Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 12ῃ Ιανουαρίου | 1983: Καταγγελία ματαίωσης συνεδρίου του Ε.Κ.Α.


...

Aγρινιώτικο καλαντάρι

12 Ιανουαρίου

1963: Έρχεται ο τηλέγραφος
1983: Καταγγελία ματαίωσης συνεδρίου του Ε.Κ.Α.


12 Ιανουαρίου 1963

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η Ελλάδα επιχειρεί ένα άλμα προς τον εκσυγχρονισμό. Είναι μια εποχή που η τεχνολογία προχωρά με βήμα μετρημένο αλλά σταθερό, και κάθε νέο καλώδιο, κάθε μηχανή, σημαίνει σύνδεση με τον κόσμο. Στις 12 Ιανουαρίου 1963, η εφημερίδα Εμπρός καταγράφει ένα τέτοιο βήμα: τον εκτεταμένο εκσυγχρονισμό της τηλεγραφίας στη χώρα

Ανάμεσα στις πόλεις που μπαίνουν στο σχεδιασμό βρίσκεται και το Αγρίνιο. Όχι ως κέντρο αιχμής, αλλά ως κρίκος σε ένα εθνικό δίκτυο επικοινωνίας που ανανεώνεται. Εκεί, προβλέπεται η εγκατάσταση χειροκίνητων τηλεγραφικών κέντρων. Είναι η μετάβαση από το ανθρώπινο χέρι στο μηχάνημα μια μετάβαση αργή, άνιση, αλλά αναπόφευκτη. Το πρόγραμμα δεν περιορίζεται σε νέες εγκαταστάσεις. Περιλαμβάνει εξαπλά, τριπλά και απλά φερέσυχνα συστήματα, ανακαινίσεις, βελτιώσεις, και προμήθεια νέου υλικού: τηλετύπους, εξαρτήματα, μηχανές που υπόσχονται ταχύτερη και πιο αξιόπιστη επικοινωνία. Πίσω από τους τεχνικούς όρους, κρύβεται μια μεγάλη φιλοδοξία: να μικρύνουν οι αποστάσεις σε μια χώρα δύσβατη, κατακερματισμένη γεωγραφικά και ακόμη τραυματισμένη από τον πόλεμο και τον εμφύλιο.

Για το Αγρίνιο, η τηλεγραφία ήταν ένα εργαλείο διοίκησης, εμπορίου και ενημέρωσης. Ήταν το νήμα που το συνδέει με την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τον υπόλοιπο κόσμο. Και μέσα από αυτά τα σύρματα, περνούσε σιωπηλά η υπόσχεση μιας Ελλάδας που προσπαθεί να εκσυγχρονιστεί.

 

12 Ιανουαρίου 1983

Η εφημερίδα Ριζοσπάστης 12.1.1983 καταγγέλλει τη μεθοδευμένη ματαίωση της σύγκλησης συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου Αγρινίου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ενώ είχε αποφασιστεί η πραγματοποίηση του συνεδρίου και είχαν κινηθεί οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της περιοχής, παρεμβάσεις και παρασκηνιακές κινήσεις οδήγησαν στην ακύρωσή του. Η ευθύνη αποδίδεται σε δυνάμεις που επιδιώκουν να ελέγξουν το συνδικαλιστικό κίνημα και να αποτρέψουν τη συμμετοχή ταξικών σωματείων και αντιπροσώπων.

Το άρθρο τονίζει ότι η ματαίωση δεν οφείλεται σε τυπικά ή οργανωτικά ζητήματα, αλλά αποτελεί πολιτική επιλογή, με στόχο να εμποδιστεί η δημοκρατική λειτουργία του Εργατικού Κέντρου. Επισημαίνεται πως τέτοιες πρακτικές υπονομεύουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και έρχονται σε αντίθεση με τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί μετά την πολιτική αλλαγή του 1981.

Τέλος, υπογραμμίζεται ότι οι ταξικές δυνάμεις δεν αποδέχονται τη φίμωση και δηλώνουν αποφασισμένες να συνεχίσουν τον αγώνα για τη σύγκληση συνεδρίου με γνήσια εκπροσώπηση, υπερασπιζόμενες την αυτονομία και τη δημοκρατία στο συνδικαλιστικό κίνημα του Αγρινίου.

Φωτογραφία: Εργατικό Κέντρο Αγρινίου
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για  να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν