19 Αυγούστου 2022

Συνέβη 6 Μαΐου στην Ελλάδα και τον κόσμο

Παρασκευή 6 Μαΐου 2022

Είναι η 126η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και υπολείπονται 239 ημέρες για τη λήξη του.
Ανατολή ήλιου: 06:23 – Δύση ήλιου: 20:20 – Διάρκεια ημέρας: 13 ώρες 57 λεπτά
Σελήνη 5 ημερών
Διεθνής Ημέρα της Τούμπας
Ημέρα της Πανσελήνου του Μαΐου ή του Βούδα
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας
Χρόνια πολλά στους: Σεραφείμ, Σεραφειμία, Σεραφείμα, Σεραφίνα, Σεραφειμή, Σεραφειμούλα, Ιώβ και Ιωβία

 

Γεγονότα

 

1889 – Οι «Καραβανάδες» (η συντηρητική παράταξη της Κρήτης) με ψήφισμά τους ζητούν την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (Επανάσταση του 1889), οδηγώντας σε μια νέα επανάσταση που καταπνίγηκε από τους Τούρκους. Αφού είχε διατηρηθεί για περίοδο περίπου 10 ετών η Σύμβαση της Χαλέπας στο νησί μας εκδηλώνονταν έντονες πολιτικές διαμάχες μεταξύ των κυρίαρχων κομμάτων : των Καραβανάδων, που εκπροσωπούσαν τους συντηρητικούς πολίτες, και των Ξυπόλυτων, που εκπροσωπούσαν τους πιο φιλελεύθερους και προοδευτικούς. Στις εκλογές του 1888, κέρδισαν οι Ξυπόλυτοι, μετά από ένα όργιο νοθείας και παρανομιών. Οι Καραβανάδες αντέδρασαν και στη Γενική Συνέλευση της 6ης Μαΐου κατέθεσαν ψήφισμα, με το οποίο καταργούσαν την τουρκική κυριαρχία και κήρυτταν την ένωση με την Ελλάδα.
Η κίνηση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να ξεκινήσει νέα επανάσταση στο νησί, η οποία όμως δεν ήταν καλά προετοιμασμένη.
Η τουρκική επέμβαση, με επικεφαλής τον σκληρό Σακίρ Πασά, ήταν άμεση και σκληρή.
Μετά από 8 μήνες, η επανάσταση καταπνίγηκε και ακολούθησαν σφαγές χριστιανών, πυρπολήσεις χωριών, βεβηλώσεις ναών και τελικά η κατάργηση της Σύμβασης της Χαλέπας, με ταυτόχρονη κήρυξη στρατιωτικού νόμου.

 

1968 – Η πιο βίαιη ημέρα του «Γαλλικού Μάη», με επίκεντρο το Καρτιέ Λατέν («Ματωμένη Δευτέρα»). Συγκρούσεις σώμα με σώμα των χιλιάδων φοιτητών που διαδηλώνουν για την απελευθέρωση των συντρόφων τους και της αστυνομίας. 945 τραυματίες, από τους οποίους 345 αστυνομικοί και 422 συλλήψεις. Το συνδικαλιστικό κίνημα στο πλευρό των φοιτητών. Η 6η Μαΐου 1968, η αποκληθείσα και Ματωμένη Δευτέρα, υπήρξε η πλέον βίαιη ημέρα του περίφημου Γαλλικού Μάη του ’68.Με επίκεντρο το Καρτιέ Λατέν, την ημέρα εκείνη έλαβαν χώρα στο Παρίσι σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ χιλιάδων διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων. Τη Δευτέρα 6 Μαΐου 1968 η Εθνική Ένωση Σπουδαστών και η Ένωση των Πανεπιστημιακών Καθηγητών της Γαλλίας είχαν καλέσει σε πορεία όσους ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για την εισβολή των δυνάμεων της Γαλλικής Αστυνομίας στη Σορβόννη. Στην πορεία που πραγματοποιήθηκε έλαβαν μέρος δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και καθηγητές. Οι άνδρες της Γαλλικής Αστυνομίας, που είχαν αποκλείσει τη Σορβόννη, κινήθηκαν εναντίον του πλήθους, που άρχισε να διαλύεται. Στις οδομαχίες που ακολούθησαν οι διαδηλωτές έστησαν πρόχειρα οδοφράγματα και η Γαλλική Αστυνομία προέβη στη ρίψη δακρυγόνων. Οι συγκρούσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα 945 τραυματίες, από τους οποίους 345 αστυνομικοί, και 422 συλλήψεις.

 

1974 – Παραιτείται ο γερμανός καγκελάριος Βίλι Μπραντ, μετά την αποκάλυψη υπόθεσης κατασκοπείας υπέρ της Ανατολικής Γερμανίας, στην οποία ενεπλάκη ο στενός συνεργάτης του Γκίντερ Γκιγιόμ. Ο Βίλλυ Μπραντ γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1913 στη Λυβέκη. Η μητέρα του ήταν μια πωλήτρια καταστήματος και αγνώστου πατρός. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χέρμπερτ Καρλ Φραμ. Το Μπραντ είναι ψευδώνυμο. Σε μικρή ηλικία εργάζεται ως μαθητευόμενος σε ένα ράφτη. Ο παππούς εργάτης σε αγροκτήματα ανήκει στους σοσιαλιστές και τον επηρεάζει. Έτσι σε νεαρή ηλικία εντάσσεται στα Κόκκινα Γεράκια τη νεολαία των σοσιαλιστών. Λαμβάνει υποτροφία για να φοιτήσει στο Λύκειο Γιόχαν Χάιμ. Εντάσσεται στη Σοσιαλιστική Νεολαία ενώ προσεγγίζει και το Κομμουνιστικό Κόμμα,χωρίς να γίνει μέλος του. Συνδέεται με τον σοσιαλιστή βουλευτή Γιούλιους Λέμπερ τόσο στενά που ο Μπραντ τον θεωρούσε ως “δεύτερο πατέρα του”.
Το 1933 εγκατέλειψε τη Γερμανία, γιατί ήταν ενάντιος στους Ναζί: οργάνωσε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τη σύλληψη του Λέμπερ από τους Ναζί. Φεύγει κρυφά με αλιευτικό για τη Νορβηγία. Συνεργάστηκε με τη νορβηγική αντίσταση. Παράλληλα σπουδάζει Δίκαιο και Οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Με το ψευδώνυμο Βίλλυ Μπραντ έρχεται ως ανταποκριτής του σκανδιναβικού τύπου στο Βερολίνο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και να συνεργαστεί με τη γερμανική αντίσταση. Πηγαίνει στην Ισπανία και μελετά τον Φρανκισμό.
Συνεργάζεται στη δημιουργία αντιστασιακής οργάνωσης, της Μέτρο. Όταν συλλαμβάνεται από την Γκεστάπο, έχει προλάβει να φορέσει νορβηγική στρατιωτική στολή και δεν κρατείται παρά μόνο 15 ημέρες και αφήνεται ελεύθερος. Καταφεύγει στη Σουηδία όπου ασχολείται με τη δημοσιογραφία.
Το 1945 επέστρεψε στη Γερμανία με νορβηγική υπηκοότητα και έλαβε και πάλι τη γερμανική υπηκοότητα. Εργάστηκε στη δημόσια διοίκηση του Βερολίνου και έγινε δήμαρχος το 1957. Συνέβαλε πολύ στη διαμόρφωση του προγράμματος των Σοσιαλδημοκρατών. Διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών σε κυβέρνηση συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες.

 

Γεννήσεις

 

