...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 1 Σεπτεμβρίου 2025 |
Είναι η 244η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 121 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:55 – Δύση ήλιου: 19:55 – Διάρκεια ημέρας: 12 ώρες 60 λεπτά
🌓 Σελήνη 8.4 ημερών
| Χρόνια πολλά στους: Αδαμαντίνη, Αδαμάντιο, Αδαμαντία, Διαμαντή, Διαμάντω, Αθηνά, Ακριβή, Ακριβό, Αντιγόνη, Αντίγονο, Αρηβοία, Ασπασία, Ασπάσιο, Αφροδίτη, Διώνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Εράσμιο, Ερατώ, Ερμηνεία, Ευτέρπιο, Ευτέρπη, Θαλής, Θάλεια, Θεανώ, Θεονόη, Θεονύμφη, Καλλιρρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεόπατρο, Κλεοπάτρα, Κοραλία, Μαργαρίτη, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελπομένη, Μόσχο, Μόσχω, Ουράνιο, Ουρανία, Πανδώρα, Παρθένα, Παρθενόπη, Πηνελόπη, Πολύμνιο, Πολύμνια, Πολυνίκη, Σαπφώ, Συμεών, Συμεωνία, Τερψιχόρη, Τρωάδα, Χάιδο, Χάιδω, Χαϊδεμένη, Χαρικλή και Χαρίκλεια |
Γεγονότα
1911 – Με ενθουσιασμό και συγκίνηση υποδέχεται ο ελληνικός λαός το θωρηκτό Αβέρωφ, που καταπλέει στα φαληρικά νερά. Το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ» (Θ/Κ «Γ. Αβέρωφ»), επίσης κοινώς γνωστό ως «Θωρηκτό Αβέρωφ», είναι ιστορικό πλοίο της νεότερης Ελλάδας.
Παρά το γεγονός ότι αναφέρεται ως θωρηκτό, είναι θωρακισμένο καταδρομικό, κλάσης ΠΙΖΑ (ήταν ακριβές αντίγραφο του ιταλικού θωρακισμένου καταδρομικού «Pisa» που είχε ναυπηγηθεί το 1907 με βάση σχέδιο του ναυπηγού Ιωσήφ Ορλάντο), το οποίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Oρλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας την περίοδο 1908 – 1911, και εντάχθηκε στο τότε Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό.
Η τότε κυβέρνηση του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη δαπάνησε 23.650.000 χρυσές δρχ. για την απόκτησή του.
Τα 8.000.000 χρυσές δρχ. προέρχονταν από το 20% της συνολικής κληρονομιάς του Γεωργίου Αβέρωφ, που παραχώρησε με τη διαθήκη του στο Ταμείο Εθνικού Στόλου το 1899 (χρονολογία δημοσίευσης της διαθήκης), στην οποία όριζε ότι το ποσό αυτό διατίθεται για την ναυπήγηση πολεμικού πλοίου που θα φέρει το όνομά του και θα χρησιμοποιείται ως Εκπαιδευτικό πλοίο και «Σχολή Ναυτικών Δοκίμων». Το υπόλοιπο ποσό (15.650.000 χρυσές δραχμές) καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου.
Πρόκειται για το μοναδικό δείγμα του τύπου (θωρακισμένο καταδρομικό) που διατηρείται στον κόσμο ως σήμερα.
1939 – Η Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία. Αρχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αφορμή για εισβολή δεν υπάρχει και οι Ναζί αποφασίζουν να την δημιουργήσουν, σύμφωνα με το σχέδιό τους (Operation Himmler).
Τη νύκτα της 31 Αυγούστου του 1939, άνδρες της SS παίρνουν 150 κρατούμενους από το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, τους μεταφέρουν στον συνοριακό σταθμό διαβιβάσεων του Γκλάιβιτς και τους ντύνουν με πολωνικές στολές.
Αμέσως μετά τους υποχρεώνουν να καταπιούν δηλητήριο, πυροβολούν τα πτώματα, προξενούν μικρές καταστροφές στον σταθμό, ώστε να φαίνεται ότι δέχτηκε επίθεση. Το πρώτο θύμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που μόλις θα ξεκινούσε, ήταν ο Γερμανός Franciszek Honiok, ένας 43χρονος αγρότης της Σιλεσίας, τον οποίο πράκτορες των SS συνέλαβαν στις 30 Αυγούστου.
Στον ασύρματο του σταθμού ένας άνδρας των SS ουρλιάζει στα Πολωνικά ότι τα στρατεύματα της Πολωνίας πρόκειται να εισβάλουν στην Γερμανία. Ο διοικητής του σταθμού συνταγματάρχης Στάινμετς αρχικά δοκιμάζει να αντισταθεί στην απάτη, αλλά οι SS του απαντούν με ένα “Fuhrerbefehl!” (διαταγή του Φύρερ). Μετά τη λήψη και σχετικών φωτογραφιών, οι SS αποχωρούν.
Με αυτό τον τρόπο ο Χίτλερ μπορεί πλέον να αναγγείλει επίσημα, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, στο Ράιχσταγκ ότι οι Πολωνοί προσπάθησαν την προηγούμενη να εισβάλουν στο Γερμανικό έδαφος και ότι η Βέρμαχτ ανταποδίδει τα πυρά που δέχτηκε στις 4:45 το πρωί. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Ο Χίτλερ έχει διατάξει την επίθεση κατά της Πολωνίας από τις 31 Αυγούστου. Η Βέρμαχτ, με βάση λεπτομερές σχέδιο που κατάρτισαν ο Βάλτερ φον Μπράουχιτς και το Επιτελείο του, με το κωδικό όνομα Fall Weiss (λευκό σχέδιο), επιτίθεται από ξηράς, θαλάσσης και αέρος στην Πολωνία. Είναι 1 Σεπτεμβρίου 1939 και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αρχίζει στην Ευρώπη.
