...
Ο γέγονε… Γέγονε |
Γεγονότα
1606 – Κάνει πρεμιέρα η τραγωδία του Γουίλιαμ Σέξπιρ «Βασιλιάς Ληρ»: Το θέμα της τραγωδίας είναι η απόφαση του βασιλιά Λήρ να μοιράσει το βασίλειό του στις τρεις θυγατέρες του, τη Γονερίλη, τη Ρεγάνη και την Κορδέλια. Αυτή που θα τον πείσει για το μέγεθος της αγάπης της, θα πάρει το βασίλειο.
Παρά τις συμβουλές του δούκα του Κεντ, αποκληρώνει την Κορδέλια κι εξορίζει τον δούκα. Την αποκληρωμένη κόρη παντρεύεται ο βασιλιάς της Γαλλίας.
Ο Ληρ φιλοξενείται με τη σειρά κάθε μήνα από τις δυο μεγαλύτερες κόρες. Παρόλο που έχει παραδώσει την εξουσία, εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με αυταρχισμό. Ο δούκας του Κεντ, μεταμφιεσμένος, μπαίνει στην υπηρεσία του και του συμπαραστέκεται στους εξευτελισμούς που υφίσταται. Τελικά οι δυο κόρες διώχνουν τον πατέρα τους Ληρ, που ακολουθούμενος από τον πιστό του δούκα, μεταμφιεσμένο πάντα, και από τον γελωτοποιό του περιπλανιέται μέσα σε μια άγρια νύχτα με καταιγίδα και καταφεύγει σ’ ένα καλύβι ξεστομίζοντας βαριές κατάρες. Από εκεί οι πιστοί του τον φυγαδεύουν στο Ντόβερ, απέναντι από τις γαλλικές ακτές.
Στο μεταξύ ο δούκας της Κορνουάλης, σύζυγος της Ρεγάνης, σκοτώνεται σε μια συμπλοκή, ενώ ο βασιλιάς της Γαλλίας αποβιβάζεται με στρατό στο Ντόβερ. Η Κορδέλια ειδοποιείται κι έρχεται να συναντήσει τον πατέρα της που βρίσκεται πια στα πρόθυρα της τρέλας. Η συνάντηση γίνεται στο φράγκικο στρατόπεδο. Ακολουθεί σύγκρουση των φράγκικων και αγγλικών στρατευμάτων και νικούν οι Άγγλοι. Ο Ληρ και η Κορδέλια συλλαμβάνονται και φρουρούνται. Ανάμεσα στις δυο βασίλισσες αδελφές, τη Γονερίλη και τη Ρεγάνη, ξεσπάει διχόνοια. Η Γονερίλη δηλητηριάζει τη Ρεγάνη και η ίδια αυτοκτονεί. Η Κορδέλια δολοφονείται και ο Ληρ ξεψυχάει κρατώντας στην αγκαλιά του το σώμα της
1825 – Εξέγερση των Δεκεμβριστών: Οι υπέρμαχοι του φιλελευθερισμού στη Ρωσία ξεσηκώνονται εναντίον του τσάρου Νικόλαου Α΄ στην Αγία Πετρούπολη. Εξαιτίας της καθυστερημένης πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης στη Ρωσία την εποχή εκείνη, ήταν διαδεδομένη η αντίληψη -κυρίως μεταξύ των αξιωματικών που είχαν πάρει μέρος στις ευρωπαϊκές εκστρατείες – ότι ήταν αναγκαία μια βίαιη εξέγερση για τον μετασχηματισμό και τον εκσυγχρονισμό της χώρας.
Εκείνοι που υποστήριζαν αυτή τη θέση συγκρότησαν την Ένωση της Σωτηρίας, η οποία μετονομάστηκε σε Ένωση του κοινού Καλού, το 1818. Αργότερα, η μυστική αυτή οργάνωση χωρίστηκε σε δύο ενώσεις: του Βορρά και του Νότου, από τις οποίες η δεύτερη, που ήταν πιο ριζοσπαστική, συγχωνεύτηκε με τη νέα οργάνωση που εμφανίστηκε στο μεταξύ, τον Μυστικό Σύνδεσμο των Ενωμένων Σλάβων. Σε μια σύντομη περίοδο μεσοβασιλείας, μετά το θάνατο του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ και εξαιτίας της σύλληψης του Μουραβιόφ Αποστόλ, ξέσπασε εξέγερση στη Νότια Ρωσία, αλλά τα κυβερνητικά στρατεύματα την κατέπνιξαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. (Η εξέγερση του Δεκέμβρη σε πίνακα του Βασίλι Φιοντόροβιτς Τιμμς. | Από Vasily Timm – Thesupermat, Κοινό Κτήμα, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=12529638)
1860 – Διεξάγεται ο πρώτος καταγεγραμμένος αγώνας στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Η Hallam FC αντιμετωπίζει τη Sheffield FC στο Σέφινλντ. Και οι δύο ομάδες αγωνίζονται σήμερα στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Αγγλίας. Ο πρώτος καταγεγραμμένος αγώνας ποδοσφαίρου στην Ιστορία διεξήχθη στην Αγγλία στις 26 Δεκεμβρίου του 1860 ανάμεσα στη Σέφιλντ και τη Χάλαμ.
Τρία χρόνια νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 24 Σεπτεμβρίου του 1857 ιδρύθηκε η Σέφιλντ που κατέχει τον τίτλο της παλιότερης ομάδας.
Από την άλλη στις 4 Σεπτεμβρίου του 1860 δημιουργήθηκε η δεύτερη ομάδα της περιοχής με το όνομα Χάλαμ. Λίγους μήνες μετά (26 Δεκεμβρίου) οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν για πρώτη φορά μεταξύ τους καταγράφοντας τον πρώτο αγώνα ποδοσφαίρου.
Παράλληλα εγκαινίασαν και την περίφημη Boxing Day των Άγγλων που παραδοσιακά συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Νικήτρια στο πρώτο ντέρμπι της
περιοχής αναδείχθηκε η Σέφιλντ με σκορ 2-0, η οποία μάλιστα έχει βραβευτεί από την παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία με το μετάλλιο του «Τάγματος της Τιμής».
1963 – Τα τραγούδια των Beatles “I Want to Hold Your Hand” και “I Saw Her Standing There” κυκλοφορούν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, σηματοδοτώντας των έναρξη της Μπιτλομάνιας σε διεθνές επίπεδο.
Με την κυκλοφορία του άλμπουμ τους With The Beatles καθιερώθηκαν όροι όπως “Merseybeat” (για τη μουσική τους) και “Beatlemania” (για την υστερία που προκαλούσαν, ειδικά στο γυναικείο πληθυσμό). Το “She Loves You” έγινε το single με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Έπαιζαν πλέον στα μεγάλα κλαμπ του Λονδίνου (Palladium, Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ), εμφανίζονταν στο εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο και το Νοέμβριο του 1963 έπαιξαν για τη βασίλισσα, αποδεκτοί πλέον από το κατεστημένο κι έχοντας γεφυρώσει το χάσμα των γενεών.
Το 1963, επίσης, ηχογράφησαν ένα από τα πιο ιστορικά σινγκλ τους, το “I Want to Hold Your Hand”, που απέδειξε την ξεχωριστή τους ικανότητα να γράφουν αυθεντικά, διαχρονικά και εμπορικά τραγούδια, ικανότητα που με εξελισσόμενη ταχύτητα οδήγησε το γκρουπ στην καλλιτεχνική του ωρίμανση. Τον Ιανουάριο του 1964, επιφύλαξαν στους Beatles αποθεωτική υποδοχή και τα εισιτήρια για την αίθουσα Ολυμπιά είχαν προπωληθεί εβδομάδες νωρίτερα. Κατά την παραμονή τους στο Παρίσι, έμαθαν ότι με το “I Want to Hold Your Hand” εκπορθήθηκε η αμερικανική αγορά καθώς ανέβηκαν στο Νο 1 των Η.Π.Α.
