...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 10 Αυγούστου 2025 |
Είναι η 222η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 143 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:36 – Δύση ήλιου: 20:24 – Διάρκεια ημέρας: 13 ώρες 49 λεπτά
🌕 Σελήνη 15.8 ημερών |
Χρόνια πολλά στους: Ήρωνa, Ηρωνία, Ηρώ, Λαυρέντιο,
Λαυρέντη, Λαυρεντία, Λώρα, Λωραίνη, Λάουρα,
Λαυρεντίνα, Ιππόλυτο, Ιππολύτη και Ιππολύτα |
Γεγονότα
1913 – Υπογράφεται η Συνθήκη του Βουκουρεστίου Η Συνθήκη έθεσε επίσημα τέλος στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, χαράσσοντας τα νέα σύνορα Ελλάδας και Βουλγαρίας κατά μήκος της γραμμής όρος Μπέλλες – εκβολές ποταμού Νέστου. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 3 Αυγούστου, το Πρωτόκολλο Βενιζέλου – Πάσιτς στο Βελιγράδι είχε ορίσει τα ελληνοσερβικά σύνορα στη γραμμή Πρέσπες – Δοϊράνη.
Οι διαπραγματεύσεις στο Βουκουρέστι εξελίχθηκαν σε σκληρό παζάρι, με αντικείμενο τον καθορισμό των Σερβοβουλγαρικών και Ελληνοβουλγαρικών συνόρων, κυρίως στη Θράκη. Πριν όμως φτάσουν οι αντιπροσωπείες στο τραπέζι των συνομιλιών, είχαν προηγηθεί παρασκηνιακές κινήσεις. Στις 26 Απριλίου, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος ενημέρωσε τον Βούλγαρο ομόλογό του Στογιάν Δάνεφ ότι δεν υπήρχε συμφωνία Ελλάδας – Σερβίας, προτείνοντας μάλιστα η Θεσσαλονίκη να γίνει ελεύθερο λιμάνι. Η δήλωση αυτή, που αργότερα επικαλέστηκε ο Βούλγαρος πρώην πρωθυπουργός Ιβάν Γκέσωφ, άφηνε περιθώρια ελιγμών για τη διανομή της Μακεδονίας.
Ο Γκέσωφ, ωστόσο, επιδίωκε πρώτα να κλείσει τη διαμάχη με τη Σερβία, με τη στήριξη της Ρωσίας, ώστε να μείνει ανοιχτό μόνο το μέτωπο με την Ελλάδα. Η Αυστροουγγαρία, από την πλευρά της, τον πίεζε να κάνει παραχωρήσεις για να συμφωνήσει με τη Ρουμανία.
Στο μεταξύ, η Συνθήκη του Λονδίνου (19/30 Μαΐου 1913) είχε ήδη ορίσει ότι όλα τα εδάφη δυτικά της γραμμής Αίνου – Μηδείας, εκτός Αλβανίας, θα περνούσαν στους νικητές. Η άρνηση των Βουλγάρων να παραδώσουν εδάφη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία προκάλεσε τουρκική εισβολή υπό τον Ισμέτ πασά, που έφτασε ως την Αδριανούπολη. Οι σφαγές αμάχων και αιχμαλώτων οδήγησαν σε απειλή νέου πολέμου, που τελικά αποφεύχθηκε, με την υπογραφή των συνθηκών Κωνσταντινούπολης και Αθηνών το ίδιο έτος.
Στις 10 Αυγούστου 1920, στη γαλλική πόλη Σέβρ, ο σουλτάνος Μεχμέτ ΣΤ΄ υπέγραφε τη Συνθήκη που έβαζε τέλος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν μία από τις μεγάλες συνθήκες ειρήνης που ακολούθησαν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επισφραγίζοντας τη συντριβή των ηττημένων και τον θρίαμβο των νικητών. Για την Ελλάδα, η Συνθήκη των Σεβρών ήταν η κορύφωση της Μεγάλης Ιδέας: η Ανατολική Θράκη και η περιοχή της Σμύρνης περνούσαν υπό ελληνική διοίκηση, ενώ η επικράτεια και ο πληθυσμός της χώρας σχεδόν τριπλασιάζονταν μέσα σε δέκα χρόνια.
Στην ελληνική πλευρά, την υπογραφή έφεραν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο διπλωμάτης Άθως Ρωμάνος, ενώ οι Οθωμανοί εκπροσωπήθηκαν από ανώτατους αξιωματούχους, ουσιαστικά αιχμαλώτους των Συμμάχων στην υπό κατοχή Κωνσταντινούπολη. Η Αυτοκρατορία περιοριζόταν στο ένα πέμπτο της προπολεμικής έκτασής της, με την πρωτεύουσα και την Κεντρική Ανατολία υπό αυστηρούς όρους κυριαρχίας. Το Αιγαίο μετατρεπόταν σε «ελληνική λίμνη», ενώ τα Στενά αφοπλίζονταν και περνούσαν στον έλεγχο Διασυμμαχικής Επιτροπής υπό τη σκιά της Μεγάλης Βρετανίας.
