.
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
2 Ιανουαρίου 2026
Είναι η 2η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 363 ημέρες για τη λήξη του
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:41 – Δύση ήλιου: 17:17 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 36 λεπτά
🌕 Σελήνη 13.6 ημερών
Χρόνια πολλά στους: Σεραφείμ, Σεραφειμία, Σεραφείμα, Σεραφίνα,
Σεραφειμή, Σίλβεστρο, Σιλβέστρη, Σίλβη, Σιλβέστρα και Σίλβα
Γεγονότα
1967 – Ο Ρόναλντ Ρήγκαν. Πρώην ηθοποιός και μελλοντικός πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ορκίζεται κυβερνήτης της Καλιφόρνιας. Υπηρέτησε στο αξίωμα από το 1967, για δύο συνεχόμενες θητείες έως τον Ιανουάριο του 1975.
Στις προεδρικές εκλογές του 1980, εξελέγη 40ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, με πολύ μεγάλη πλειοψηφία εκλεκτόρων (489 εκλέκτορες έναντι 49 του Κάρτερ), έναντι του εν ενεργεία Προέδρου και υποψηφίου του Δημοκρατικού Κόμματος Τζίμι Κάρτερ.
Στις εκλογές του 1984, επανεξελέγη Πρόεδρος, με συντριπτική πλειοψηφία εκλεκτόρων -την μεγαλύτερη στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών- (525 εκλέκτορες έναντι 13 του Μοντέιλ), έναντι του πρώην Αντιπροέδρου (1977-1981) Ουόλτερ Μοντέιλ.
Ήταν βαθιά συντηρητικός και πολέμιος του κομμουνισμού. Με την ανάληψη της προεδρίας είχε δηλώσει ότι «η κυβέρνηση δεν είναι η λύση, αλλά το πρόβλημα». Ανέλαβε μια εκστρατεία για τον περιορισμό του κράτους και προώθησε μια οικονομική πολιτική που είχε σαν άξονες την μείωση των φόρων και τον δραστικό περιορισμό των κρατικών δαπανών.
Κατά την διάρκεια της προεδρίας του ο ψυχρός πόλεμος έφτασε στο απόγειο του, ενώ είχε αρχίσει να διαγράφεται η αρχή του τέλους για την Σοβιετική Ένωση. Ο Ρήγκαν αντιτάχθηκε στην Σοβιετική Ένωση μετά την εισβολή της στο Αφγανιστάν και υποστήριξε το συνδικάτο «Αλληλεγγύη» στην Πολωνία.
Ο Ρήγκαν προώθησε ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις με αιχμή του δόρατος το αμφιλεγόμενο πυρηνικό πρόγραμμα που έγινε γνωστό ως «πόλεμος των άστρων» που θεωρείται εμπνευστής του. Ταυτόχρονα όμως, υπέγραψε μια σειρά συμφωνιών για τον έλεγχο των εξοπλισμών με την Σοβιετική Ένωση, επί προεδρίας του Μ. Γκορμπατσόφ. Είχε ακόμα δημιουργήσει μια ισχυρή πολιτική και προσωπική συμμαχία με την πρωθυπουργό της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, με την οποία είχε συγγενείς ιδεολογικές απόψεις. Η κοινή νεοφιλελεύθερη/νεοσυντηρητική πολιτική Ρήγκαν-Θάτσερ έμεινε στην ιστορία ως “ΡηγκανοΘατσερισμός”.
1971 – Ιερουσαλήμ. Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ο σκελετός ενός άνδρα που είχε σταυρωθεί κατά τη ρωμαϊκή εποχή, στον πρώτο αιώνα μ.Χ. Το εύρημα αυτό, μοναδικό στην αρχαιολογική έρευνα, έφερε νέα δεδομένα στην κατανόηση της πρακτικής της σταύρωσης, αλλά και άνοιξε τον διάλογο για τη σύνδεση ιστορικών γεγονότων με τη χριστιανική θρησκεία.
Ο άνδρας, γνωστός ως Γεχοχανάν, ήταν περίπου 24-28 ετών και τα οστά του βρέθηκαν σε ένα οστεοφυλάκιο με επιγραφή που έφερε το όνομά του. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν η ανεύρεση ενός σιδερένιου καρφιού μήκους 11,5 εκατοστών καρφωμένου στη φτέρνα του. Τα κατάλοιπα έδειξαν ότι τα χέρια του είχαν δεθεί ή καρφωθεί στο σταυρό, ενώ τα πόδια του είχαν τοποθετηθεί με κάθετο τρόπο, επιβεβαιώνοντας ιστορικές αναφορές για τη μέθοδο εκτέλεσης που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι.
Αυτή η ανακάλυψη αποτέλεσε την πρώτη υλική απόδειξη της σταύρωσης, μιας πρακτικής που έως τότε ήταν γνωστή μόνο από γραπτές πηγές, όπως τα κείμενα του Ιώσηπου και οι αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης. Η αρχαιολογική επιβεβαίωση βοήθησε τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία της σταύρωσης και τις συνθήκες θανάτου. Οι αρχαιολόγοι μπόρεσαν επίσης να εξετάσουν τις κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες της Ιουδαίας υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία.
Η εύρεση του σταυρωμένου σκελετού προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον και στο χριστιανισμό, καθώς πολλοί έσπευσαν να τη συνδέσουν με τη σταύρωση του Ιησού Χριστού. Αν και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο Γεχοχανάν είχε σχέση με τη Βίβλο, το εύρημα αυτό ενίσχυσε την ιστορικότητα των περιγραφών της Καινής Διαθήκης, δίνοντας στους θεολόγους και τους ιστορικούς νέα δεδομένα για να εξετάσουν.
Γεννήσεις
1961 – Ο Τοντ Χέινς. Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς και επιδραστικούς δημιουργούς του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά, ταυτισμένος με το ανεξάρτητο κινηματογραφικό ρεύμα και με μια βαθιά πολιτική, αισθητική και ψυχολογική προσέγγιση της αφήγησης. Γεννημένος το 1961, ο Χέινς εμφανίστηκε δυναμικά στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως βασική μορφή του κινήματος New Queer Cinema, φέρνοντας στο προσκήνιο ιστορίες ταυτότητας, επιθυμίας και κοινωνικής καταπίεσης με ριζοσπαστική φόρμα.
Το έργο του χαρακτηρίζεται από έντονη και συνειδητή συνομιλία με την ιστορία του κινηματογράφου. Αντλεί στοιχεία από το μελόδραμα του Ντάγκλας Σερκ, τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό και την ποπ κουλτούρα, για να εξερευνήσει ζητήματα φύλου, σεξουαλικότητας, ασθένειας, καλλιτεχνικής δημιουργίας και κοινωνικής αποξένωσης. Ταινίες όπως το Poison (1991), το Safe (1995) και το Far from Heaven (2002) θεωρούνται κομβικές, καθώς επαναπροσδιορίζουν παλιές φόρμες με σύγχρονο, κριτικό βλέμμα.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του κατέχουν και τα βιογραφικά ή ψευδο-βιογραφικά αφηγήματα, όπως το I’m Not There (2007), όπου η μορφή του Μπομπ Ντίλαν διασπάται σε πολλαπλές ταυτότητες, υπονομεύοντας την έννοια της ενιαίας βιογραφίας. Στις πιο πρόσφατες ταινίες του, όπως το Carol (2015), ο Χέινς επιβεβαιώνει τη μαεστρία του στη λεπτή σκηνοθεσία συναισθημάτων και σιωπών.Συνολικά, ο Τοντ Χέινς αποτελεί δημιουργό υψηλής συνέπειας και τόλμης, έναν σκηνοθέτη που μετατρέπει τον κινηματογράφο σε εργαλείο ιστορικής μνήμης, πολιτικής κριτικής και βαθιάς ανθρώπινης παρατήρησης.
Θάνατοι
1953 – Γκούτσιο Γκούτσι. Υπήρξε ο άνθρωπος που έθεσε τα θεμέλια ενός από τους διασημότερους οίκους μόδας στον κόσμο, μετατρέποντας την ιταλική δεξιοτεχνία σε παγκόσμιο σύμβολο πολυτέλειας. Γεννημένος το 1881 στη Φλωρεντία, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον τεχνιτών και από νωρίς ήρθε σε επαφή με την τέχνη της χειροποίητης κατασκευής, χωρίς ωστόσο να ακολουθήσει εξαρχής τον δρόμο της μόδας.
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αισθητικής του έπαιξε η παραμονή του στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε σε πολυτελή ξενοδοχεία και γνώρισε από κοντά τον κόσμο της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας. Εκεί παρατήρησε τις αποσκευές, τα αξεσουάρ και τα υλικά υψηλής ποιότητας που χρησιμοποιούσαν οι εύποροι ταξιδιώτες, εμπειρία που τον ενέπνευσε βαθιά. Επιστρέφοντας στη Φλωρεντία, ίδρυσε το 1921 το πρώτο του εργαστήριο, εστιάζοντας αρχικά σε δερμάτινα είδη και εξοπλισμό ιππασίας.
Η φιλοσοφία του Γκούτσιο Γκούτσι συνδύαζε την αυστηρή λειτουργικότητα με την κομψότητα και την αντοχή. Υπό την καθοδήγησή του, ο οίκος Gucci ανέπτυξε ένα αναγνωρίσιμο ύφος, βασισμένο στη λεπτομέρεια, την ποιότητα των υλικών και τη διακριτική πολυτέλεια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ελλείψεις πρώτων υλών οδήγησαν σε καινοτόμες λύσεις, όπως η χρήση καμβά και ξύλου, που τελικά ενίσχυσαν τη μοναδική ταυτότητα της μάρκας.
Ο Γκούτσιο Γκούτσι πέθανε το 1953, λίγο πριν ο οίκος του γνωρίσει τη διεθνή εκτόξευση. Ωστόσο, η κληρονομιά του παραμένει θεμελιώδης: ένας συνδυασμός ιταλικής παράδοσης, επιχειρηματικού ενστίκτου και διαχρονικής αισθητικής που συνεχίζει να ορίζει την έννοια της πολυτέλειας.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε 2 Ιανουαρίου στην Ελλάδα και στον κόσμο