Η “μπιτλομανία” με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξαπλώθηκε σταδιακά μετά την Ευρώπη στην Αμερική. Όταν έφτασαν στη Νέα Υόρκη (7 Φεβρουαρίου του 1964), τους περίμεναν στο αεροδρόμιο χιλιάδες θαυμαστές και θαυμάστριές τους και διαδραματίστηκαν σκηνές υστερίες οι οποίες συνεχίστηκαν και στο ξενοδοχείο Πλάζα όπου κατέλυσαν. “Παίρναμε 12.000 γράμματα την ημέρα”, έλεγε αργότερα ο Ρίνγκο.
Την ίδια εξέλιξη είχε και η περιοδεία τους στην υπόλοιπη Αμερική. Στην Ουάσινγκτον, όπου ταξίδεψαν με ιδιαίτερο πολυτελέστατο βαγόνι, 2.000 θαυμαστές πολιόρκησαν το σταθμό. Οι εμφανίσεις τους προκαλούσαν τόση υστερία που αποτελούσαν μεγάλο πονοκέφαλο στην αστυνομία. Η εμφάνισή τους στο δημοφιλέστατο τηλεοπτικό σόου του Εντ Σάλιβαν σημείωσε ρεκόρ τηλεθέασης.
Ρεπορτάζ της εποχής αναφέρει πως “οι αστυνομικές δυνάμεις των διαφόρων πόλεων, όπου το συγκρότημα περιοδεύει, συναγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα καταφέρει να φυγαδεύσει ταχύτερα τους Μπιτλς από την αίθουσα συναυλιών”. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου οι Μπιτλς κατείχαν και τις πέντε πρώτες θέσεις των σινγκλ στην Αμερική. Από κει και πέρα η αλυσίδα των επιτυχιών ήταν αρραγής και διέσχισε όλη τη δεκαετία.
1993 – Η Τουρκία απορρίπτει την πρόταση του κύπριου προέδρου Γλαύκου Κληρίδη για αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, με αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και διάλυση των ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών δυνάμεων.
Ο πυρήνας της πρότασης προέβλεπε την πλήρη αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από το νησί —δηλαδή των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από τον βορρά, αλλά και των ελληνικών δυνάμεων από τον νότο— καθώς και τη διάλυση ή δραστική μείωση της Εθνικής Φρουράς και των τουρκοκυπριακών ενόπλων σχηματισμών. Η ασφάλεια της επανενωμένης Κύπρου θα διασφαλιζόταν όχι από στρατιωτική ισχύ, αλλά από διεθνείς εγγυήσεις, την παρουσία του ΟΗΕ και, σε μεταγενέστερη φάση, από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Κληρίδης υποστήριζε ότι η στρατιωτικοποίηση συντηρούσε το κλίμα φόβου και διχοτόμησης, ενώ η αποστρατιωτικοποίηση θα αφαιρούσε από την Τουρκία το βασικό της επιχείρημα περί «ασφάλειας» των Τουρκοκυπρίων. Παράλληλα, θα ενίσχυε τη διεθνή εικόνα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτους που επενδύει στο διεθνές δίκαιο και όχι στη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Η πρόταση αντιμετωπίστηκε θετικά από κύκλους του ΟΗΕ και της ΕΕ, αλλά απορρίφθηκε από την τουρκική πλευρά, η οποία αρνήθηκε την αποχώρηση των στρατευμάτων χωρίς διατήρηση εγγυητικών δικαιωμάτων. Εσωτερικά, προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε από μερίδα της ελληνοκυπριακής κοινής γνώμης ως επικίνδυνη παραχώρηση. Παρ’ όλα αυτά, η πρόταση Κληρίδη παραμένει έως σήμερα μία από τις πιο συνεκτικές και ρεαλιστικές απόπειρες μετατόπισης του Κυπριακού από τη λογική της ισχύος στη λογική της συλλογικής ασφάλειας.
