...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 9 Φεβρουαρίου|
Διεθνής Ημέρα κατά της Επιληψίας
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας εορτάζεται ετησίως στις 9 Φεβρουαρίου , ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού ποιητή της Ελλάδας. Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.
H πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στην Ελληνική γλώσσα ξεκίνησε το 2014 από έμπνευση του καθηγητή Γιάννη Κορίνθιου, τότε Προέδρου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων της Ιταλίας. Πρωτοστάτησαν στην κινητοποίηση για την καθιέρωση της ημέρας τα κλασικά λύκεια και η Ελληνική Κοινότητα της Νάπολης και Καμπανίας.
Αρχικά υπήρξε ένα σχέδιο νόμου με τίτλο “Καθιέρωση Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνοφωνίας και Ελληνικού Πολιτισμού” με προτεινόμενη μέρα την 20η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Σωκράτη. Τελικά επελέγη η σημερινή μέρα, η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857) με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ της 24ης Απριλίου 2017, αρ. 1384) και με τίτλο «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας».
Για τον εορτασμό της ημέρας, λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα και πανεπιστημιακά τμήματα ελληνικής γλώσσας σε όλο το κόσμο.
«Η Κοινή ελληνική γλώσσα που μιλάμε και γράφουμε σήμερα οι Έλληνες όπου γης», αναφέρει ο καθηγητής Γιώργος Μπαμπινιώτης, «είναι η αδιάσπαστη μακραίωνη συνέχεια που ως «νοητή γραμμή» μάς συνδέει άμεσα και άρρηκτα με τις μεγαλύτερες στιγμές τής ελληνικής σκέψης και γλώσσας και με τα μεγαλύτερα πετάγματα τής σκέψης τού ανθρώπου στην οικουμένη.
Η συνέχεια αυτή τής γλώσσας μας είναι που μάς συνδέει με τον λόγο τού Πλάτωνος και τού Αριστοτέλους, με τη γλώσσα των κειμένων τού Ομήρου και τού Αισχύλου, με τη γλώσσα τού Θουκυδίδη, τού Ηροδότου και τού Πλουτάρχου, με τη γλώσσα τού Ιπποκράτους, ακόμη και με τη γλώσσα τής Καινής και Παλαιάς Διαθήκης, τη γλώσσα τού Χρυσοστόμου, τού Γρηγορίου και τού Βασιλείου, για να σταθώ μόνο σ’ αυτά.
Μη γελιόμαστε! Η ελληνική γλώσσα και ο πολιτισμός ο εκφρασμένος σε γλώσσα Ελληνική, τα κείμενα τα γραμμένα στα Ελληνικά με το ελληνικό αλφάβητο είναι αυτά με τα οποία μάς έμαθε, μάς γνωρίζει και μάς ξεχωρίζει όλος ο πολιτισμένος κόσμος.
Αυτή είναι η μεγάλη μας κληρονομιά. Αυτό είναι το μεγάλο μας πολιτισμικό κεφάλαιο. Αυτό είναι το προνόμιο για το οποίο θα ήταν περήφανος κάθε λαός τής γης.
Σάς καλώ, λοιπόν, να συλλογιστούμε αν εμείς ως Έλληνες έχουμε συνείδηση αυτού τού γλωσσικού θησαυρού. Γνωρίζουμε την αξία τής γλώσσας μας; Την αξιοποιούμε; Αγαπάμε τη γλώσσα μας; Την σεβόμαστε ως αξία; Την μαθαίνουμε στη διαχρονική της διάσταση; Την μιλάμε και την γράφουμε με κάποια ποιότητα; Αισθανόμαστε υπερήφανοι; Η «Ημέρα τής Ελληνικής Γλώσσας» είναι, πιστεύω, μια ευκαιρία για συνειδητοποίηση, προβληματισμό και περισυλλογή σε τέτοια ερωτήματα.»
Διεθνής Ημέρα κατά της Επιληψίας
Η Διεθνής Ημέρα κατά της Επιληψίας καθιερώθηκε το 2015, με πρωτοβουλία της Διεθνής Ένωση κατά της Επιληψίας και του Παγκόσμιο Γραφείο Επιληψίας, με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης για την επιληψία, μια νευρολογική πάθηση που εξακολουθεί να συνοδεύεται από έντονο κοινωνικό στίγμα. Η ημέρα αυτή γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Δευτέρα του Φεβρουαρίου· το 2026 τιμάται στις 9 Φεβρουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία εορτάζεται παράλληλα και η Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά της Επιληψίας.
Η επιληψία ορίζεται ως παροξυσμική διαταραχή του εγκεφάλου, κατά την οποία παρατηρείται ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα, οδηγώντας σε επιληπτικές κρίσεις. Οι κρίσεις αυτές μπορεί να εκδηλωθούν με σπασμούς, μυϊκές συσπάσεις, απώλεια συνείδησης, αλλά και με μεταβολές στη συμπεριφορά, την αντίληψη και τα συναισθήματα. Η αιτιολογία της επιληψίας ποικίλλει και η νόσος δεν αποτελεί μία ενιαία διαταραχή, αλλά ομάδα νευρολογικών παθήσεων με κοινό χαρακτηριστικό τις κρίσεις.
Ο όρος «επιληψία» χρησιμοποιήθηκε ήδη από τον Ιπποκράτης και σημαίνει «αιφνίδια κατάληψη». Στην αρχαιότητα και για αιώνες αργότερα, η επιληπτική κρίση αποδιδόταν σε υπερφυσικές ή δαιμονικές δυνάμεις, γεγονός που ενίσχυσε τον φόβο και τις προκαταλήψεις. Σε άλλες περιπτώσεις, η επιληψία συνδέθηκε με εξουσία ή δημιουργική ιδιοφυΐα, όπως στα παραδείγματα του Ναπολέων, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
Σήμερα είναι σαφές ότι η επιληψία δεν αποτελεί νοητική ασθένεια και, στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με φαρμακευτική αγωγή. Υπολογίζεται ότι περίπου 65 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με επιληψία, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου το θεραπευτικό κενό φτάνει το 80%. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι πάσχουν περίπου 100.000 άτομα.
————————————————————————————
Πηγή: sansimera.gr/
