...
Ο γέγονε… Γέγονε |
Γεγονότα
1863 – Ιδρύεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός από τον ελβετό Ερρίκο Ντινάν. Το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου αποτελεί το μεγαλύτερο ανθρωπιστικό δίκτυο παγκοσμίως και περιλαμβάνει τρεις βασικούς πυλώνες: τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ICRC), τη Διεθνή Ομοσπονδία (IFRC) και 188 Εθνικούς Συλλόγους. Παλαιότερη οργάνωση του κινήματος είναι η ICRC, που ιδρύθηκε το 1863 στη Γενεύη από τον Ερρίκο Ντυνάν και τέσσερις ακόμη Ελβετούς πολίτες, με σκοπό την ανακούφιση των τραυματιών των πολέμων. Το 1864, με πρωτοβουλία της ελβετικής κυβέρνησης, υπογράφηκε η πρώτη Συνθήκη της Γενεύης, η οποία καθιέρωσε την ουδετερότητα του ιατρικού προσωπικού και την προστασία των τραυματιών ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Το έμβλημα του Ερυθρού Σταυρού —κόκκινος σταυρός σε λευκό φόντο— επιλέχθηκε προς τιμήν της Ελβετίας, αντιστρέφοντας τα χρώματα της σημαίας της. Το 1877, κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία υιοθέτησε την Ερυθρά Ημισέληνο, σύμβολο που αναγνωρίστηκε επίσημα το 1929. Για κράτη που δεν επιθυμούν τη χρήση των δύο συμβόλων, καθιερώθηκε το 2005 το έμβλημα του Ερυθρού Κρυστάλλου, με ίδια διεθνή ισχύ.
Το 1944, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης για τη δράση της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, το Κίνημα δεν περιορίζεται μόνο στη φροντίδα τραυματιών και αιχμαλώτων, αλλά επεμβαίνει σε φυσικές καταστροφές, πολέμους και προσφυγικές κρίσεις παγκοσμίως. Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού είναι ο Ιταλός Φραντσέσκο Ρόκα (από το 2017) και Γενικός Γραμματέας ο Νεπαλέζος Τζέιγκαν Τσαπαγκέιν (από το 2020).
1929 – «Μαύρη Τρίτη» στο αμερικανικό χρηματιστήριο ή όπως αλλιώς θα μείνει στην ιστορία «Το Μεγάλο Κραχ».
Εκατομμύρια τίτλοι μετοχών γίνονται απλά χαρτιά, χάνοντας την αξία τους. Η ευφορία του Σεπτεμβρίου διακόπηκε από την πρόβλεψη ενός επιφανούς τότε χρηματιστή, του Ρότζερ Μπάμπσον, για «επερχόμενο κραχ». Η προειδοποίηση οδήγησε σε πτώση των μετοχών και επί της ουσίας αποτελεί την απαρχή του κραχ που κορυφώθηκε τον Οκτώβριο. Ωστόσο, οι παίκτες της αγοράς έκλειναν τα αυτιά τους σε αυτές τις προειδοποιήσεις και η πτώση που σημειώθηκε εξαιτίας της πρόβλεψης του Μπάμπσον εκλήφθηκε ως «υγιής διόρθωση και ευκαιρία για αγορές».
Το 1930, εννέα εκατομμύρια λογαριασμοί αποταμιεύσεων εκμηδενίστηκαν και 85.000 επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση. Μέχρι το 1932, οι άνεργοι έφθαναν τα 14 εκατομμύρια, ενώ μέσα σε ένα χρόνο σημειώθηκαν 23.000 αυτοκτονίες. Εκτιμάται ότι περίπου 140 δισ. δολ. καταθέσεων εξατμίστηκαν και 10.000 τράπεζες έβαλαν λουκέτο. Το χρηματιστηριακό κραχ συνέβαλε στη Μεγάλη Οικονομική Ύφεση της δεκαετίας του ’30, που έπληξε Ευρώπη και Αμερική, με πτωχεύσεις εταιρειών, μαζική ανεργία και μεγάλη κεφαλαιοκρατική συγκέντρωση.
Θα χρειαστούν 25 χρόνια για να επανέλθει ο δείκτης Dow Jones. Η αγορά επέστρεψε στα προ του 1929 επίπεδα μόλις στα τέλη του 1954.Εκείνη την ημέρα, λόγω του τεράστιου όγκου συναλλαγών, η ταινία καταγραφής των τιμών των μετοχών μένει ώρες πίσω. Αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές στις διάφορες Πολιτείες των ΗΠΑ δεν γνωρίζουν πόσα χάνουν. Τηλεφωνούν μανιωδώς στους χρηματιστές, δίνοντας εντολές πώλησης και, όταν δεν μπορούν να τους πιάσουν στο τηλέφωνο, τηλεγραφούν.
Σύμφωνα με τη Western Union, ο όγκος των τηλεγραφημάτων εκείνη την ημέρα ήταν τριπλάσιος του κανονικού. Οι traders γράφουν τις εντολές των πελατών τους σε κομμάτια από χαρτί. Όμως οι εντολές είναι τόσο πολλές, που οι traders αδυνατούν να τις εκτελέσουν. Γέμιζαν απλά με αυτές τα καλάθια απορριμμάτων. Στο πανδαιμόνιο που επικρατεί, οι πρώτοι καβγάδες δεν αργούν να ξεσπάσουν και αρκετοί traders καταρρέουν στην αίθουσα των συναλλαγών.
1947 – Το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία σχηματίζουν τη Μπενελούξ (Benelux), που θα αποτελέσει τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Μπενελούξ, οικονομική ένωση της Δυτικής Ευρώπης, αποτέλεσε συνεργασία μεταξύ του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου. Το όνομά της προέρχεται από τις αρχικές συλλαβές των τριών χωρών και συμβολίζει τη στενή τους οικονομική και πολιτική συνεργασία. Η πρώτη Συνθήκη για την ίδρυση της Τελωνειακής Ένωσης υπογράφηκε το 1944 στο Λονδίνο από τις εξόριστες κυβερνήσεις τους, με στόχο την άρση των δασμών και τη δημιουργία ενιαίας αγοράς. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, νέα συμφωνία στη Χάγη (1947) καθιέρωσε την ελεύθερη διακίνηση προϊόντων, εφαρμόζοντας την ένωση από 1ης Ιανουαρίου 1948.
Την ίδια περίοδο, οι χώρες της Μπενελούξ υπέγραψαν τη Συνθήκη των Βρυξελλών (1948) με τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που προέβλεπε αμοιβαία αμυντική βοήθεια. Οι επόμενες διασκέψεις προώθησαν τη νομισματική και οικονομική ενοποίηση, ενώ η Μπενελούξ θεωρήθηκε πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επηρεάζοντας άμεσα τη δημιουργία της ΕΚΑΧ (1951) και της ΕΟΚ (1957).
Το 1958 υπογράφηκε η Συνθήκη για την ίδρυση της Οικονομικής Ένωσης της Μπενελούξ, που τέθηκε σε ισχύ το 1960, προωθώντας την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργαζομένων. Το 1965 ιδρύθηκε το Δικαστήριο της Μπενελούξ, με έδρα τις Βρυξέλλες, για την ομοιόμορφη ερμηνεία των κοινών νομικών κανόνων. Η ένωση υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, δημιουργώντας ενιαίο οργανισμό το 2005. Το 2010 η αρχική συνθήκη αντικαταστάθηκε από νέο νομικό πλαίσιο, προσαρμοσμένο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στις σύγχρονες ανάγκες συνεργασίας των τριών χωρών.
1959 – Αεροσκάφος τύπου Douglas DC-3 της Ολυμπιακής Αεροπορίας, που εκτελεί το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, συντρίβεται πέντε λεπτά μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Οι 18 επιβαίνοντες ανασύρονται νεκροί.
Το αεροπλάνο, ελικοφόρο τύπου DC-3 (Ντακότα), με κυβερνήτη τον απόστρατο σμήναρχο της Πολεμικής Αεροπορίας Αναστάσιο Καλοβυρνά, απογειώθηκε από το αεροδρόμιο του Ελληνικού στις 17:10, με δεκάλεπτη καθυστέρηση. Εκτελούσε την πτήση 214 προς Θεσσαλονίκη, με τριμελές πλήρωμα και 15 επιβάτες, από τους οποίους δύο ήταν Αυστριακοί.