Πίσω από τις θριαμβολογίες, όμως, η Συνθήκη των Σεβρών έκρυβε αστάθεια. Η επικύρωσή της δεν προχώρησε ποτέ. Ο Μουσταφά Κεμάλ, με τις στρατιωτικές του νίκες, ανέτρεψε στην πράξη τα συμφωνηθέντα, ενώ οι πολιτικές ανατροπές στην Αθήνα –η ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 και η επιστροφή του Κωνσταντίνου– έκοψαν κάθε διάθεση συνεργασίας των Συμμάχων με την Ελλάδα. Η χώρα συνέχισε μόνη την εκστρατεία στη Μικρά Ασία, οδηγούμενη τελικά στη Μικρασιατική Καταστροφή. Τα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας θα χαράσσονταν οριστικά τρία χρόνια αργότερα, με τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Γεννήσεις
1947 – Ίαν Άντερσον. Γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1947, ο Βρετανός τραγουδιστής και πολυοργανίστας έγινε θρύλος ως ιδρυτής και «ψυχή» των Jethro Tull. Από την παιδική του ηλικία, η τζαζ και το ροκ εντ ρολ τον μάγευαν. Το 1963 η οικογένεια μετακόμισε στο Μπλάκπουλ, όπου δημιούργησε τους Blades. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το συγκρότημα διαλύθηκε και ο Άντερσον, με μια τολμηρή κίνηση, αντάλλαξε την ηλεκτρική κιθάρα του για ένα φλάουτο – επιλογή που θα καθόριζε την πορεία του.
Μαζί με τους Γκλεν Κόρνικ, Μικ Άμπρααμς και Κλάιβ Μπάνκερ, σχημάτισαν τους Jethro Tull, που το 1968 έκαναν αίσθηση με το άλμπουμ This Was. Σύντομα, ο Άντερσον έγινε σήμα-κατατεθέν με το χαρακτηριστικό παίξιμο φλάουτου στο ένα πόδι. Η δεκαετία του ’70 υπήρξε χρυσή: Aqualung, Thick As A Brick, A Passion Play, Minstrel in the Gallery, Heavy Horses – άλμπουμ που ανέβηκαν στην κορυφή, χάρισαν χρυσές και πλατινένιες διακρίσεις και καθιέρωσαν το συγκρότημα.
Το 1983 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, Walk into Light. Ακολούθησαν έργα όπως το Divinities (1995), το Thick as a Brick 2 (2012) και το Homo Erraticus (2014), ενώ το Jethro Tull – The String Quartets (2017) τον έφερε σε συνεργασία με το Carducci Quartet. Οι μουσικές του συμπράξεις εκτείνονται από τους Uriah Heep έως τους Toto και τους Blackmore’s Night.
Στην προσωπική του ζωή, ο Άντερσον παντρεύτηκε δύο φορές και έχει δύο παιδιά, με τη μία κόρη να είναι σύζυγος του ηθοποιού Άντριου Λίνκολν. Παρά την περιπέτεια υγείας με φλεβική θρόμβωση, παραμένει ενεργός, συνεχίζοντας να περιοδεύει, να ηχογραφεί και να εμπνέει, πέντε δεκαετίες μετά την πρώτη του εμφάνιση.
Θάνατοι
1881 – Σπυρίδων Ζαμπέλιος. Ιστορικός, ερευνητής, φιλόλογος και λογοτέχνης, θεωρείται ο πρώτος που διατύπωσε συστηματικά τη θεωρία της ιστορικής ενότητας του Ελληνισμού από την αρχαιότητα έως τα νεότερα χρόνια. Μαζί με τον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο αποτέλεσαν το δίδυμο που με επιστημονικά επιχειρήματα αντέκρουσε τις απόψεις του Jacob Philipp Fallmerayer περί φυλετικής ασυνέχειας των Ελλήνων.
Γεννημένος στη Λευκάδα, υποστήριξε την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, αλλά όταν το νεοπαγές ελληνικό κράτος θα ήταν ώριμο, φοβούμενος την αλλοίωση του επτανησιακού πολιτισμού. Υπήρξε ο πρώτος που επιχείρησε να αναδείξει την ιστορική και γλωσσική ενότητα του έθνους από την εποχή του Ομήρου έως τη σύγχρονη εποχή. Ως εκδότης δημοτικών τραγουδιών επικρίθηκε για αυθαίρετες παρεμβάσεις, ενώ η λογοτεχνική του παραγωγή, όπως τα «Ιστορικά Σκηνογραφήματα» (1860) και οι «Κρητικοί γάμοι» (1871), χαρακτηρίστηκε μέτρια, αν και διδακτική.
Επηρεασμένος από τον Ανδρέα Μουστοξύδη και χάρη στη γλωσσομάθειά του, μελέτησε μεσαιωνικά και γλωσσολογικά χειρόγραφα σε μεγάλες βιβλιοθήκες της Ευρώπης και της Τουρκίας, αναζητώντας τις ρίζες του νέου Ελληνισμού στο Βυζάντιο. Για τον Ζαμπέλιο, η ελληνική γλώσσα ήταν «το κεφαλαιότατον γνώρισμα του χριστιανικού ελληνισμού», ζωντανός φορέας μνήμης και συνέχειας του έθνους.
Δημιουργός του όρου «Ιστοριονομία», οραματιστής και θεωρητικός της ιστορικής ενότητας, χαρακτηρίστηκε από τον Παπαρρηγόπουλο «αρχιτέκτων» της ιστορικής συνέχειας και από τον Κ. Θ. Δημαρά «μεγαλοφυέστατος ιστοριογράφος», που προετοίμασε τη μετάβαση από τον βυζαντινό στον νεοελληνικό κόσμο. Ένας λόγιος που έβλεπε την Ιστορία όχι ως άθροισμα περιόδων, αλλά ως ζωντανή και αδιάσπαστη πορεία.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 10η Αυγούστου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
