...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 27 Δεκεμβρίου 2025 |
Είναι η 361η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 4 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:39 – Δύση ήλιου: 17:12 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 33 λεπτά
🌓 Σελήνη 7 ημερών.
| Χρόνια πολλά στους: Μαυρίκιο, Μαυρίκη, Μωρί,
Στέφανο, Στέφο, Στέφα, Στεφανή, Στεφανία και Στέφη |
Γεγονότα
1833 – Mε Βασιλικό Διάταγμα, εισάγεται στην Ελλάδα από τη βαυαρική αντιβασιλεία ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης, δηλαδή της διοίκησης των τοπικών υποθέσεων από όργανα ανεξάρτητα από την κρατική εξουσία, εισήχθη στη χώρα μας από τη βαυαρική αντιβασιλεία, με το Βασιλικό Διάταγμα της 27ης Δεκεμβρίου του 1833.
Η μικρή τότε Ελλάδα διαιρέθηκε σε δήμους, επαρχίες και νομούς. Μέχρι τότε τις τοπικές υποθέσεις διαχειρίζονταν οι δημογεροντίες, τις οποίες είχε αναγνωρίσει η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (1822) και τις κατάργησε για μικρό διάστημα ο Ιωάννης Καποδίστριας (1 Ιανουαρίου 1830).
Οι πρώτες δημοτικές εκλογές διεξάχθηκαν το 1834 στο νομό Αργολιδοκορινθίας, με την εκλογή του δημάρχου να γίνεται με έμμεσο τρόπο. Οι πολίτες (μόνο άνδρες και με εισοδηματικά κριτήρια) ψήφιζαν για την εκλογή δημοτικών συμβούλων και η κυβέρνηση διόριζε ίσο αριθμό δημοτικών συμβούλων. Από τους τρεις πρώτους πλειοψηφήσαντες, η κεντρική διοίκηση επέλεγε έναν, ο οποίος αναλάμβανε καθήκοντα δημάρχου. Είναι φανερό ότι η τοπική αυτοδιοίκηση μόνο ανεξάρτητη δεν ήταν από την κεντρική εξουσία, μία κατάσταση που συνεχίζεται με παραλλαγές έως σήμερα.
1963 – Ογκώδεις φοιτητικές διαδηλώσεις υπέρ της ένωσης της Ελλάδας με την Κύπρο διοργανώνονται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Οι φοιτητικές διαδηλώσεις υπέρ της Ένωσης της Ελλάδας με την Κύπρο το 1963 εντάσσονται σε ένα έντονα φορτισμένο πολιτικό και εθνικό πλαίσιο, το οποίο διαμορφώθηκε από την όξυνση του Κυπριακού ζητήματος μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960. Η διάψευση των προσδοκιών για αυτοδιάθεση και Ένωση, καθώς και οι διακοινοτικές συγκρούσεις που ξέσπασαν στο νησί στα τέλη του 1963, προκάλεσαν ισχυρό κύμα συμπαράστασης στην Ελλάδα, με πρωταγωνιστικό ρόλο τη φοιτητική νεολαία.
Στην Αθήνα και σε άλλες πανεπιστημιουπόλεις, φοιτητές κατέβηκαν στους δρόμους απαιτώντας την Ένωση και την ενεργότερη στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ελληνική κυβέρνηση. Οι κινητοποιήσεις οργανώθηκαν κυρίως από φοιτητικούς συλλόγους και νεολαιίστικες οργανώσεις, συχνά με έντονο πατριωτικό και αντιιμπεριαλιστικό λόγο. Τα συνθήματα στρέφονταν τόσο κατά της τουρκικής πολιτικής όσο και κατά των εγγυητριών δυνάμεων, ενώ δεν έλειπε και η κριτική προς την κυβέρνηση της Αθήνας για διστακτικότητα και υποχωρητικότητα.
Το αίτημα της Ένωσης λειτουργούσε, ωστόσο, και ως όχημα ευρύτερης πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης. Πολλοί φοιτητές συνέδεαν το Κυπριακό με ζητήματα δημοκρατίας, εθνικής ανεξαρτησίας και αντίστασης στην ξένη επιρροή, ιδίως των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ. Οι διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με επιφυλακτικότητα από το κράτος και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με αστυνομική καταστολή.