Δύο λεπτά μετά την απογείωση, ο κυβερνήτης του ανέφερε δια του ραδιοτηλεφώνου στον πύργο ελέγχου ότι η πτήση «έχει καλώς». Σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς πτήσης, ο κυβερνήτης είχε την υποχρέωση μέχρι τις 17:25 να έλθει σε επαφή με το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τανάγρας και να ενημερώσει για την πορεία του. Η επαφή δεν έγινε μέχρι την προκαθορισμένη ώρα, αλλά ο αρμόδιος αξιωματικός της Τανάγρας δεν ανησύχησε, καθώς υπέθεσε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στην αντίστοιχη καθυστέρηση της απογείωσης του αεροπλάνου. Όταν, όμως, πέρασε και η 6η απογευματινή χωρίς να ληφθεί σήμα από τη Ντακότα, σήμανε συναγερμός. Η αρμόδια υπηρεσία της Ολυμπιακής Αεροπορίας μάταια προσπαθούσε να έλθει σε επαφή με το αεροπλάνο. Τα άσχημα μαντάτα δεν άργησαν να έλθουν. Ένας βοσκός είδε ένα αεροπλάνο να πέφτει φλεγόμενο μεταξύ Αυλώνα (Κακοσάλεσι παλαιότερα) και Μαλακάσας και ειδοποίησε τη Χωροφυλακή κι αυτή με τη σειρά της τους αρμοδίους.
Οι άνδρες της τοπικής Χωροφυλακής που μετέβησαν πρώτοι στην περιοχή του δυστυχήματος βρέθηκαν μπροστά σ’ένα φριχτό θέαμα. Τα πτώματα των επιβαινόντων είχαν διαμελισθεί και απανθρακωθεί σε τέτοιο σημείο, που ήταν αδύνατο να αναγνωρισθούν. Ακολούθησαν οι εμπειρογνώμονες, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι ένα από τα φτερά του αεροπλάνου είχε αποκοπεί και ότι βρισκόταν σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από την άτρακτο του αεροπλάνου.
Από την πρώτη στιγμή υπήρχαν αντιφατικές εκτιμήσεις για τα αίτια του δυστυχήματος.
Η κυβέρνηση Καραμανλή επικαλέστηκε τις άσχημες καιρικές συνθήκες, ενώ η Ένωση Ιπταμένων Πολιτικής Αεροπορίας θεώρησε υπεύθυνη την ιδιοκτησία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, δηλαδή τον Αριστοτέλη Ωνάση, για ελλιπή συντήρηση των αεροσκαφών και την υπεραπασχόληση του ιπτάμενου προσωπικού. Το επίσημο πόρισμα, που εκδόθηκε αρκετούς μήνες αργότερα, έδειξε ως βασικό αίτιο του δυστυχήματος τη βλάβη του κινητήρα κατά τη διάρκεια της απογείωσης.
Γεννήσεις
1969 – Ελένη Μενεγάκη. Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1969 στο Κερατσίνι και μεγάλωσε στον Κολωνό Αττικής, αν και κατάγεται από το Ηράκλειο Κρήτης. Στα σχολικά της έτη ως μαθήτρια δεν υπήρξε καλή, αλλά πάντοτε ήταν η συμπάθεια των καθηγητών της όπως δηλώνει η ίδια. Συμμαθητής της ήταν ο Γιώργος Λιάγκας καθώς πήγε σχολείο στην Αθήνα. Τέλος, μια από τις αγαπημένες της ασχολίες ήταν η παρακολούθηση μιας θεατρικής παράστασης.
Ξεκίνησε τη καριέρα της ως παρουσιάστρια το 1991, από το κανάλι MEGA και την εκπομπή, «Κοκτέιλ», στο πλευρό του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Έπειτα, το 1992, έκανε ένα πέρασμα από τις σειρές «Αχ Ελένη» και «Τα Μπακούρια» ενώ συμμετείχε και στο τηλεπαιχνίδι «Mega Banca» ως συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Πολυχρονίου για δύο σεζόν.
Το 1994, υπέγραψε συμβόλαιο με το κανάλι ΑΝΤ1 και πρωταγωνίστησε για δύο σεζόν στη σειρά «Πάτερ ημών» μαζί με τον Κώστα Καρρά. Επίσης, ξεκίνησε να παρουσιάζει την ψυχαγωγική εκπομπή «Πρωινός καφές», η οποία την ανέδειξε ως παρουσιάστρια και διήρκεσε δέκα χρόνια, προβάλλοντας έτσι το όνομα της περισσότερο στις ελληνικές οικογένειες. Παράλληλα, παρουσίαζε και τα «Καλλιστεία ΑΝΤ1» ενώ έκανε προσκεκλημένη (γκεστ) εμφάνιση στις σειρές «Καραμπόλα» (1997) και «Νταντά για όλες τις δουλειές» (1998).
