...
Κινηματογραφική Λέσχη
Δήμου Αγρινίου
| Άνεσις | Χαρ. Τρικούπη 33 – Αγρίνιο | τηλ.: 26410 44345 |
Καμία άλλη γη
των Μπάζελ Αντρα, Γιουβάλ Αμπραχαμ,
Χάμνταν Μπαλάλ, Ρέιτσελ Σορ
| Την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 |
στον Δημοτικό κινηματογράφο Άνεσις
| Ένα ντοκιμαντέρ φτιαγμένο από έναν Παλαιστίνιο δικηγόρο κι έναν Ισραηλινό δημοσιογράφο
αποτελεί εξ ορισμού μια απόλυτα καίρια ταινία. Πόσο μάλλον όταν είναι και κινηματογραφημένο
με ρυθμό και αισθητική. Βραβευμένο στην Berlinale και πρόσφατα στις Νύχτες Πρεμιέρας. |
Ώρα προβολής: 9:00, το βράδυ |
Γενική είσοδος: 3 ευρώ
| Παλαιστίνη, Νορβηγία, 2024, Έγχρωμο | Παραγωγή: Φάμπιεν Γκρίνμπεργκ,
Μπαρντ Κιόγκε Ρόνινγκ | Σκηνοθεσία: Μπάζελ Αντρα,
Γιουβάλ Αμπραχαμ, Χάμνταν Μπαλάλ, Ρέιτσελ Σορ
Σενάριο: Μπάζελ Αντρα, Γιουβάλ Αμπραχαμ, Χάμνταν Μπαλάλ, Ρέιτσελ Σορ
Φωτογραφία: Ρέιτσελ Σορ | Μοντάζ: Μπάζελ Αντρα, Γιουβάλ Αμπραχαμ,
Χάμνταν Μπαλάλ, Ρέιτσελ Σορ | Μουσική: Γιούλιους Πόλουξ Ροθλέντερ
Διάρκεια: 92 λεπτά | Διανομή: Filmtrade |
Υπάρχουν ταινίες που σφραγίζονται τόσο ασφυκτικά από τον τόπο και τον χρόνο της γέννησής τους ώστε, αν αποσπαστούν από το ιστορικό τους πλαίσιο, μοιάζουν σχεδόν αγνώριστες· και αν το «Καμία Άλλη Γη» δεν αποτελούσε προϊόν συνεργασίας ανάμεσα σε Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς δημιουργούς, καθώς και αν δεν είχε ολοκληρωθεί ελάχιστα πριν από την ανάφλεξη του σημερινού πολέμου στη Γάζα, πιθανότατα θα συζητιόταν ως ένα ακόμη πολιτικό ντοκιμαντέρ, ενώ τώρα λειτουργεί ως προφητική καταγραφή μιας πραγματικότητας που κλιμακώθηκε δραματικά.
Η ταινία, την οποία συνυπογράφουν ο Παλαιστίνιος δικηγόρος Μπάζελ Αντρα και ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Γιουβάλ Αμπραχάμ, εστιάζει στη Μασαφέρ Γιάτα, στο νότιο άκρο της Δυτικής Όχθης, όπου χωριά που κατοικούνται ήδη από το 1945 βρέθηκαν αντιμέτωπα με την απόφαση του 1980, σύμφωνα με την οποία η περιοχή κηρύχθηκε ζώνη στρατιωτικής εκπαίδευσης, με συνέπεια οι κάτοικοι να εκτοπίζονται επανειλημμένα, παρότι επιστρέφουν κάθε φορά για να ξαναχτίσουν ό,τι ισοπεδώθηκε. Καθώς η κάμερα παρατηρεί τη βία χωρίς να υψώνει τον τόνο, ενώ ταυτόχρονα καταγράφει την αντοχή ανθρώπων που επιμένουν να μένουν στη γη τους, διαμορφώνεται μια ανθρωπιστική ματιά που δεν εκβιάζει το συναίσθημα, αλλά το αφήνει να γεννηθεί μέσα από τη μαρτυρία.
Όταν ο Μπάζελ υπενθυμίζει ότι η ανατροπή μιας κατοχής απαιτεί υπομονή, η φράση αποκτά τραγική βαρύτητα, επειδή προβάλλεται σε μια εποχή κατά την οποία οι εικόνες πολέμου πολλαπλασιάζονται καθημερινά· και έτσι το «Καμία Άλλη Γη» καταλήγει να λειτουργεί ως ήσυχη, καθαρή υπενθύμιση ότι, ακόμη και όταν η ομόνοια φαντάζει αφελής, η κοινή μαρτυρία μπορεί να γίνει εργαλείο διεκδίκησης της ειρήνης.
