...
Κινηματογραφική Λέσχη Δήμου Αγρινίου
| Άνεσις | Χαρ. Τρικούπη 33 – Αγρίνιο | τηλ.: 26410 44345 |
Όλα όσα Φανταζόμαστε ως φως
All We Imagine as Light, της Παγιάλ Καπάντια
| Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026 |
στον Δημοτικό κινηματογράφο Άνεσις
| Τρεις γυναίκες διαφορετικών γενεών βρίσκουν το φως που τις συνδέει,
σ’ ένα διακριτικό αριστούργημα από την Ινδία, που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες
και ανεβαίνει σταθερά στη σεζόν των βραβείων. |
Ώρα προβολής: 9:30 το βράδυ
|Γενική είσοδος: 3 ευρώ
Ινδία, 2024 | Παραγωγή: Ζουλιέν Γκραφ, Τομάς Χακίμ.
Σκηνοθεσία: Παγιάλ Καπάντια | Σενάριο: Παγιάλ Καπάντια
Φωτογραφία: Ραναμπίρ Ντάς | Μοντάζ: Κλεμάν Πιντό
Μουσική: Ντριτίμαν Ντας, Τόπσi
Πρωταγωνιστούν: Κάνι Κουσρούτι, Ντίβυα Πράμπα,
Τσχάγια Κάνταμ, Χρίντου Χαρούν, Αζής Νεντουμάνγκατ.
Διάρκεια: 118 λεπτά | Διανομή: Cinobo
Η Πράμπα, νοσοκόμα γύρω στα 45, ζει με αξιοπρέπεια και σιωπή. Φροντίζει τους ασθενείς της, δίνει αντισυλληπτικά σε γυναίκες που δεν αντέχουν άλλη εγκυμοσύνη, στηρίζει τη μεγαλύτερή της φίλη Παρβάτι που απειλείται με έξωση. Στο ίδιο διαμέρισμα ζει και η Ανού: νεαρή, παρορμητική, ερωτευμένη με έναν μουσουλμάνο άντρα, σκάνδαλο για το μικρό τους περιβάλλον. Τρεις γυναίκες, τρεις ηλικίες, τρεις διαφορετικοί τρόποι να αντέχεις.
Νύχτα στη Μουμπάι. Η πόλη δεν κοιμάται ποτέ, απλώς χαμηλώνει για λίγο την ένταση. Μέσα σ’ αυτή τη βουή, η Πράμπα αγκαλιάζει έναν κόκκινο βραστήρα ρυζιού σαν μωρό. Της τον έστειλε από τη Γερμανία ο άντρας που παντρεύτηκε και έχασε σχεδόν αμέσως στη μετανάστευση. Η σκηνή κουβαλά όλο το υπαρξιακό βάρος της ταινίας All We Imagine as Light της Παγιάλ Καπάντια.
Η απόδραση σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό βγάζει στην επιφάνεια πολλά. Μακριά από τη Μουμπάι, η φύση χαμηλώνει την άμυνα και κάθε ηρωίδα δοκιμάζει να φανταστεί μια άλλη ζωή. Χωρίς κραυγές, χωρίς λύσεις εξπρές. Το σινεμά της Καπάντια είναι λυρικό και νατουραλιστικό μαζί, στο μεταίχμιο ονείρου και εγρήγορσης, σε μια σύγχρονη συνομιλία με το ανθρωπιστικό βλέμμα του Σατγιαζίτ Ρέι.
Το All We Imagine as Light απορρίπτει τον εντυπωσιασμό και τη δυτική βιασύνη. Μιλά για τη θέση της γυναίκας στην Ινδία –και παντού– με σιγουριά, λεπτό χιούμορ και σιωπές που λένε περισσότερα από λόγια. Ένα φιλμ σπάνιο, που δεν υπόσχεται το φως, αλλά το πλησιάζει. Και μόνο αυτό αρκεί.
