...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
|11 Απριλίου 2026 |
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Νόσου του Πάρκινσον
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Νόσου του Πάρκινσον καθιερώθηκε το 1997 με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασθένεια Πάρκινσον και με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε και η «Χάρτα της EPDA», ένα σημαντικό κείμενο που στόχευε αφενός να ενημερώσει τους ασθενείς για τα δικαιώματά τους και αφετέρου να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία απέναντι σε μια ασθένεια που συχνά συνοδεύεται από άγνοια και προκαταλήψεις. Σύμφωνα με τη Χάρτα, οι άνθρωποι που ζουν με Πάρκινσον έχουν βασικά δικαιώματα:
- να έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένους γιατρούς,
- να λαμβάνουν έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση,
- να υποστηρίζονται από υπηρεσίες φροντίδας,
- να απολαμβάνουν συνεχή παρακολούθηση και
- να συμμετέχουν ενεργά στη διαχείριση της κατάστασής τους.
Πρόκειται για θεμελιώδεις αρχές που συνδέονται άμεσα με την ποιότητα ζωής τους.
Η νόσος αποτελεί σήμερα μία από τις σημαντικότερες νευροεκφυλιστικές παθήσεις, δεύτερη σε συχνότητα μετά τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Στην Ευρώπη περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με Πάρκινσον, ενώ οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο αριθμός αυτός θα διπλασιαστεί μέχρι το 2030, κυρίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Το οικονομικό κόστος είναι τεράστιο και αγγίζει τα δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, επιβαρύνοντας τόσο τα συστήματα υγείας όσο και τις οικογένειες των ασθενών.
Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτική και χρόνια πάθηση του εγκεφάλου. Οφείλεται στην καταστροφή νευρικών κυττάρων σε μια περιοχή που ονομάζεται μέλαινα ουσία, η οποία παράγει ντοπαμίνη – έναν νευροδιαβιβαστή απαραίτητο για τον έλεγχο της κίνησης. Όταν η ντοπαμίνη μειώνεται, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να συντονίσει σωστά τις κινήσεις, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται χαρακτηριστικά συμπτώματα. Τα πιο γνωστά συμπτώματα είναι το τρέμουλο, η δυσκαμψία, η βραδυκινησία και η αστάθεια. Ωστόσο, η νόσος δεν περιορίζεται μόνο στην κίνηση. Συχνά συνοδεύεται από διαταραχές ύπνου, δυσκοιλιότητα, απώλεια όσφρησης, αλλά και ψυχολογικά προβλήματα όπως άγχος και κατάθλιψη. Σε πιο προχωρημένα στάδια μπορεί να εμφανιστούν γνωστικές δυσκολίες ή ακόμη και άνοια, γεγονός που αυξάνει την ανάγκη για φροντίδα.
Η νόσος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1817 από τον Τζέιμς Πάρκινσον, από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, όμως η έρευνα έχει προχωρήσει σημαντικά και προσφέρει τρόπους καλύτερης διαχείρισης των συμπτωμάτων. Η αντιμετώπιση της νόσου απαιτεί συντονισμένες πολιτικές: ίση πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, ενίσχυση της έρευνας, μείωση των ανισοτήτων και καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος. Παράλληλα, η ενημέρωση του κοινού και η υποστήριξη των ασθενών αποτελούν βασικές προτεραιότητες.
Από το 2005, η κόκκινη τουλίπα έχει καθιερωθεί ως το παγκόσμιο σύμβολο της νόσου, υπενθυμίζοντας την ανάγκη για ευαισθητοποίηση, αλληλεγγύη και συνεχή προσπάθεια για καλύτερη ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με Πάρκινσον.
————————————————————————————
Επιμέλεια: Lef.T
