...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 27 Μαρτίου 2026 |
Διεθνής Ημέρα Ουίσκι | Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Παγκόσμια Ημέρα Προσήλωσης στην Αγωγή
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Διεθνής Ημέρα Ουίσκι
Η International Whisk(e)y Day ανακοινώθηκε αρχικά το 2008 αλλά γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 2009 στο Φεστιβάλ Ουίσκι της Βόρειας Ολλανδίας. Η ημέρα θεσπίστηκε προς τιμήν του διάσημου συγγραφέα και γευσιγνώστη ουίσκι, Μάικλ Τζάκσον ο οποίος είχε χάσει τη ζωή του ένα χρόνο πριν, το 2007, από επιπλοκές στην υγεία του που προκλήθηκαν λόγω της χρόνιας μάχης του με την ασθένεια Πάρκινσον.
Έτσι φίλοι και θαυμαστές του θρυλικού συγγραφέα θέλοντας να τον τιμήσουν αλλά και να καλλιεργήσουν συνείδηση και ευαισθητοποίηση για την ασθένεια Πάρκινσον θέσπισαν την Διεθνή Ημέρα Ουίσκι να εορτάζεται κάθε χρόνο την ημέρα των γενεθλίων του συγγραφέα, στις 27 Μαρτίου.
Ο Michael James Jackson γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1942 στο Yorkshire της Αγγλίας. Ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας εστιάζοντας τη θεματολογία του κυρίως στο ουίσκι και τη μπύρα. Τα πρώτα του συγγραφικά βήματα ήταν αφιερωμένα στην μπύρα με το θρυλικό “The World Guide to Beer” του 1977 να έχει μεταφραστεί σε πάνω απο 10 γλώσσες και να θεωρείται μέχρι και σήμερα από τα πιο σημαντικά συγγράμματα του είδους.
Από το 1987 ξεκινάει η ενασχόληση του με το ουίσκι με το “The World Guide to Whisky” ενώ το “Michael Jackson’s Malt Whisky Companion” του 1989 είναι μέχρι και σήμερα το νούμερο ένα σε πωλήσεις βιβλίο για ουίσκι! Συνολικά έγραψε 15 συγγράμματα για τη μπύρα και το ουίσκι και κέρδισε πολλά βραβεία και τίτλους μεταξύ των οποίων αυτοί του Keeper of the Quaich και Master of the Quaich! Το 2006 αποκαλύφθηκε ότι έπασχε από την ασθένεια Πάρκινσον σιωπηλά για πάνω από μία δεκαετία και στις 30 Αυγούστου 2007 έχασε τη ζωή του σε ηλικία 65 ετών λόγω καρδιακής προσβολής.
Φυσικά η διεθνής ημέρα ουίσκι είναι μια ακόμα πρώτης τάξεως ευκαιρία να απολαύσουμε ένα δράμι από το αγαπημένο μας απόσταγμα, να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο, να έρθουμε πιο κοντά, να δημιουργήσουμε όμορφες αναμνήσεις και εμπειρίες. Ωστόσο, η σημαντικότητα της ημέρας δεν περιορίζεται εκεί. Σκοπός είναι και η ευαισθητοποίηση για την ασθένεια Πάρκινσον οπότε όλοι όσοι γιορτάζουν τη ημέρα προτρέπονται να δώσουν τον οβολό τους σε μια από τις πολλές φιλανθρωπικές οργανώσεις που ασχολούνται με την εύρεση θεραπείας για την ασθένεια. Ας υψώσουμε λοιπόν όλοι τα ποτήρια μας… Happy International Whisk(e)y Day!
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου είναι η ετήσια γιορτή της διεθνούς θεατρικής κοινότητας, από το 1961, όταν πρωτοεμφανίσθηκε με πρωτοβουλία του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Εορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου, με θεατρικά δρώμενα και άλλες συναφείς με το θέατρο εκδηλώσεις, που διοργανώνονται από τα εθνικά τμήματα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που συνενώνει τους επαγγελματίες του θεάτρου και συνεργάζεται στενά με την UNESCO.
Κάθε χρόνο ένας άνθρωπος του θεάτρου αναλαμβάνει να γράψει το μήνυμα του εορτασμού, το οποίο είθισται να διαβάζεται στα θέατρα πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου. Το φετινό μήνυμα (2026) υπογράφει ο γνωστός αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Γουίλεμ Νταφόε και έχει ως εξής:
«Είμαι ηθοποιός, γνωστός κυρίως ως ηθοποιός κινηματογράφου. Ωστόσο, οι ρίζες μου βρίσκονται βαθιά στο θέατρο. Από το 1977 έως το 2003 ήμουν μέλος του The Wooster Group, δημιουργώντας και ερμηνεύοντας πρωτότυπα έργα στο The Performing Garage της Νέας Υόρκης και περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Έχω επίσης συνεργαστεί με τους Richard Foreman, Robert Wilson και Romeo Castellucci. Τώρα, είμαι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Μπιενάλε Θεάτρου της Βενετίας. Αυτή η θέση, τα γεγονότα στον κόσμο και η επιθυμία μου να επιστρέψω στο θέατρο έχουν διαμορφώσει έντονα την πεποίθησή μου για τη μοναδική θετική δύναμη και σημασία του θεάτρου.
»Στο ταπεινό μου ξεκίνημα στο The Wooster Group, έναν θίασο με έδρα τη Νέα Υόρκη, είχαμε συχνά πολύ μικρό κοινό σε ορισμένες από τις παραστάσεις μας. Συνήθως, ο κανόνας ήταν ότι αν οι ηθοποιοί ήταν περισσότεροι από το κοινό, μπορούσαμε να επιλέξουμε να ακυρώσουμε την παράσταση. Αλλά δεν το κάναμε ποτέ. Πολλά από τα μέλη του θιάσου δεν είχαν εκπαιδευτεί στο θέατρο, αλλά ήταν άνθρωποι διαφορετικών ειδικοτήτων που συναντήθηκαν για να κάνουν θέατρο, οπότε το «η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί» δεν ήταν πραγματικά το μάντρα μας, ωστόσο αισθανόμασταν υποχρέωση να τηρήσουμε το ραντεβού μας με το κοινό.
»Συχνά επίσης κάναμε πρόβες κατά τη διάρκεια της μέρας και το βράδυ παρουσιάζαμε το υλικό ως έργο σε εξέλιξη. Μερικές φορές αφιερώναμε χρόνια ολόκληρα σε μια παράσταση, ενώ συντηρούμασταν οικονομικά κάνοντας περιοδείες με παλαιότερες παραστάσεις. Το να δουλεύω για χρόνια πάνω σε ένα έργο καταντούσε συχνά κουραστικό για μένα και έβρισκα τις πρόβες κάπως επίπονες, αλλά αυτές οι παραστάσεις των έργων σε εξέλιξη ήταν πάντα συναρπαστικές, ακόμα και αν το μικρό κοινό ήταν μια καταδικαστική ετυμηγορία για το μέγεθος του ενδιαφέροντος για αυτό που κάναμε. Αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι, ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ήταν το κοινό, οι θεατές ως μάρτυρες έδιναν στο θέατρο νόημα και ζωή.
»Όπως λένε και οι πινακίδες στις αίθουσες τυχερών παιχνιδιών: «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ». Η εμπειρία που μοιραζόμαστε σε πραγματικό χρόνο μιας πράξης δημιουργίας, ακόμα κι αν έχει επενδυθεί μουσικά και σχεδιαστεί σκηνικά αλλά είναι πάντα διαφορετική, είναι οπωσδήποτε η προφανής δύναμη του θεάτρου. Από κοινωνικής και πολιτικής απόψεως, το θέατρο δεν ήταν ποτέ άλλοτε τόσο ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του εαυτού μας και του κόσμου.
»Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» είναι οι νέες τεχνολογίες και τα κοινωνικά δίκτυα, που υπόσχονται σύνδεση, αλλά φαίνεται να έχουν κατακερματίσει και απομονώσει τους ανθρώπους. Χρησιμοποιώ τον υπολογιστή μου καθημερινά, αν και δεν διαθέτω προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα, έχω αναζητήσει τον εαυτό μου στο Google ως ηθοποιό και έχω συμβουλευτεί την τεχνητή νοημοσύνη για πληροφορίες. Αλλά θα πρέπει να είναι κανείς τυφλός αν δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι η ανθρώπινη επαφή κινδυνεύει να αντικατασταθεί από σχέσεις με συσκευές. Ενώ ορισμένες τεχνολογίες είναι πολύ χρήσιμες, το πρόβλημα του να μην γνωρίζουμε ποιος βρίσκεται στην άλλη άκρη του κύκλου επικοινωνίας είναι βαθύ και συμβάλλει σε μια κρίση αλήθειας και πραγματικότητας. Ενώ το διαδίκτυο μπορεί να εγείρει ερωτήματα, πολύ σπάνια συλλαμβάνει την αίσθηση του θαυμασμού που προκαλεί το θέατρο. Έναν θαυμασμό που βασίζεται στην προσοχή, την εμπλοκή και τη δημιουργία μιας αυθόρμητης κοινότητας μεταξύ αυτών που είναι παρόντες σε έναν κύκλο δράσης και αντίδρασης.
»Ως ηθοποιός και θεατρικός δημιουργός, εξακολουθώ να πιστεύω στη δύναμη του θεάτρου. Σε έναν κόσμο που φαίνεται να γίνεται όλο και πιο διχαστικός, χειραγωγικός και βίαιος, η πρόκληση για εμάς τους ανθρώπους του θεάτρου είναι να αποφύγουμε να φθείρουμε το θέατρο σε μια αποκλειστικά εμπορική επιχείρηση αφιερωμένη στην ψυχαγωγία μέσω της απόσπασης της προσοχής ή σε έναν στεγνό θεματοφύλακα των παραδόσεων, αλλά μάλλον να καλλιεργήσουμε τη δύναμή του να συνδέει ανθρώπους, κοινότητες, πολιτισμούς και πάνω απ’ όλα να αμφισβητεί το πού οδεύουμε…
»Το σπουδαίο θέατρο αμφισβητεί τον τρόπο σκέψης μας και μας ενθαρρύνει να φανταστούμε όσα φιλοδοξούμε.
»Είμαστε κοινωνικά όντα και βιολογικά προορισμένοι να αλληλεπιδρούμε με τον κόσμο. Κάθε αισθητήριο όργανο είναι μια πύλη συνεύρεσης και μέσω αυτής της συνεύρεσης καταφέρνουμε να ορίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιοι είμαστε. Μέσω της αφήγησης, της αισθητικής, της γλώσσας, της κίνησης, της σκηνογραφίας, το θέατρο ως ολοκληρωμένη μορφή τέχνης μπορεί να μας κάνει να δούμε τι ήταν, τι είναι και τι θα μπορούσε να είναι ο κόσμος μας.»
Βιογραφικό σημείωμα του Γουίλεμ Νταφόε
Ο Γουίλεμ Νταφόε, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Τμήματος Θεάτρου της Μπιενάλε της Βενετίας, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του The Wooster Group. Με έδρα το The Performing Garage στη Νέα Υόρκη (1977-2004), ανέπτυξαν μια ξεχωριστή προσέγγιση στο θέατρο avant-garde. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τους Bob Wilson, Marina Abramovic, Richard Foreman και Romeo Castellucci. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, άρχισε να εργάζεται και στον κινηματογράφο και έκτοτε έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση για την ευρεία γκάμα του τόσο σε ανεξάρτητες όσο και κλασσικές παραγωγές. Έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ και το 2018 βραβεύτηκε με το Coppa Volpi Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Η αφοσίωσή του στο θέατρο συνεχίζει να διαμορφώνει το καλλιτεχνικό του όραμα και την ερμηνευτική του πρακτική.
Παγκόσμια Ημέρα Προσήλωσης στην Αγωγή
Η Παγκόσμια Ημέρα Προσήλωσης στην Αγωγή (World Adherence Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Καρδιά (World Heart Federation, WHF), μέλη της οποίας είναι πάνω από 200 καρδιολογικά ιδρύματα, επιστημονικές εταιρίες και οργανώσεις ασθενών. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο κάλεσμα με βασικό μήνυμα «Μη χάνεις στιγμή», το οποίο ως στόχο έχει την ευαισθητοποίηση και την εκπαίδευση των ασθενών, των Επαγγελματιών Υγείας, των Φορέων Υγείας και της κοινωνίας για την καίρια σημασία της τήρησης της θεραπευτικής αγωγής.
Εκατομμύρια ζωές – και δισεκατομμύρια σε κόστος για τα συστήματα υγείας και την κοινωνία – διακυβεύονται λόγω της χαμηλής προσήλωσης των ασθενών στην αγωγή τους. Η WHF προειδοποιεί ότι η μη συμμόρφωση στη θεραπευτική αγωγή, στις συστάσεις για έναν υγιεινό τρόπο ζωής και στα σχέδια δράσης για την υγεία, αποτελούν βασικούς παράγοντες για την επιδείνωση της υγείας των ασθενών, οδηγούν σε αυξημένο αριθμό νοσηλειών, και κατ’ επέκταση διακυβεύουν τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα ποσοστά προσήλωσης των ασθενών στη θεραπευτική τους αγωγή και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι επικίνδυνα χαμηλά. Μελέτες αποδεικνύουν πως 1 στα 10 καρδιαγγειακά συμβάματα θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, εάν ο ασθενής λάμβανε σωστά την αγωγή του5. Στις χώρες υψηλού εισοδήματος, εκτιμάται ότι περισσότερο από το 50% των ασθενών με χρόνιες παθήσεις δεν τηρούν σωστά την αγωγή τους. Τα ποσοστά είναι ακόμη χαμηλότερα στις χώρες χαμηλού εισοδήματος.
Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως η προσήλωση των ασθενών στη θεραπευτική αγωγή είναι βασικός πυλώνας στη βελτίωση της έκβασης της υγείας του ασθενούς, αλλά και της βιωσιμότητας των συστημάτων υγείας. Συγκεκριμένα, η προσήλωση στη θεραπευτική αγωγή μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θνησιμότητας μακροπρόθεσμα κατά 21%, ενώ, το κόστος για τα συστήματα υγείας και την κοινωνία μπορεί να μειωθεί από 80 έως 125 δισ. ευρώ.
————————————————————————————
Πηγή: https://www.sansimera.gr/ | Επιμέλεια: Lef.T
