...
Ο γέγονε… Γέγονε |
Γεγονότα
1826 – Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης επιτυγχάνει μεγάλη νίκη στην Αράχωβα κατά των Τουρκαλβανών, οι οποίοι χάνουν 1.300 άνδρες.
Το κρύο και το χιόνι έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στη σύγκρουση. Οι Έλληνες είχαν καταφύγιο στα σπίτια της Αράχωβας, ενώ οι Τούρκοι είχαν μεγάλες απώλειες εκτεθειμένοι στο ύπαιθρο και περικυκλωμένοι από όλες τις πλευρές.
Όταν μαθεύτηκε η παγίδευση του στρατεύματος του Μουσταφάμπεη, τουρκικές δυνάμεις από διάφορες φρουρές έρχονταν προς βοήθειά του. Όμως ο Καραϊσκάκης είχε αποκλείσει όλες τις διαδρομές από όπου θα μπορούσε να έλθει βοήθεια προς τον εχθρό.
Στο Ζεμενό αποκρούστηκε σώμα από περίπου 1.500 στρατιώτες υπό τον Αλβανό Αμπντουλά μπέη και άλλο σώμα που ήλθε από τη Δαύλεια. Ο ίδιος ο Καραϊσκάκης συμμετείχε στις αψιμαχίες ενθαρρύνοντας τους πολεμιστές του.
1845 – Ξεκινά τη λειτουργία του το «Ναυτικόν Σχολείον». Η λειτουργία της ΣΝΔ ξεκίνησε την 24η Νοεμβρίου 1845 ως «Ναυτικόν Σχολείον» επί της κορβέτας “Λουδοβίκος”, με Βασιλικό Διάταγμα κατόπιν εισηγήσεως του Υπουργού επί των Ναυτικών Κωνσταντίνου Κανάρη, του πυρπολητή. Έκτοτε και για μία σειρά ετών η ΣΝΔ λειτούργησε επί διαφόρων πολεμικών πλοίων.
Με το νόμο «ΑΡΝΣΤ΄ της 27/3/1884» μετονομάσθηκε σε «Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων» με έδρα τον Ατμοδρόμωνα “Ελλάς”. Η μετεγκατάστασή της στην ξηρά έγινε δυνατή το 1905 με το κληροδότημα που άφησε ο Παντελής Βασσάνης, στις προς τούτο εγκαταστάσεις στον Πειραιά, αποτελώντας το παλαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Πειραιά.
Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, η ΣΝΔ λειτούργησε αρχικά επί του Θ/Κ Αβέρωφ, ενώ από την 29η Οκτωβρίου 1942 και μέχρι το τέλος του πολέμου η Σχολή λειτούργησε στην Αλεξάνδρεια. Η ΣΝΔ επαναλειτούργησε στον Πειραιά στις 5 Νοεμβρίου 1945.
Από το 1950 η ΣΝΔ αποτελεί την παραγωγική Σχολή και για τους Αξιωματικούς του Λιμενικού Σώματος. Από το 1962 ανέλαβε την εκπαίδευση και αλλοδαπών Δοκίμων, διαφόρων κρατών. Το 1967 της απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών . Από το 1968 λειτουργεί ως Ανώτατη Σχολή. Από το 2002 στην ΣΝΔ εισάγονται και γυναίκες. Από το 2003 λειτουργεί ως Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), σύμφωνα με το εν ισχύ νομικό πλαίσιο (ν. 3187/03)
1947 – Το Κογκρέσο με συντριπτική πλειοψηφία καταδικάζει τους δέκα καλλιτέχνες του Χόλιγουντ, που αρνούνται να συνεργαστούν με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών και να καταδώσουν συναδέλφους τους κομμουνιστές.
Οι «δέκα του Χόλιγουντ» που αψήφησαν την επιτροπή ήταν: ο Αλβάχ Μπέσσι (1904-1985), ο Χέρμπερτ Μπίμπερμαν (1900-1971), ο Λέστερ Κόουλ (1904-1985), ο Έντουαρντ Ντμίτρικ (1908-1999), ο Ρινγκ Λάρντνερ (1915-2000), ο Τζον Χάουαρντ Λόουσον (1894-1977), ο Άλμπερτ Μάλτς (1908-1985), ο Σάμιουελ Ορνίτζ (1890-1957), ο Ρόμπερτ Άντριαν Σκοτ (1912-1973) και ο Ντάλτον Τρούμπο (1905-1976).
Οι δέκα άντρες, όχι μόνο αρνήθηκαν να συνεργαστούν στις ανακρίσεις αλλά τις καταδίκασαν ως εξωφρενική παραβίαση των πολιτικών τους δικαιωμάτων, καθώς η Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ του έδινε το δικαίωμα να ανήκουν σε οποιαδήποτε πολιτική οργάνωση επέλεγαν. Κάποιοι συνέκριναν τις καταναγκαστικές και εκφοβιστικές μεθόδους της επιτροπής με μεθόδους που ακολούθησε η ναζιστική Γερμανία. «Δεν είμαι εδώ για να δικαστώ», δήλωσε ο σεναριογράφος Τζον Χάουαρντ Λόουσον. «Αυτή η επιτροπή δικάζεται».
2015 – O Βαγγέλης Μεϊμαράκης ανακοινώνει και επισήμως την παραίτησή του από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Προτάσσοντας την ανάγκη ενότητας της παράταξης, όπως δηλώνει, παραδίδει τη μεταβατική προεδρεία στον γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Γιάννη Πλακιωτάκη, συνεχίζοντας να είναι υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έβαλε υποψηφιότητα για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας, παραμένοντας προσωρινός της πρόεδρος. στις 23 Νοεμβρίου 2015, μια ημέρα μετά την αναβολή του Α΄ Γύρου των εσωκομματικών εκλογών, παραιτήθηκε από την προσωρινή ηγεσία της ΝΔ, διορίζοντας προσωρινό πρόεδρο τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, Γιάννη Πλακιωτάκη.
Στον επαναληπτικό Α΄ Γύρο που διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 2015, βγήκε πρώτος σε ψήφους, με ποσοστό 39,80% που μεταφράζεται σε 160.823 ψήφους και κατάφερε να περάσει στον Β΄ Γύρο. Τελικά στον Β΄ Γύρο, βγήκε δεύτερος σε ψήφους, πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με ποσοστό 47,57% που μεταφράζεται σε 157.224 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Γεννήσεις
1864 – Ανρί Τουλούζ Λοτρέκ. Γεννήθηκε στο Αλμπί, πόλη της νότιας Γαλλίας και ήταν γιος του Κόμη Αλφόνσου και της Κόμισσας Αντέλ ντε Τουλούζ-Λωτρέκ (Adèle de Toulouse-Lautrec), γόνος ιστορικής και αριστοκρατικής οικογένειας, η οποία ωστόσο την περίοδο της γέννησης του, είχε ήδη χάσει μέρος του παλαιότερου κύρους της.
Οι γονείς ήταν πρώτα ξαδέρφια, πρακτική που ήταν ευρύτερα διαδεδομένη εκείνη την εποχή προκειμένου να διατηρηθεί η περιουσία της οικογένειας μεταξύ των μελών της. Το γεγονός αυτό ωστόσο οδηγούσε σε γενετικές ανωμαλίες, όπως και στην περίπτωση του Λωτρέκ, του οποίου τα πόδια σταμάτησαν να αναπτύσσονται φυσιολογικά, μετά από ρήξεις που υπέστη στο αριστερό και δεξί του πόδι, σε ηλικία 12 και 14 ετών αντίστοιχα.
Το ύψος του Λωτρέκ έφθανε μόλις το 1,5 μέτρο ενώ σε αντίθεση με τα πόδια του, το υπόλοιπο σώμα του είχε φυσιολογική ανάπτυξη.
Εξαιτίας αυτής της ανωμαλίας στη σωματική του διάπλαση, αδυνατούσε να ακολουθήσει μία συμβατική κοινωνική ζωή, γεγονός που πιθανά λειτούργησε καταλυτικά στο να αφοσιωθεί στη ζωγραφική.
Αποτέλεσε σημαντικό καλλιτέχνη του μετα-ιμπρεσιονισμού ενώ θεωρείται από πολλούς και ο επίσημος εικονογράφος της νυχτερινής ζωής εκείνης της εποχής – της λεγόμενης Μπελ Επόκ (belle epoque) – στα καμπαρέ του Παρισιού. Οι πίνακές του χαρακτηρίζονταν από έντονα χρώματα και ανθρώπινες παρουσίες. Θεωρείται επιπλέον ένας από τους πρωτοπόρους στην τέχνη της αφίσας, γνωστός κυρίως για τις αφίσες που φιλοτέχνησε για το καμπαρέ Μουλέν Ρουζ (Moulin Rouge). Ασχολήθηκε ακόμα με την τεχνική της λιθογραφίας, επηρεασμένος από την ιαπωνική τέχνη και τα ιαπωνικά χαρακτικά.
Έζησε κυρίως στη Μονμάρτρη, που αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αντιμετώπισε πρόβλημα αλκοολισμού και πέθανε σε ηλικία 37 ετών, έχοντας προσβληθεί από σύφιλη.