Οι κινητοποιήσεις του 1963 αποτέλεσαν έναν από τους πρώτους μεγάλους σταθμούς της αναδυόμενης φοιτητικής πολιτικοποίησης της δεκαετίας του 1960. Προανήγγειλαν τη δυναμική παρουσία της νεολαίας στα πολιτικά πράγματα και κατέγραψαν το Κυπριακό ως κεντρικό ζήτημα συλλογικής ευαισθησίας, που ξεπερνούσε τα όρια της διπλωματίας και άγγιζε τον πυρήνα της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας.
Γεννήσεις
1950 – Χάρις Αλεξίου (κατά κόσμον Χαρίκλεια Ρουπάκα). Αποτελεί μία από τις κορυφαίες και διαχρονικότερες μορφές του ελληνικού τραγουδιού. Με παρουσία που εκτείνεται αδιάλειπτα από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 έως σήμερα, κατέκτησε μια μοναδική θέση στη συλλογική μνήμη, ως η εμπορικότερα επιτυχημένη γυναίκα τραγουδίστρια στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας.
Η Αλεξίου συνεργάστηκε με σχεδόν όλους τους μεγάλους συνθέτες, στιχουργούς και ερμηνευτές του τόπου, καλύπτοντας ένα εντυπωσιακό φάσμα μουσικών ειδών: δημοτικό, ρεμπέτικο, λαϊκό, έντεχνο, μπαλάντα και σύγχρονο τραγούδι. Έχει ηχογραφήσει περισσότερους από 30 προσωπικούς δίσκους και εμφανίστηκε στις σημαντικότερες μουσικές σκηνές και συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αποσπώντας διεθνή αναγνώριση και βραβεία.
Σύμφωνα με την έρευνα του Πέτρου Δραγουμάνου (2009), κατατάσσεται πρώτη μεταξύ των γυναικών τραγουδιστριών και τρίτη συνολικά σε πωλήσεις χρυσών και πλατινένιων προσωπικών δίσκων, πίσω από τον Γιώργος Νταλάρας και τον Γιάννης Πάριος. Οκτώ προσωπικοί της δίσκοι ξεπέρασαν συνολικά τα 11 εκατομμύρια πωλήσεις, επίδοση μοναδική για γυναίκα τραγουδίστρια στην Ελλάδα.
Η καλλιτεχνική της αξία αναγνωρίστηκε καθολικά από τους ομότεχνούς της. Ο Στέλιος Καζαντζίδης μίλησε για «τη μεγαλύτερη φωνή που έβγαλε αυτός ο τόπος», ο Μάνος Χατζιδάκις τη συνέκρινε με τη Μπάρμπρα Στρέιζαντ, ενώ ο Θάνος Μικρούτσικος σημείωσε πως «έγινε η συνισταμένη της συνείδησης του νεοέλληνα». Για τον Ζυλ Ντασέν, η Αλεξίου συγκαταλέγεται στις δύο–τρεις κορυφαίες τραγουδίστριες παγκοσμίως. Η Χάρις Αλεξίου δεν υπήρξε απλώς μια μεγάλη φωνή, αλλά μια βαθιά βιωματική ερμηνεύτρια που μετέτρεψε το συλλογικό σε προσωπική εμπειρία.
Θάνατοι
1988 – Βάσω Κατράκη. Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1914 στο Αιτωλικό, ήταν κόρη του κτηματία Γεωργίου Λεονάρδου και της Θεοδώρας Σαρλή και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια (δύο αγόρια και δύο κορίτσια).
Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών έχοντας ως καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρθένη στη ζωγραφική και τον Γιάννη Κεφαλληνό στη χαρακτική. Αποφοίτησε το 1940 και τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον Γιώργο Κατράκη με τον οποίο απέκτησε το 1958 δύο παιδιά.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Μάλιστα, το 1945, ξυλογραφίες της συμπεριλήφθηκαν στο λεύκωμα «Θυσιαστήριο της λευτεριάς».
Το 1955 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση ενώ το 1958 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας καθώς και με το βραβείο premium στη Μπιενάλε του Λουγκάνο. Το 1966 έλαβε το διεθνές βραβείο λιθογραφίας Tamarint στο πλαίσιο της Μπιενάλε της Βενετίας.
Με την επιβολή της Δικτατορίας, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο, όμως το επόμενο έτος, απελευθερώθηκε μετά από διεθνείς πιέσεις. Το 1976 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Intergrafik σε διεθνή έκθεση γραφικών τεχνών στην Ανατολική Γερμανία. Διετέλεσε μέλος του ΕΕΤΕ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου του 1988.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 27η Δεκεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
