Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 7ῃ Αυγούστου | 1944: Η «Έχιδνα» αντεπιτίθεται στο Χαλίκι του Θέρμου



Aγρινιώτικο καλαντάρι

7 Αυγούστου

1935:  ανελεύθερη δίωξη του δημοκρατικού τύπου
1944: Η «Έχιδνα» αντεπιτίθεται στο Χαλίκι του Θέρμου


7 Αυγούστου 1935

Στις 18 Ιουλίου 1935, ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευσε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τη συμμετοχή του ελληνικού στρατού στην καταστολή της Επανάστασης στην Ουκρανία το 1919, στο πλευρό των λευκορώσων και των δυνάμεων της Αντάντ. Το άρθρο, με τίτλο «Τα δολοφονικά έργα του ελληνικού ιμπεριαλισμού», φώτιζε εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην περιοχή της Χερσώνας – μαζικές σφαγές, βιασμοί και βαρβαρότητες ενάντια στον άμαχο πληθυσμό. Οι καταγγελίες βασίζονταν σε μαρτυρίες στρατιωτών και ντοκουμέντα που είχαν επιμελώς θαφτεί.

Η απάντηση των αρχών ήταν άμεση. Ο εισαγγελέας διέταξε την άσκηση δίωξης, κατηγορώντας τον «Ριζοσπάστη» για «διατάραξη της δημοσίας τάξεως» και «προσβολή του στρατεύματος». Η πρώτη δίκη προγραμματίστηκε για τη Δευτέρα 12 Αυγούστου.

Εντονότατη επιστολή διαμαρτυρίας υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου 1935, οι Αγρινιώτες, Μαστρογεωργόπουλος, Κυλπάνης, Γιάκος, Καραπαπάς και Ζάβρας καταδικάζοντας την ανελεύθερη δίωξη του δημοκρατικού τύπου, αξιώνοντας ταυτόχρονα την κατάπαυση των τρομοκρατικών μέτρων.  (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 8/8/1935)

 

7 Αυγούστου 1944

Η γερμανικές δυνάμεις που επιχειρούν στην ορεινή Τριχωνίδα στο πλαίσιο της κωδικής επιχείρησης «Έχιδνα» εξαπολύουν γενική επίθεση κατά των ανταρτών του 42ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στο Χαλίκι του Θέρμου σε τρία μέτωπα: το ένα ξεκινάει από το Ξηροβούνι, το δεύτερο από την Τριανταφυλλιά και το τρίτο από παρακείμενες θέσεις, με στόχο τον πλήρη εγκλωβισμό και αιχμαλωσία των ανταρτικών δυνάμεων στο Χαλίκι. Είχε προηγηθεί την προηγούμενη μέρα η υποχώρηση τους προς τις Κορομηλιές και το Λειβάδι του Ακρίδα μετά τον αιφνιδιασμό που δέχτηκαν από τους αντάρτες

Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
Η μάχη στο Χαλίκι του Θέρμου

Φωτογραφία:
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για  να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν