...
Aγρινιώτικο καλαντάρι
23 Σεπτεμβρίου
1929: Οι καπνεργάτες λιθοβόλησαν τούς χωροφύλακες
1940: Θάνατος Σωτήρη Παπαστράτου
1984: Ξεκινάει η 4η Γεωργική Έκθεση Δυτικής Ελλάδας
23 Σεπτεμβρίου 1929
Οι καπνεργάτες της πόλης του Αγρινίου συγκεντρώθηκαν μαζικά και κατευθύνθηκαν στα γραφεία του ΤΑΚ, απαιτώντας την αποδοχή από το ταμείο των αιτημάτων τους. Οι υπάλληλοι όμως του ΤΑΚ αντιμετώπισαν τις διαμαρτυρίες των καπνεργατών με προκλήσεις και βρισιές.
Μετά απ’ αυτό οι καπνεργάτες εξαγριώθηκαν και τους ξυλοκόπησαν. Η δύναμη της χωροφυλακής, η οποία εν τω μεταξύ είχε φτάσει στα γραφεία του ΤΑΚ τους επιτέθηκε με τους υποκόπανους των όπλων τους. Οι καπνεργάτες λιθοβόλησαν τούς χωροφύλακες αναγκάζοντάς τους να αποχωρήσουν. Μετά από λίγο όμως ήρθαν νέα τμήματα της χωροφυλακής, τα οποία επιτέθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα και πάλι εναντίον των καπνεργατών διαλύοντας τη συγκέντρωση και τραυματίζοντας αρκετούς απ’ τους συγκεντρωμένους. Οι καπνεργάτες είναι πολύ αγανακτισμένοι από αυτή την προκλητική. (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (24.9.1929)
23 Σεπτεμβρίου 1940
Αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του Σωτήρη Αν. Παπαστράτου συνεδρίασε το δημοτικό συμβούλιο Αγρινίου, με πρόεδρο τον Μιλτιάδη Τζάνη και παρόντα όλα τα μέλη του οργάνου. Ο δήμαρχος, Δημήτρης Βότσης, ανακοίνωσε στο σώμα την είδηση του θανάτου, χαρακτηρίζοντας τον μεγάλο ευεργέτη, που μαζί με τα αδέλφια του είχε χαρίσει στο Αγρίνιο έργα, που άλλαξαν την εικόνα και τη ζωή της πόλης: από το Παπαστράτειο Πάρκο και τα Εκπαιδευτήρια που κόσμησαν την πόλη, μέχρι το φιλόδοξο σχέδιο για τη Γεωργική Σχολή, έργο προόδου που είχε αποφασιστεί να χρηματοδοτηθεί αποκλειστικά από την οικογένεια. «Χάρη στην πρωτοβουλία και την ανθρωπιστική του αντίληψη», σημείωσε ο δήμαρχος, «το Αγρίνιο απέκτησε μνημειώδη έργα που υπηρετούν κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς».
Το συμβούλιο, τηρώντας ενός λεπτού σιγή, αποφάσισε ομόφωνα να τιμήσει τη μνήμη του ως εξής: να κυματίσει μεσίστιος η σημαία του Δημαρχείου, να ηχήσουν πένθιμα οι καμπάνες των εκκλησιών, να κλείσουν τα καταστήματα την ώρα της κηδείας και να φωτιστούν δρόμοι και πλατείες κατά τη διάρκεια της τελετής. Προβλέφθηκε επίσης η μεταφορά της σορού στο Αγρίνιο, για να ταφεί σε πολυτελή τάφο που θα παραχωρούσε ο Δήμος, ενώ μια επιτροπή από τον δήμαρχο, συμβούλους και εκπροσώπους οργανώσεων θα ταξίδευε στην Αθήνα για να παραστεί στην κηδεία.
Το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε ακόμη την κατάθεση βαρύτιμου στεφάνου εκ μέρους της πόλης και την αποστολή του ψηφίσματος στην οικογένεια του εκλιπόντος, καθώς και τη δημοσίευσή του στον Τύπο, ώστε η απόφαση να γίνει γνωστή σε ολόκληρη την κοινωνία. Ήταν η ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης προς έναν άνθρωπο που είχε αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στο Αγρίνιο.
23 Σεπτεμβρίου 1984
Ξεκινάει η 4η Γεωργική Έκθεση Δυτικής Ελλάδας, η οποία λειτουργούσε στο Αγρίνιο κάθε φθινόπωρο από το 1984 και για μία δεκαετία τουλάχιστο. Με δεδομένο ότι η περιοχή εκείνη της εποχή ήταν αγροτική, με τον μεγαλύτερο πληθυσμό του νομού σε αγροτικές περιοχές, οι σκοποί της έκθεσης ήταν αφ’ ενός η πολυεπίπεδη ενημέρωση των αγροτών για όλα τα νεότερα δεδομένα που αφορούσαν τις καλλιέργειες (μηχανήματα, λιπάσματα, τυποποίηση, διαλέξεις κλπ), ώστε αυτές να είναι περισσότερο αποδοτικές και αφ’ ετέρου έδινε την ευκαιρία στις διάφορες μονάδες παραγωγής και τυποποίησης αγροτικών προϊόντων να τα παρουσιάζουν στο κοινό. Ήταν ένας θεσμός που προσέφερε πολλές δυνατότητες στην περιοχή μας.
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Φωτογραφία:
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