2004 – Ισχυρότατος σεισμός, μεγέθους 9,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώνεται στ’ ανοιχτά της Βόρειας Σουμάτρας. Τα παλιρροϊκά κύματα που ακολουθούν, σαρώνουν τα παράλια της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, των Μαλδίβων Νήσων, της Σομαλίας και της Τανζανίας, αφήνοντας πίσω τους 228.429 νεκρούς.
Ο σεισμός και το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού του 2004 (επίσης γνωστός στην επιστημονική κοινότητα ως σεισμός Σουμάτρας-Ανταμάν) έλαβε χώρα στις 07:58:53 τοπική ώρα (UTC+7) στις 26 Δεκεμβρίου, με επίκεντρο ανοικτά της δυτικής ακτής της βόρειας Σουμάτρας, Ινδονησία. Ήταν ένας υποθαλάσσιος σεισμός που σημείωσε μέγεθος 9,1-9,3 Mw , φτάνοντας σε ένταση Μερκάλι έως και IX (9, με μέγιστο στην κλίμακα το 12) σε ορισμένες περιοχές. Ο σεισμός προκλήθηκε από ρήξη κατά μήκος του ρήγματος μεταξύ της πλάκας της Βιρμανίας και της ινδικής πλάκας.
Μια σειρά από τεράστια κύματα τσουνάμι που έφτασαν σε ύψος τα 30 μέτρα δημιουργήθηκαν από την υποθαλάσσια σεισμική δραστηριότητα. Οι κοινότητες κατά μήκος των γύρω ακτών του Ινδικού Ωκεανού επηρεάστηκαν σοβαρά και τα τσουνάμι σκότωσαν περίπου 227.898 άτομα σε 14 χώρες, καθιστώντας το, μια από τις πιο θανατηφόρες φυσικές καταστροφές στην καταγεγραμμένη ιστορία. Ο σεισμός διετάραξε σημαντικά τις συνθήκες διαβίωσης και το εμπόριο στις παράκτιες επαρχίες των χωρών του Ινδικού, όπως το Άτσεχ (Ινδονησία), η Σρι Λάνκα, το Ταμίλ Ναντού (Ινδία) και το Κάο Λακ (Ταϊλάνδη). Η Μπάντα Άτσεχ ανέφερε τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων.
Ο σεισμός ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος που καταγράφηκε ποτέ και είχε τη μεγαλύτερη διάρκεια δόνησης που παρατηρήθηκε ποτέ, μεταξύ οκτώ και δέκα λεπτών. Προκάλεσε τη δόνηση του πλανήτη έως και 10 mm (0,4 in), και επίσης πυροδότησε απομακρυσμένους σεισμούς μέχρι την Αλάσκα. Το επίκεντρο ήταν μεταξύ του Σιμεούλουε και της Σουμάτρας. Τα δεινά των πληγέντων ανθρώπων και χωρών προκάλεσαν παγκόσμια ανθρωπιστική αντίδραση, με δωρεές συνολικού ύψους άνω των 14 δισεκατομμυρίων ΗΠΑ.
Γεννήσεις
1780 – Μαίρη Σόμερβιλ. H Mαίρυ Σόμμερβιλ (αγγλικά: Μary Somerville, το γένος Φαίρφαξ [Fairfax], πρώην Γκρέιγκ [Greig]· 26 Δεκεμβρίου 1780 – 29 Nοεμβίου 1872), ήταν Σκωτσέζα επιστήμων κι ευρυμαθής. Σπούδασε μαθηματικά κι αστρονομία και διορίστηκε από κοινού ως η πρώτη γυναίκα μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας ταυτόχρονα με τη Κάρολαϊν Χέρσελ ενώ η Βασιλική Ακαδημία της Αγγλίας της απένειμε τον τίτλο του τιμητικού μέλους (εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν σε γυναίκες να είναι μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας).
