20 Αυγούστου 2022

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ… 18η Απριλίου

  • Συνέβη στο Αγρίνιο στις  18 Απριλίου του:

1934: Όταν ο Παναγόπουλος πήρε τη θέση του Τρικούπη

18 Απριλίου 1934

Κείμενο : Λευτέρης Τηλιγάδας

Στις 18 Απριλίου του 1934 δήμαρχος στην πόλη ήταν ο Δημήτρης Βότσης, ο οποίος στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν περίπου δύο μήνες πριν (11 Φεβρουαρίου 1934), είχε καταφέρει να ξεπεράσει σε ψήφους (πήρε 1.421 ψηφοδέλτια, σε 3.838 έγκυρα),  τον Αντρέα Παναγόπουλο (980 ψηφοδέλτια), καθώς και τους λιγότερο σημαντικούς  πολιτικούς αντιπάλους του, Νίκο Ευθυμίου (546 ψηφοδέλτια), Κώστα Καλαϊτζόπουλο (417 ψηφοδέλτια, σε ό.π.), Χριστόφορο Καπέλα  (197 ψηφοδέλτια), Μιχάλη Καρακίτσο (161 ψηφοδέλτια), και Δημήτρη Καπατενάκη (39 ψηφοδέλτια).

Εκείνη την Τετάρτη του Απρίλη, λοιπόν, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Π. Σκαλίγκος, Β. Παπαϊωάννου, Γ. Σίσκος, Γ. Σταθόπουλος, Κ. Μέξης, Α. Ρήκας, Χρ. Καρράς, Ν. Καρμανίδης, Α. Παπαλέξης, Η. Σαγιώργης και τέσσερις ακόμα, που οι υπογραφές τους είναι δυσδιάκριτες στο πρακτικό που έχουμε στα χέρια μας, κληθήκαν να συζητήσουν μια μικρή σχετικά ημερήσια διάταξη με τέσσερα σημαντικά όμως ζητήματα για την πόλη και τη διοίκηση της. Τα θέματα αυτά ήταν: 1ον) Η οργάνωση της υπηρεσίας της αγροφυλακής, 2ον) Η μεταρρύθμιση του οργανισμού της εσωτερικής υπηρεσίας των τακτικών και των εκτάκτων υπαλλήλων του Δήμου, 3ον) Η λήψη απόφασης για την δημοπρασία της ενοικίασης του φόρου των εγχώριων προϊόντων και 4ον) Η λήψη απόφασης για την οργάνωση της Φιλαρμονικής.

Σήμερα όμως θα σταθούμε σε ένα θέμα που εκείνη τη μέρα συζητήθηκε εκτός ημερησίας διάταξης και αφορούσε τον Ανδρέα Παναγόπουλο, τον «ηττημένο» υποψήφιο Δήμαρχο εκείνων των προηγούμενων εκλογών, για τον οποίο ο Μιλτιάδης Τζάνης, εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας «ΦΩΣ του Αγρινίου», εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο του Βότση και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, επιφύλαξε μια καθόλου ευχάριστη «περιποίηση». Λίγο μετά την έναρξη της συνεδρίασης και αφού πρώτα ο Πάνος Σκαλίγκος ρώτησε τον Βότση, για τις πρωτοβουλίες που ανέπτυξε ως Δήμαρχος στο πλαίσιο της διεκδίκησης της τοπικής κοινωνίας για τη δημιουργία Πρωτοδικείου στην πόλη του Αγρινίου, πήρε το λόγο και είπε:

«Όλοι θα μάθατε ίσως τις κριτικές του Πανελληνίου, για την τελευταία μετονομασία του πιο κεντρικού δρόμου της πόλης, που είχε το όνομα του αειμνήστου και μεγάλου τέκνου της Ελλάδας, Χαρίλαου Τρικούπη.

