...
| Δήμος Αγρινίου |
Σιταράλωνα 1965 – Μορφές με μολύβι
| Μνήμη, τέχνη και ανθρώπινες ιστορίες
Mια «σιωπηλή» αφήγηση για έναν κόσμο που χάθηκε |
Μια έκθεση που λειτουργεί ταυτόχρονα ως προσωπικό ημερολόγιο και συλλογική μνήμη εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 στο Αγρίνιο. Η ζωγράφος και ιστορικός τέχνης Χαρά Παπαθεοδώρου παρουσιάζει τη δουλειά της με τίτλο «Σιταράλωνα 1965 – Μορφές με μολύβι», μια ενότητα έργων που ξεπερνά τα όρια της εικαστικής καταγραφής και αγγίζει τον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας.
Η έκθεση φιλοξενείται στην Παλαιά Δημοτική Αγορά Αγρινίου, με τα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 7:30 μ.μ. και τη διάρκειά της να εκτείνεται έως την Κυριακή 10 Μαΐου 2026.
Η αφετηρία της έκθεσης δεν είναι μια ανακάλυψη: ένα παλιό, ξεχασμένο ντοσιέ με περισσότερα από πενήντα πορτρέτα σε φυσικό μέγεθος, σχεδιασμένα με μολύβι. Διπλωμένα και φθαρμένα από τον χρόνο, τα έργα αυτά επανέρχονται σήμερα ως πολύτιμα τεκμήρια μιας άλλης εποχής. Πρόκειται για σπουδές της νεότητας της Χαρά Παπαθεοδώρου, από μια περίοδο έντονου καλλιτεχνικού ενθουσιασμού και αναζήτησης. Ωστόσο, η σημασία τους δεν περιορίζεται στην τεχνική ή αισθητική τους αξία. Τα πρόσωπα που αποτυπώνονται σε αυτά –άνθρωποι που δεν βρίσκονται πια στη ζωή– συγκροτούν ένα άτυπο αρχείο μνήμης, μια «σιωπηλή» αφήγηση για έναν κόσμο που χάθηκε.
Σιταράλωνα 1965: πέρα από τη λαογραφία
Η επιστροφή στο υλικό συνοδεύτηκε και από την ανάγνωση ενός προσωπικού ημερολογίου της καλλιτέχνιδας, από την περίοδο που έζησε στο χωριό Σιταράλωνα το 1965, κοντά στη Λίμνη Τριχωνίδα. Εκεί, πίσω από τις μορφές με τραγιάσκες και τσεμπέρια –εικόνες που σήμερα συναντά κανείς κυρίως σε μουσεία ή παλιές καρτ ποστάλ– αναδύεται μια σκληρή καθημερινότητα: ένα χωριό χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς βασικές υποδομές. Η έκθεση λειτουργεί ως μαρτυρία για τις συνθήκες ζωής, την απομόνωση και την ανθρώπινη αντοχή. Παράλληλα, αποτελεί και μια προσωπική κατάθεση: την καταγραφή της ίδιας της καλλιτέχνιδας για τον τρόπο που αντιλαμβανόταν τον κόσμο και την τέχνη εκείνη την περίοδο.
Η τέχνη ως διάσωση μνήμης
Τα σχέδια και το ημερολόγιο λειτουργούν συμπληρωματικά: αποτυπώνουν σκέψεις, συναισθήματα και υπαρξιακές αγωνίες γύρω από την καλλιτεχνική δημιουργία. Στο βάθος αυτής της δουλειάς βρίσκεται μια ουσιαστική αγωνία: η διάσωση ενός κόσμου που χάνεται μαζί με τους ανθρώπους του. Η ίδια η καλλιτέχνιδα εντάσσει το έργο της σε αυτή τη λογική της μνήμης, συνομιλώντας έμμεσα με τη σκέψη του Νικόλαος Πολίτης, ότι κάθε άνθρωπος που φεύγει παίρνει μαζί του έναν ολόκληρο κόσμο.
Μια διεθνής πορεία με ρίζες στην εμπειρία
Η Χαρά Παπαθεοδώρου διαθέτει μια πολυεπίπεδη καλλιτεχνική και ακαδημαϊκή διαδρομή. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και συνέχισε στο McGill University, ενώ απέκτησε διδακτορικό στην Ιστορία της Τέχνης από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έχει διδάξει στο Deree – The American College of Greece και έχει συμμετάσχει σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις, από την Ινδία έως την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, αποσπώντας διακρίσεις και βραβεία.
Η δουλειά της επηρεάζεται έντονα από τα ταξίδια της και από τη μελέτη της μυθολογίας και των παραμυθιών, στοιχεία που διαπερνούν υπόγεια και αυτή την έκθεση, παρά τον ρεαλιστικό της χαρακτήρα.
Ταυτότητα εκδήλωσης
- Διοργάνωση: Δήμος Αγρινίου
- Ημερομηνία: Δευτέρα 20 Απριλίου – Κυριακή 10 Μαΐου 2026
- Τίτλος: «Σιταράλωνα 1965 / Μορφές με μολύβι»
- Χαρακτήρας: Εικαστική έκθεση (σχέδιο – πορτρέτο, αρχειακό υλικό)
- Χώρος: Παλαιά Δημοτική Αγορά Αγρινίου
- Διεύθυνση: Αγρίνιο
- Διάρκεια: 20 ημέρες
- Ώρα έναρξης (εγκαίνια): 7:30 μ.μ.
- Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 10:00 π.μ. – 1:00 μ.μ. & 6:00 μ.μ. – 9:00 μ.μ. (αργίες: κλειστά)
