Aγρινιώτικο καλαντάρι
2 Αυγούστου
1932: Αγρότες στο Κεράσοβο διώξανε τους φορατζήδες
1933: Δήλωση αποκήρυξης του «Αρχείου» στο Αγρίνιο
2 Αυγούστου 1932
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ στο χωριό Κεράσοβο του Αγρινίου οι αγρότες διώξανε απόσπασμα χωροφυλάκων που πήγε με εντάλματα να εισπράξει με τη βία παλιούς φόρους και απελευθέρωσαν το φτωχό αγρότη Α. Χατζή που είχε συλληφθεί από το απόσπασμα. Μετά από λίγο το απόσπασμα ξαναγύρισε ενισχυμένο με πολλούς χωροφύλακες και συνέλαβε πολλούς φτωχούς αγρότες που χαρακτηρίστηκαν ως πρωταίτιοι. (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 2/8/1932)
2 Αυγούστου 1933
Πέντε εργάτες από το Αγρίνιο –πρώην μέλη της οργάνωσης των Αρχειομαρξιστών– αποκήρυξαν δημόσια τον Αρχειομαρξισμό και δήλωσαν την πίστη τους στη γραμμή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Σε κοινή δήλωσή τους καταγγέλλουν τη διάσπαση και τον αποπροσανατολισμό που προκαλεί η αρχειομαρξιστική οργάνωση, χαρακτηρίζοντάς την «αντιεπαναστατική» και «αρχειοφασιστική»[1]. Ταυτόχρονα δήλωσαν ότι προσχωρούν στο ΚΚΕ και στην ταξική γραμμή του, καλώντας και άλλους εργάτες να πράξουν το ίδιο.
Η δήλωση υπογράφεται από τους: Αθ. Καλατζή (πρώην αχτιιδικός του «Αρχείου»), Ανέστη Λεβιζιάνο (μέλος του «Αρχείου»), Αναστάσης Αθανασιάδης, Άγγελος Μαρτινέλης, Γιώργος Μπογιατζής συμπαθούντες του «Αρχείου». (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 2/8/1933)
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
Ο αρχειομαρξισμός στο Αγρίνιο | Ιδεολογία – Πρόσωπα – Διωγμός
————————————————————————————————————————————————————–
Παραπομπές: 1. Για την ιστορία να πούμε ότι η διαμάχη αυτή ξεκίνησε την 1η Μαΐου του 1923, «όταν εργάτες και διανοούμενοι έφτασαν στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στον Άγιο Γιάννη το Ρέντη με τα περιοδικά του Αρχειομαρξισμού, για να τα πουλήσουν στους εργάτες, όπου είχαν συγκεντρωθεί, για να γιορτάσουν την Πρωτομαγιά. Τότε άνθρωποι της Κ.Ε. του Σ.Ε.Κ.Ε. (μετέπειτα Κ.Κ.Ε.) επιτέθηκαν στους πουλητάς, τους έσκισαν τα περιοδικά τους, τους εκτυπησαν και τους απομάκρυναν από την συγκέντρωση», αναφέρει σε καταγεγραμμένη μαρτυρία του ο Γεράσιμος Στεφανάτος. Με την πάροδο των ετών η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο αυτών πολιτικών χώρων απέκτησε βίαια χαρακτηριστικά. Το ΚΚΕ έβλεπε τους Αρχειομαρξιστές ως «αρχειοφασίστες» και «λικβινταριστές» προδότες και οι αρχειομαρξιστές χαρακτήριζαν τα μέλη του κόμματος ως «μονολιθικούς». Μετά την ανάδειξη στην ηγεσία του ΚΚΕ του Ζαχαριάδη και την άνοδο του Γιωτόπουλου στην κορυφή της καθοδήγησης του «Αρχείου, η επίθεση αυτή γίνεται οξύτατη με έντονα στοιχεία τραμπουκισμού και χωρίς καμία ηθική αναστολή, ενώ τα άρθρα του Ριζοσπάστη που αναφέρονται στους «Αρχείους» βρίθουν από υβριστικές κορώνες εναντίον του αρχειομαρξιστών.
Φωτογραφία: Δύο από τα κεντρικά στελέχη των Αρχειομαρξιστών του Αγρινίου
Αναστασίου και Καπετανάκης
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