Το 2005, πήρε μεταγραφή για το κανάλι ALPHA και ανέλαβε τη παρουσίαση της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής «Καφές με την Ελένη», η οποία ολοκληρώθηκε σε έξι σεζόν, καταγράφοντας υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Από το 2011 μέχρι το 2020, παρουσίαζε τη μεσημεριανή ψυχαγωγική εκπομπή «Ελένη» καθημερινά στη μία το μεσημέρι έπειτα από το μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων, ενώ παράλληλα εμφανίστηκε ως γκεστ στις σειρές «Από άλλο ανέκδοτο» (2014) και «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» (2017). Την 1η Ιουλίου του 2020 σταμάτησε την ψυχαγωγική εκπομπή και αποχώρησε από το κανάλι έπειτα από 15 χρόνια. Την σεζόν 2021-2022 έπειτα από απουσία ενός χρόνου, επιστρέφει στην τηλεόραση με την ανανεωμένη εκπομπή μέσα από την συχνότητα του Mega Channel. Η παραμονή της στον σταθμό υπογράφηκε από μια τριετή ρήτρα ανάμεσα σε εκείνη και τον τηλεοπτικό σταθμό του Μαρινάκη.
Έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος έγινε το 1989, με τον επιχειρηματία Σταύρο Γαρδέρη, αλλά κράτησε μόλις έναν χρόνο. Ο δεύτερος, έγινε το 2001, με τον πρώην διευθυντή προγράμματος του ΑΝΤ1, Γιάννη Λάτσιο, με τον οποίο ξεκίνησαν τη σχέση τους το καλοκαίρι του 1997. Απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: τον Άγγελο (γενν. 2002), την Λάουρα (γενν. 2005) και την Βαλέρια (γενν. 2008). Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 2010 και λίγο αργότερα, εκείνη ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Μάκη Παντζόπουλο, με τον οποίο παντρεύτηκε το 2015, ενώ την ίδια χρονιά γεννήθηκε η κόρη τους, Μαρίνα.
1971 – Γουϊνόνα Ράιντερ. Η Ουινόνα Ράιντερ (Winona Ryder, πραγματικό όνομα: Ουινόνα Λόρα Χόρογουιτς, Winona Laura Horowitz, 29 Οκτωβρίου 1971) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στην πόλη Ουινόνα της Μινεσότα.
Το 1978 η οικογένειά της μετακόμισε σε ένα κοινόβιο ράντσο κοντά στο Ελκ στη Βόρεια Καλιφόρνια, όπου ζούσαν με επτά ακόμα οικογένειες, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Ωστόσο η μητέρα της οργάνωνε κινηματογραφικές προβολές σε μια κοντινή φάρμα, γεγονός που την έκανε να αναπτύξει ενδιαφέρον για την υποκριτική. Στην ηλικία των 10 ετών μετακόμισε με τους γονείς της στην Πεταλούμα, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο, όπου δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής στο American Conservatory Theater.
Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Σέλτζερ την πρόσεξε σε μια οντισιόν και της έδωσε ρόλο στην ταινία Λούκας (1986). Όταν τη ρώτησε πως θα ήθελε να εμφανίζεται το όνομά της στους τίτλους, η Ουινόνα ζήτησε να χρησιμοποιήσει το επίθετο Ράιντερ, γιατί εκείνη τη στιγμή άκουγε έναν δίσκο του Μιτς Ράιντερ.
Ο πρώτος της σημαντικός ρόλος ήρθε το 1988 στην ταινία Ο Σκαθαροζούμης. Η Ράιντερ επελέγη για το ρόλο της Μαίρη Κορλεόνε στο Νονός: Μέρος III το 1990, αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω ασθενείας. Αργότερα έπαιξε στην ταινία Τα χρόνια της αθωότητας (1993) σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε, τον οποίο θεωρεί «τον καλύτερο σκηνοθέτη στον κόσμο». Για την ερμηνεία της κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ γυναικείου ρόλου.
Είναι γνωστή η σχέση της με τον ηθοποιό Τζόνι Ντεπ στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Επίσης τράβηξε την προσοχή των ΜΜΕ με τη συμμετοχή της στην έρευνα της απαγωγής και δολοφονίας της Πόλυ Κλάας το 1993, η οποία ήταν από την Πεταλούμα, πόλη που μεγάλωσε και η Ράιντερ. Απασχόλησε εκ νέου τα ΜΜΕ το 2001, καθώς συνελήφθη για κλοπή ρούχων και αξεσουάρ αξίας $5.500 σε εμπορικό κέντρο στο Μπέβερλι Χιλς. Το 2010 έπαιξε στο μεταφυσικό θρίλερ του Ντάρεν Αρονόφσκι Μαύρος κύκνος.
Από τον Οκτώβριο του 2000 έχει το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ της Καλιφόρνιας. Νονός της Ράιντερ είναι ο ψυχολόγος και συγγραφέας Τίμοθι Λίρι.
Θάνατοι
1911 – Τζόζεφ Πούλιτζερ. Ήταν ουγγρικής καταγωγής Αμερικανός εκδότης και δημοσιογράφος, υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές μορφές της παγκόσμιας δημοσιογραφίας. Μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1864 και υπηρέτησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο με τους Βόρειους. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στο Σεντ Λούις, όπου ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα στην «Westliche Post». Το 1878 αγόρασε και συγχώνευσε δύο τοπικές εφημερίδες, δημιουργώντας τη «St. Louis Post-Dispatch», που παραμένει ενεργή μέχρι σήμερα.
Το 1883 απέκτησε τη ζημιογόνα «New York World», την οποία μετέτρεψε στη δημοφιλέστερη εφημερίδα των ΗΠΑ, εισάγοντας ρεπορτάζ για σκάνδαλα, κοινωνικές αδικίες και ανθρώπινες ιστορίες. Με τη βοήθεια ταλαντούχων συνεργατών, όπως ο γελοιογράφος Ρίτσαρντ Άουτκολτ και η δημοσιογράφος Νέλι Μπλάι, η κυκλοφορία της έφτασε τις 600.000. Παράλληλα, ο Πούλιτζερ συνέβαλε στη διαμόρφωση του όρου «κίτρινη δημοσιογραφία», μέσα από τον έντονο ανταγωνισμό του με τον Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ και τη «New York Journal».
Το 1909 η «World» αποκάλυψε σκάνδαλο διαφθοράς που αφορούσε την κυβέρνηση Ρούζβελτ, και η απαλλαγή του Πούλιτζερ από τις κατηγορίες δυσφήμησης καθιερώθηκε ως νίκη για την ελευθερία του Τύπου. Στη διαθήκη του, οραματίστηκε την ίδρυση σχολής δημοσιογραφίας και θεσμού βραβείων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Έτσι, μετά τον θάνατό του το 1911, δημιουργήθηκε η Μεταπτυχιακή Σχολή Δημοσιογραφίας του Κολούμπια και καθιερώθηκαν τα περίφημα Βραβεία Πούλιτζερ, σύμβολο αριστείας στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία.
1949 – Γκεόργκι Ιβάνοβιτς Γκουρτζίεφ, (Γιώργος Γεωργιάδης) Ο Γκουρτζίεφ γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη της Αρμενίας της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας), από πατέρα Πόντιο (Ιωάννη Γεωργιάδη) και μητέρα Αρμένια (Ευδοκία Ελευθεριάδου). Το ακριβές έτος της γέννησής του κυμαίνεται μεταξύ του 1866 και του 1877· δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Μεγάλωσε στο Καρς του Καυκάσου, μέρος της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και στα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου (Κεντρική Ασία, Αίγυπτο, Ρώμη, Ελλάδα και αλλού), πριν επιστρέψει στη Ρωσία το 1912.
Το 1912 ο Γκουρτζίεφ αρχίζει να συγκεντρώνει τους μαθητές του και να οργανώνει ομάδες στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη. Την ίδια χρονιά νυμφεύεται την Julia Ostrowska. Το 1916 δέχεται ως μαθητή του τον Πήτερ Ουσπένσκι. Την εποχή της Ρωσικής Επανάστασης (1917), μαζί με ομάδα μαθητών του, αφήνει την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη και μετακινείται στην περιοχή του Καυκάσου και κατόπιν στη Κωνσταντινούπολη.
Το 1922 εγκαθίσταται με πολλούς μαθητές του στο Παρίσι και ιδρύει εκεί το Ινστιτούτο για την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου. Το 1924 επισκέπτεται τις Η.Π.Α. και διαλύει το Ινστιτούτο του, χωρίς ωστόσο να σταματήσει να διδάσκει. Ο Γκουρτζίεφ απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1949 και κηδεύτηκε στο Παρίσι.
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