Γεννήσεις
1815 – Σπυρίδων Ζαμπέλιος. Γεννήθηκε στη Λευκάδα από εύπορη αριστοκρατική οικογένεια ιταλικής καταγωγής, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πνευματικές μορφές του 19ου αιώνα. Γιος του λόγιου και δραματουργού Ιωάννη Ζαμπελίου, μεγάλωσε σε περιβάλλον όπου η πολιτική και τα γράμματα συνυπήρχαν αρμονικά. Σπούδασε στη Λευκάδα με δασκάλους όπως ο Αθανάσιος Ψαλίδας και στη συνέχεια στο Νομικό Τμήμα της Ιονίου Ακαδημίας, όπου συνδέθηκε με τον Διονύσιο Σολωμό και τον Ανδρέα Κάλβο. Η συνέχεια των σπουδών του στην Ιταλία, αλλά και τα ταξίδια του σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τον έφεραν σε επαφή με κορυφαίους στοχαστές, ανάμεσά τους και ο Χέγκελ στη Χαϊδελβέργη.
Η επιστροφή του στην Ελλάδα το 1845 σηματοδότησε την έναρξη μιας πλούσιας συγγραφικής και πολιτικής διαδρομής. Ασχολήθηκε με την ποίηση, δημοσιεύοντας ανώνυμα την Ύστερη νυχτιά του καταδίκου, αλλά και με τη μελέτη της λαϊκής παράδοσης στα Άσματα Δημοτικά της Ελλάδος (1852). Παράλληλα, εντάχθηκε στην παράταξη των Μεταρρυθμιστών και εκλέχθηκε βουλευτής Λευκάδας στην πρώτη Βουλή των Επτανήσων.
Το όνομά του ωστόσο συνδέθηκε κυρίως με την ιστορική του συμβολή. Στις Βυζαντιναί Μελέται (1857) διατύπωσε την πρωτοποριακή άποψη για τη συνέχεια του ελληνισμού από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, με το Βυζάντιο ως κρίκο σύνδεσης. Η θέση αυτή επηρέασε βαθιά την ελληνική ιστοριογραφία. Παράλληλα, άφησε το στίγμα του στη λογοτεχνία με έργα όπως τα Ιστορικά Σκηνογραφήματα (1860) και οι Κρητικοί Γάμοι (1871), ενώ προς το τέλος της ζωής του στράφηκε στη λεξικογραφία με το Parlers Grecs Et Romains (1879).
Αποσύρθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία, στο κτήμα του στο Λιβόρνο, από όπου ταξίδευε συχνά στην Ελβετία. Εκεί, το 1881, τον βρήκε ο θάνατος. Η κληρονομιά του, υλική και πνευματική, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στην Κρήτη όσο και στον νεότερο ελληνικό πολιτισμό.
Θάνατοι
1984 – Ασημάκης Πανσέληνος. Γεννήθηκε στην Μυτιλήνη, όπου και έζησε όλα τα παιδικά του χρόνια και έβγαλε εκεί το γυμνάσιο. Ήταν γιος του Ιωακείμ Πανσέληνου και της Μυρτώς Βελισσαρίου.
Σπούδασε νομικά (και συμπληρωματικά κοινωνιολογία, ψυχολογία και λογοτεχνία) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου φυλακίστηκε από το καθεστώς λόγω της δράσης του ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, για την οποία και φυλακίστηκε από τους Ιταλούς στις φυλακές Αβέρωφ. Στα Δεκεμβριανά συνελήφθη από τους Άγγλους, δραπέτευσε όμως από το Χασάνι, όπου κρατείτο, το 1945. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο εξελέγη το 1950 βουλευτής Λέσβου με το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας.
Ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια – νομικό Έφη Πανσελήνου και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνο. Η πρώτη του εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα πραγματοποιήθηκε το 1921, όταν και βραβεύθηκε για ένα πεζό σε διαγωνισμό του περιοδικού “Μυτιληνιός”. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με αρκετά αθηναϊκά περιοδικά (Ταχυδρόμος, Νεοελληνικά Γράμματα, Ελεύθερα Γράμματα κ.α. ) δημοσιεύοντας ποιήματα, κριτικά δοκίμια και άρθρα. Το 1946 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή “Μέρες Οργής” ενώ το 1974 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό πεζογράφημα “Τότε που ζούσαμε”, το οποίο και τον καταξίωσε στο ευρύτερο κοινό. Ο Πανσέληνος υπήρξε πνεύμα κριτικό και προοδευτικό με σατιρική φλέβα που καταπιάστηκε με αρκετά είδη λόγου (αυτοβιογραφικά, δοκίμια, ταξιδιωτικά, πεζογραφία, ποίηση, πρόζα, κριτική,).
Παράλληλα με την συγγραφική του δραστηριότητα υπήρξε αρθρογράφος στις εφημερίδες Μάχη (Σβώλος – Τσιριμώκος) και Πολιτική (Τσιριμώκος).
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 1η Σεπτεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