Θάνατοι
1991 – Φρέντι Μέρκιουρι (Freddie Mercury, 5 Σεπτεμβρίου 1946 – 24 Νοεμβρίου 1991) γεννημένος ως Φαρόχ Μπουλσάρα (Γκουτζαράτι: ફારોખ બલસારા, λατινική μεταγραφή: Farrokh Bulsara), ήταν Άγγλος τραγουδιστής και μουσικός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πιο χαρισματικούς τραγουδιστές όλων των εποχών και είναι γνωστός για την φανταχτερή του περσόνα στη σκηνή και το τεσσάρων οκτάβων εύρος φωνής του. Έγινε διάσημος ως τραγουδιστής, συνθέτης και πιανίστας του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen.
Ξεκίνησε την περιπέτειά του στη μουσική από τα εφηβικά του χρόνια, με το πενταμελές συγκρότημα Hectics στο κολέγιο της Βομβάης, όπου ήταν έγκλειστος. Εκεί, οι φίλοι του τού απέδωσαν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Φρέντι, με το οποίο πορεύτηκε στην υπόλοιπη ζωή του.
Μετά την ίδρυση των Queen, ο Φρέντι Μέρκιουρι συνέθεσε πολλές από τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος, όπως το «Somebody to Love», τον γηπεδικό ύμνο We Are the Champions και το οπερατικό Bohemian Rhapsody, για πολλούς η κορυφαία συνθετική του δημιουργία, που παρέμεινε στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών στη Μ. Βρετανία για τουλάχιστον 9 εβδομάδες.
Η σόλο καριέρα του Φρέντι Μέρκιουρι ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Πριν, όμως, κυκλοφορήσει το πρώτο του σόλο άλμπουμ, είχε εμφανιστεί με το όνομα Λάρι Λιούρεξ, ηχογραφώντας μια εκτέλεση του I Can Hear Music που πρώτοι είχαν πει οι Beach Boys.
Το 1990 επέστρεψε στο στούντιο, αυτή τη φορά για να ηχογραφήσει μαζί με τους Queen το άλμπουμ Innuendo, το τελευταίο πριν αποσυρθεί από τη δισκογραφία.
Λίγους μήνες αργότερα, οι γιατροί ανακοίνωσαν πως ο Φρέντι Μέρκιουρι έπασχε από τον ιό του AIDS. Σαράντα οκτώ ώρες μετά, στις 24 Νοεμβρίου του 1991, έχασε τη μάχη για τη ζωή.
2002 – Τζον Ρολς. Ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς φιλοσόφους του 20ού αιώνα και κεντρική μορφή του κοινωνικού φιλελευθερισμού, διαμόρφωσε αποφασιστικά τη σύγχρονη πολιτική σκέψη με το έργο του «Θεωρία της Δικαιοσύνης» (1971). Γεννημένος στη Βαλτιμόρη, σπούδασε φιλοσοφία στο Πρίνστον, όπου αρχικά έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τη θεολογία. Η εμπειρία του όμως στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου υπηρέτησε στο Μέτωπο του Ειρηνικού και τιμήθηκε για ανδραγαθία, κλόνισε βαθιά τη θρησκευτική του πίστη και τον οδήγησε σε υπαρξιακή αναθεώρηση.
Μετά τον πόλεμο ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και συνέχισε σπουδές στην Οξφόρδη, όπου γνώρισε προσωπικότητες όπως ο Αζάια Μπερλίν. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στα Κορνέλ και ΜΙΤ, ώσπου εγκαταστάθηκε στο Χάρβαρντ, όπου ανέπτυξε την ώριμη φιλοσοφία του. Στη «Θεωρία της Δικαιοσύνης» υποστήριξε ότι κάθε άνθρωπος έχει αναφαίρετα δικαιώματα που δεν μπορούν να θυσιαστούν στο όνομα του συλλογικού οφέλους. Μια δίκαιη κοινωνία, σύμφωνα με τον Ρόουλς, στηρίζεται σε δύο αρχές: τη μέγιστη δυνατή ελευθερία για όλους και την αποδοχή κοινωνικών ανισοτήτων μόνο αν λειτουργούν υπέρ των λιγότερο προνομιούχων και συνδέονται με θέσεις ανοιχτές σε όλους.
Οι ιδέες του προκάλεσαν έντονες συζητήσεις, ιδιαίτερα από τον νεοφιλελεύθερο φιλόσοφο Ρόμπερτ Νόζικ, που τις αντέκρουσε στο έργο «Αναρχία, Κράτος και Ουτοπία». Παρά τα πλήγματα της υγείας του από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ο Ρόουλς παρέμεινε επιδραστικός μέχρι τον θάνατό του το 2002. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα σημαντικότερα έργα του, ενώ το 2013 η σκέψη του έφτασε ακόμη και στη θεατρική σκηνή με το μιούζικαλ «A Theory of Justice: The Musical!», όπου «αντίπαλος» του παρουσιάζεται ο Νόζικ.
Πηγές: Σαν σήμερα, el.wikipedia