Ήταν κυρίως αυτοδίδακτη κι έγραφε εκλαϊκευμένα εγχειρίδια αστρονομίας. Είχε το απίστευτο χάρισμα της σύνθεσης εργασιών άλλων επιστημόνων και της απόδοσής τους σε κατανοητή για το ευρύ κοινό γλώσσα ενώ συνέθετε τις ξεχωριστές επιστήμες σε ενιαία και εμπνευσμένα σύνολα.
Η Σόμμερβιλ μετέφρασε και σχολίασε το δύσκολο έργο του μαθηματικού-αστρονόμου Πιέρ-Σιμόν Λαπλάς Mécanique Céleste (Ουράνια μηχανική) στα Αγγλικά. Η μετάφραση αυτή χρησιμοποιήθηκε ως διδακτικό βιβλίο στα κολέγια για περίπου έναν αιώνα.
Μια από τις σημαντικότερες υποθέσεις της οδήγησε κατευθείαν στην ανακάλυψη του πλανήτη Ποσειδώνα ενώ η αγγλική λέξη scientist (επιστήμονας) επινοήθηκε για να περιγράψει εκείνη και το έργο της.
1918 – Γεώργιος Ράλλης. Ο Γεώργιος Ράλλης καταγόταν από οικογένειες με πλούσια παράδοση στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, τόσο από την πλευρά του πατέρα του όσο και από την πλευρά της μητέρας του. Προπάππους του ήταν ο Γεώργιος Α. Ράλλης, νομικός και πολιτικός και παππούς του ήταν ο Δημήτριος Ράλλης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας στα προπολεμικά χρόνια. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Ράλλης, παλαίμαχος Μακεδονομάχος αλλά και διορισμένος πρωθυπουργός των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων κατά την περίοδο 1943–1944, ο οποίος, μετά την απελευθέρωση, καταδικάστηκε στη δίκη των δοσιλόγων σε ισόβια κάθειρξη για συνεργασία με τους κατακτητές και πέθανε στην φυλακή το 1946.
Η μητέρα του, Ζαΐρα, ήταν κόρη του κερκυραίου πολιτικού και πρωθυπουργού της Ελλάδας Γεωργίου Θεοτόκη και αδελφή του επίσης πρωθυπουργού της χώρας Ιωάννη Θεοτόκη.
Ο Γεώργιος Ράλλης σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο το 1939, κατατάχθηκε στον Στρατό. Η κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου τον βρήκε να υπηρετεί ως ανθυπίλαρχος στο Ιππικό. Πολέμησε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου στην Α΄ Ομάδα Αναγνωρίσεως και διακρίθηκε για την ανδρεία του. Με την κατάρρευση του μετώπου και την εισβολή των Γερμανών, επέστρεψε στην Αθήνα, όπου ασχολήθηκε με την δικηγορία.
Τον Οκτώβριο του 1944 επιστρατεύθηκε και πάλι για να υπηρετήσει στο νεοσύστατο όπλο των Τεθωρακισμένων. Συμμετείχε σε επιχειρήσεις του Στρατού στην Στερεά Ελλάδα και την Ήπειρο κατά τα δύο πρώτα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου, και αποστρατεύθηκε οριστικά το 1948.
Ήταν δεινός ερασιτέχνης αθλητής του γκολφ και μάλιστα συμπαίκτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο Γκολφ Γλυφάδας.
Θάνατοι
1985 – Νταϊάν Φόσεϊ. Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές και αμφιλεγόμενες μορφές της σύγχρονης πρωτευοντολογίας. Γεννημένη το 1932 στο Σαν Φρανσίσκο, εγκατέλειψε μια συμβατική ζωή στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη μελέτη και την προστασία των γορίλων των βουνών στην κεντρική Αφρική. Το 1967 εγκαταστάθηκε στα ορεινά της Ρουάντα, όπου ίδρυσε το ερευνητικό κέντρο Καρισόκε, ανάμεσα στα ηφαίστεια των Βιρούνγκα, ζώντας για χρόνια σε συνθήκες απομόνωσης.
