Aγρινιώτικο καλαντάρι
6 Αυγούστου
1898: ξαφνική καταιγίδα καταστρέφοντας ολοσχερώς την παραγωγή σταφίδας
1906: Συλλαλητήριο και ψήφισμα στο Αγρίνιο
1978: αντιδράσεις στην Καβάλα για την μεταφορά των πετροχημικών στο Κρυονέρι
6 Αυγούστου 1898
Σοβαρές ζημιές προκάλεσε ξαφνική καταιγίδα που έπληξε το Αγρίνιο, καταστρέφοντας ολοσχερώς την τοπική παραγωγή σταφίδας. Σύμφωνα με τηλεγράφημα που απέστειλε ο αστυνόμος της πόλης προς το Υπουργείο Εσωτερικών, γύρω στις 3:00 μετά το μεσημέρι ξέσπασε ραγδαία βροχή, συνοδευόμενη από ισχυρούς ανέμους και χαλάζι.
Η έντονη βροχόπτωση διήρκεσε περίπου μία ώρα και έπληξε καίρια τις καλλιέργειες, αφήνοντας πίσω της εικόνες πλήρους καταστροφής. Η ζημιά στον σταφιδικό καρπό ήταν καθολική, με την παραγωγή να χάνεται σχεδόν ολοκληρωτικά μέσα σε λίγη ώρα. (ΣΚΡΙΠ, 6/8/1898)
6 Αυγούστου 1906
Ο λαός της πόλης του Αγρινίου και των περιχώρων συγκεντρώθηκε σήμερα στην πλατεία Αγοράς σε συλλαλητήριο μετά τις ακατανόμαστες θηριωδίες ενός βάρβαρου λαού εναντίον άοπλων και απροστάτευτων ελληνικών πληθυσμών και έχοντας υπόψη του τους εθνικούς κινδύνους, καθώς και την οικτρή αδυναμία του κράτους να αντιμετωπίσει τις περιστάσεις, ψηφίζει:
- Α) Διαμαρτύρεται στους πολιτισμένους λαούς της Ευρώπης για τις θηριωδίες των Βουλγάρων κατά άοπλων Ελλήνων, οι οποίοι σφάζονται κάτω από την προστασία του Bουλγάρικου στρατού και της Βουλγαρικής Κυβέρνησης, καθώς και κάτω από τα μάτια των προξένων της πολιτισμένης Ευρώπης.
- Β) Εκδηλώνει προς τους άρχοντες τη ψυχική του οδύνη, αλλά και την ολόψυχη αγανάκτησή του για την αδυναμία αυτή του Κράτους που δεν είδε την μεγάλη και ιερή αυτή αποστολή του και κατασπατάλησε στο Κράτος της συναλλαγής χιλιάδες εκατομμύρια με αποτέλεσμα τη σημερινή απόγνωση.
- Γ) Απαιτεί από το Βασιλιά και τους πολιτικούς άνδρες της ελληνικής πατρίδας να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναδημιουργήσουν γρήγορα το Κράτος και όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές του υπηρεσίες, ώστε να αναστηλωθεί το κράτος του νόμου, της ισότητας της ευθύνης, της ηθικής, της δικαιοσύνης, της οικονομίας της εθνικής παρασκευής και την εθνικής πανοπλίας και να γίνει αυτό ικανό να ανταποκριθεί στην αποστολή και στις υποχρεώσεις του και
- Δ) Το παρόν να επιδοθεί στην Α.Μ. Βασιλέα, στον Πρωθυπουργό και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το ψήφισμα υπογράφουν οι: Ν. Κέντρος, Κ. Μπαϊρακτάρης, Σπ. Παπαθανασόπουλος, Λ. Παπαγιάννης, Λ. Μανθόπουλος (ιερεύς), Σπ. Καραπάνος. (ΣΚΡΙΠ, 7/8/1906)
6 Αυγούστου 1978
Σε αποφασιστική φάση μπήκε από τη Δευτέρα 4 Αυγούστου η προσπάθεια μεθοδικής συνέχισης του αγώνα για την υλοποίηση της κυβερνητικής απόφασης σχετικά με τη μεταφορά του συγκροτήματος πετροχημικών στην Καβάλα. Μετά τη σύσκεψη των παραγωγικών τάξεων στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο και τη συνάντηση των μελών της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών, καθώς και την έκτακτη συνεδρίαση του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου, οργανώθηκε για τη Δευτέρα νέα συνάντηση στο ίδιο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, με συμμετοχή των διοικητικών συμβουλίων των σωματείων της δύναμης του Κέντρου, με θέμα την ενημέρωσή τους σχετικά με τις εξελίξεις και τον συντονισμό των αγωνιστικών ενεργειών.
Παράλληλα, για το απόγευμα της Τετάρτης στις 6 Αυγούστου 1978, είχε προγραμματιστεί σύσκεψη των δημοτικών συμβούλων και εκπροσώπων των παραγωγικών φορέων, με μοναδικό θέμα την ενίσχυση της πίεσης για την εφαρμογή της αρχικής κυβερνητικής εξαγγελίας για εγκατάσταση των πετροχημικών στην Καβάλα. Την ίδια ώρα, το κλίμα αγωνιστικής κινητοποίησης δεν περιοριζόταν μόνο στην πόλη, αλλά επεκτεινόταν σε ολόκληρη την ανατολική Μακεδονία και Θράκη, και ιδιαίτερα στους όμορους νομούς Δράμας και Ξάνθης.
Όλα έδειχναν πως η εβδομάδα εκείνη θα αποδεικνυόταν καθοριστική για την ανατροπή της προσπάθειας μεταφοράς του συγκροτήματος στο Κρυονέρι Μεσολογγίου, καθώς η Καβάλα προετοιμαζόταν για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.
Οι προγραμματισμένες συσκέψεις της Δευτέρας και της Τετάρτης επρόκειτο να δώσουν νέα μορφή στον αγώνα, με πιθανό ορίζοντα την κήρυξη γενικού κλεισίματος καταστημάτων και άλλες δυναμικές κινητοποιήσεις. (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 6/8/1978)
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Φωτογραφία:
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