»Το προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, θεωρώντας ότι το έργο του απερχόμενου Δημάρχου κ. Παναγόπουλου υπήρξε μεγάλο και δημιουργικό αποφάσισε αυτή την αλλαγή και έδωσε το όνομα του Παναγόπουλου στον κεντρικότερο και σημαντικότερο δρόμο της πόλης και πήραν το όνομα του Χαριλάου Τρικούπη  απ’ αυτόν και το έβαλαν σε μια μικρή πάροδο της Πάνω Πλατείας, μικρότερης σημασίας, η οποία έφερνε μέχρι χθες το όνομα “11ης Ιουνίου” και η οποία υπενθυμίζει την απελευθέρωση του Αγρινίου από τον Τουρκικό ζυγό. Έτσι αυτή η ονομασία διαγράφτηκε από την ονοματολογία των δρόμων της πόλης.

»Η πράξη εκείνη του Δημοτικού Συμβουλίου να δοθεί το όνομα του κ. Παναγόπουλου πάρθηκε χωρίς καμιά αντίρρηση με καλή πίστη και ήταν δικαιολογημένη για το Σώμα, ακόμα κι αν για μας θα έπρεπε να αναθεωρηθούν μετά την ετυμηγορία του Λαού, ο οποίος στις τελευταίες δημοτικές εκλογές δεν θεώρησε το έργο του κ. Παναγόπουλου τεράστιο, με αποτέλεσμα να μην του εμπιστευθεί και πάλι τη διοίκηση του Δήμου. Συνεπώς, οι απόψεις εκείνες, οι οποίες οδήγησαν στη λήψη της προαναφερόμενης απόφασης, ταυτιζόταν μόνο με την απόφαση της μειοψηφίας των κατοίκων της πόλης και ως τέτοιες κατά την άποψη μας επιδέχονται αναθεώρηση.Εμείς κύριοι συνάδελφοι πιστεύουμε ότι πρώτα πρέπει να γίνεται η κατάταξη των δρόμων σε κεντρικούς, πολυσύχναστους και απόκεντρους και ανάλογα με την αξία των προσώπων με το όνομα των οποίων θα τιμηθούν οι δρόμοι, να γίνεται η ονοματολογία. Όταν έχουμε κύριοι άντρες όπως ο Χαρίλαος Τρικούπης, το όνομα του οποίου δόθηκε σε μια στενή οδό της αγοράς, όπως ο ήρωας του Σκρα, Βασίλης Παπαγιάννης, το όνομα του οποίου δόθηκε σε μια ερημική συνοικιακή οδό πίσω από το ηλεκτρικό εργοστάσιο, όπως ο άλλος ήρωας του καθήκοντος ο αείμνηστος αξιωματικός Γιώργος Καζαντζής, το όνομα του οποίου δόθηκε σε ένα σοκάκι στη Ντούτσαγα, δεν συγχωρείται να δοθεί το όνομα του κ. Παναγόπουλου στη κεντρική λεωφόρο της πόλης, γιατί, αν έστω και για μια στιγμή παραδεχθούμε ότι ήταν δημιουργικό το έργο του “απελθόντος” Δημάρχου, ήταν αναντίρρητα  μικρότερης σημασίας από το έργο των προαναφερθέντων πολιτικών και ηρώων. Για το λόγο αυτό έπρεπε να δοθεί το όνομα του σε έναν δρόμο μικρότερης σημασίας».[1]

Η απόφαση αυτής της αλλαγής του ονόματος των δρόμων, που προαναφέραμε, «ανέβασε» την πολιτική θερμοκρασία στην πόλη, αλλά και το «Πανελλήνιο» όπως είπε ο Τζάνης. Τα δημοσιεύματα όλων όσων αρθρογράφησαν για το συγκεκριμένο ζήτημα, εξέφραζαν την αγανάκτηση τους προς το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, επειδή, όπως υποστήριζαν, διέγραψε από την ονοματοθεσία  των δρόμων της πόλης τον Χαρίλαο Τρικούπη για τη «χάρη» του Ανδρέα Παναγόπουλου. Η τελική απόφαση πάρθηκε στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

 

1Πρακτικά Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου, Συνεδρίαση 11η της 18ης Απριλίου σελ. 84 – 105.


AgrinioStories| Πηγή: Αρχείον Αγρινίου