές ενέργειες σε Αγρίνιο και Μεσολόγγι
25 Μαρτίου 1979
Στον κήπο του Ηρώου της πόλης (εκείνη την εποχή ήταν στη θέση που βρίσκονται σήμερα τα κτίρια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και του Μουσείου Καπράλου) το πρωί της 25ης Μαρτίου του 1979, την ώρα της κατάθεσης των στεφάνων από τους «επισήμους» της πόλης του Αγρινίου… «έπεσε ξύλο μετά μουσικής».