Η Φόσεϊ ανέπτυξε πρωτοποριακές μεθόδους παρατήρησης, επιλέγοντας τη μακρόχρονη, καθημερινή επαφή με τα ζώα, χωρίς παρεμβάσεις. Κατάφερε να ανατρέψει στερεότυπα για τη «βίαιη φύση» των γορίλων, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο σύνθετων κοινωνικών δεσμών, ευαισθησίας και επικοινωνίας. Το έργο της συνέβαλε αποφασιστικά στη διεθνή αναγνώριση της ανάγκης προστασίας του είδους, που βρισκόταν στα όρια της εξαφάνισης.
Ωστόσο, η Φόσεϊ δεν υπήρξε μόνο επιστήμονας αλλά και μαχητική ακτιβίστρια. Συγκρούστηκε ανοιχτά με λαθροθήρες, τοπικές αρχές και διεθνή συμφέροντα, υιοθετώντας συχνά ακραίες μεθόδους. Η αδιαλλαξία της δημιούργησε εχθρούς και τροφοδότησε έντονες αντιπαραθέσεις γύρω από τη δράση της.
Το 1985 βρέθηκε δολοφονημένη στην καλύβα της στη Ρουάντα, σε μια υπόθεση που παραμένει ασαφής. Η κληρονομιά της, ωστόσο, ζει: οι γορίλες των βουνών σώθηκαν από την εξαφάνιση και η Φόσεϊ έμεινε στην ιστορία ως σύμβολο επιστημονικής αφοσίωσης, πάθους και τραγικής σύγκρουσης με τον κόσμο γύρω της.
1997 – Κορνήλιος Καστοριάδης. Υπήρξε μία από τις πιο πρωτότυπες και ανυπότακτες μορφές της ευρωπαϊκής διανόησης του 20ού αιώνα. Γεννημένος το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και μεγαλωμένος στην Αθήνα, βίωσε από νωρίς τις μεγάλες πολιτικές αναταράξεις του Μεσοπολέμου και της Κατοχής, που σημάδεψαν καθοριστικά τη σκέψη του. Το 1945 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε και εργάστηκε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Αρχικά ενταγμένος στο κομμουνιστικό κίνημα, αποστασιοποιήθηκε γρήγορα από τον σοβιετικό μαρξισμό, τον οποίο θεώρησε γραφειοκρατικό και αυταρχικό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας και του περιοδικού Socialisme ou Barbarie, μέσα από τα οποία άσκησε ριζική κριτική τόσο στον καπιταλισμό όσο και στον «υπαρκτό σοσιαλισμό». Στο κέντρο της σκέψης του βρέθηκε η έννοια της αυτονομίας: η δυνατότητα των κοινωνιών και των ατόμων να θεσμίζουν συνειδητά τους νόμους και τις μορφές ζωής τους, χωρίς να τους αποδίδουν σε υπερβατικές ή «ιστορικές αναγκαιότητες».
Παράλληλα, ο Καστοριάδης ανέπτυξε ένα εκτενές φιλοσοφικό έργο γύρω από το «κοινωνικό φαντασιακό», υποστηρίζοντας ότι οι κοινωνίες συγκροτούνται μέσα από δημιουργικές σημασίες και όχι απλώς από οικονομικούς ή τεχνικούς μηχανισμούς. Εργάστηκε επίσης ως ψυχαναλυτής, συνδυάζοντας τη φιλοσοφία με την κλινική εμπειρία.
Μέχρι τον θάνατό του το 1997, παρέμεινε κριτικός απέναντι στη μαζική δημοκρατία, τη γραφειοκρατία και την πνευματική παραίτηση. Η σκέψη του συνεχίζει να εμπνέει όσους αναζητούν μια ριζοσπαστική, ουσιαστική έννοια της ελευθερίας και της συλλογικής αυτοκυβέρνησης.
Πηγές: Σαν σήμερα, el.wikipedia
——————————————————————————-
