...
Κινηματογραφική Λέσχη
Δήμου Αγρινίου
| Άνεσις | Χαρ. Τρικούπη 33 – Αγρίνιο | τηλ.: 26410 44345 |
Άγριες Πληγές
(Caught by the Tides), του Ζία Ζανγκ-Κε
| Την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026 |
στον Δημοτικό κινηματογράφο Άνεσις
| Ο Κινέζος κινηματογραφικός ιστορικός της χώρας του
κάνει μια ταινία εντελώς αυτοαναφορική κι εντελώς οικουμενική μαζί.|
Ώρα προβολής: 9:30, το βράδυ |
Γενική είσοδος: 3 ευρώ
| Κίνα, 2024 | Παραγωγή: Σόζο Ιτσιγιάμα, Κάσπερ Λιανγκ Τζιαγιάν
Σκηνοθεσία: Ζία Ζανγκ-Κε | Σενάριο: Γουάν Τζιαχουάν, Ζία Ζανγκ-Κε
Φωτογραφία: Γιου Λικ-γουάι, Ερίκ Γκοτιέ | Μοντάζ: Γιανγκ Τσάο,
Ξουντόνγκ Λιν, Ματιέ Λακλό | Μουσική: Λιμ Γκιόνγκ
Πρωταγωνιστούν: Ζάο Τάο, Λι Τζουμπίν, Παν Τζιανλίν,
Ζόου Λαν, Λαν Ζόου, Ζόου Γιου, Ρένκε
Διάρκεια: 111 λεπτά | Διανομή: Ama Films |
Ο Ζία Ζάνγκε, μέσα σε τρεις δεκαετίες δημιουργίας, έχει καταφέρει κάτι μοναδικό: να καταγράψει τη σύγχρονή του Κίνα με τρόπο σταθερό, επίμονο και βαθιά προσωπικό, κερδίζοντας δικαίως τον τίτλο του πιο αντιπροσωπευτικού χρονικογράφου της στη μεγάλη οθόνη. Η νέα του ταινία, «Άγριες Πληγές», που παρουσιάστηκε στις Κάννες, συνεχίζει ακριβώς αυτή τη διαδρομή – ίσως επίτηδες για άλλη μια φορά, με διάρκεια μεγαλύτερη απ’ όση χρειάζεται, αλλά με ευαισθησία και συγκινητική δύναμη.
Πρόκειται για ένα υβρίδιο: ένα φιλμ που μοιάζει περισσότερο με ντοκιμαντέρ, παρότι στηρίζεται σε έναν ισχνό κορμό μυθοπλασίας, ένα διαρκώς φευγαλέο love story. Τα «ντοκιμαντερίστικα» υλικά του, ωστόσο, είναι αποσπάσματα από τις ίδιες τις προηγούμενες ταινίες του Ζάνγκε, εικόνες που εξαρχής λειτουργούσαν ως παρατήρηση της κοινωνικής πραγματικότητας. Επειδή η Τάο Ζάο, μούσα και συνοδοιπόρος του, πρωταγωνιστεί ξανά, η ηρωίδα αποκτά ένα αυθεντικό κινηματογραφικό παρελθόν, σε μια εντυπωσιακή meta ανακύκλωση.
Η αφήγηση ξεκινά στο γύρισμα της χιλιετίας, στην εποχή της ολυμπιακής αισιοδοξίας. Εκεί γεννιέται ο έρωτας της Κιάο με τον Μπιν, ο οποίος όμως φεύγει αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Εκείνη θα τον αναζητά για δεκαετίες, μόνη, ώσπου να τον συναντήσει ξανά στα χρόνια της πανδημίας, και οι δύο πια σημαδεμένοι από τον χρόνο.
Καθώς περνούν τα χρόνια, αλλάζουν οι τόποι, οι διαθέσεις, ακόμη και τα ίδια τα κινηματογραφικά μέσα. Παρότι η ταινία αποφεύγει την άμεση πολιτική κριτική και διαρκεί περισσότερο απ’ όσο αφηγηματικά χρειάζεται, η υφή της είναι τόσο ανθρώπινη και διαπεραστική που δύσκολα δεν συγκινεί. Όπως οι αναμνήσεις ενός συνομήλικου φίλου: δεν τις κρίνεις· τις αναγνωρίζεις.