1405 – Γεώργιος Καστριώτης. Ο Καστριώτης ήταν γιος του Γκιόν Καστριότι (αλβανικά: Gjon Kastrioti / Γκιόν Καστριότι), που κατά ορισμένους ήταν Έλληνας, ή κατά άλλη άποψη γκέγκικης καταγωγής τιμαριούχου της Βόρειας Αλβανίας] και της Βοϊσαβής (Vojsava / Βοϊσάβα), από τη σημαντική σερβική αρχοντική οικογένεια των Μπράνκοβιτς. Κατ’ άλλη άποψη ο Γεώργιος Καστριώτης καταγόταν από οικογένεια σλαβονική που συνδεόταν με γάμο με τον αλβανικό οίκο Θόπια. Για τον τόπο γέννησης του Σκεντέρμπεη έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες. Κάποιες πηγές τον τοποθετούν στην Κρούγια (Krujë). Ωστόσο, κατά τον Αλβανό ιστορικό Κρίστο Φρασέρι (Kristo Frashëri), οι σημαντικότεροι βιογράφοι του τείνουν να τον τοποθετούν στον οικισμό Sinë, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή του σημερινού νομού Δίβρης (Dibër) της Αλβανίας και αποτελούσε τιμάριο του πατέρα του.
Ο Γ. Καστριώτης αρχικά ήταν Χριστιανός, και κατά την άποψη του Όλιβερ Σμιτ μάλλον ορθόδοξος παρά καθολικός. Επί της ουσίας αν και γεννήθηκε χριστιανός ορθόδοξος, εξισλαμίστηκε και μεταγενέστερα ασπάστηκε κρυφά τον μπεκτασισμό. Επιστρέφοντας στην Αλβανία μεταστράφηκε σε καθολικό. Οι διανοούμενοι συμφωνούν στο ότι ο ζήλος του για τη διάσωση του αλβανικού έθνους υπερέβαλε την πίστη του σε οποιοδήποτε θρήσκευμα. Ο αγώνας του ενάντια στους Οθωμανούς έγινε ιδιαίτερα σημαντικός για τους Αλβανούς, καθώς ενίσχυσε την αλληλεγγύη τους, έκανε πιο συνειδητή την ταυτότητά τους και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης στον αγώνα τους για εθνική ενότητα, ελευθερία και ανεξαρτησία. Ο αντιοθωμανικός πόλεμος του Σκεντέρμπεη αποδείχθηκε επιτυχημένος συνδυασμός εθνικών και θρησκευτικών στοιχείων εξαιτίας της υποστήριξης του Πάπα αφενός, αφετέρου εξαιτίας της χριστιανικής θρησκευτικής συνείδησης των Αλβανών. Οι Αλβανοί ανήκαν τόσο στην Ορθοδοξία, όσο και στον Καθολικισμό, και ως εκ τούτου ο Σκεντέρμπεης ελίχθηκε με επιτυχία όσον αφορά στη θρησκευτική πλευρά του ζητήματος, ξεπερνώντας τις διαφορές μεταξύ των Καθολικών και των Ορθοδόξων, διατηρώντας έτσι την εσωτερική ενότητα και αποδίδοντας παράλληλα στον πόλεμο και εθνικό χαρακτήρα.
Για τους διανοούμενους του Αλβανικού εθνικισμού ο Καστριώτης ήταν γνήσιος Αλβανός που ένωσε τους Αλβανούς πρίγκηπες σε μια συνομοσπονδία και πολέμησε κατά των Οθωμανών για χάρη του έθνους του και του λαού του. Ο Shinisi Rama ωστόσο, αναφέρει πως δεν υπήρχε αλβανικό έθνος τον 15ο αιώνα, ενώ έννοια του “λαού του” δεν συμπίπτει απαραίτητα με τη σύγχρονη εθνικιστική έννοια του λαού.

 

1856 – Σίγκμουντ Φρόυντ (γερμανικά Sigmund Freud, προφορά: [ziːkmʊnt ˈfrɔʏt], γεννημένος ως Σίγκισμουντ Σλόμο Φρόυντ, 6 Μαΐου 1856 – 23 Σεπτεμβρίου 1939) ήταν διακεκριμένος Αυστριακός φυσιολόγος, νευρολόγος και ψυχίατρος, ο οποίος υπήρξε ο θεμελιωτής της ψυχανάλυσης, μιας κλινικής μεθόδου ψυχοθεραπείας διαμέσου του διαλόγου μεταξύ ασθενούς και ψυχίατρου.
Αναγνωρίζεται ως ένας από τους πλέον βαθυστόχαστους αναλυτές του 20ού αιώνα που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες, όπως λ.χ., το ασυνείδητο, την απώθηση, τη λίμπιντο, την ερμηνεία των ονείρων και την παιδική σεξουαλικότητα. Οι επιστημονικές θεωρίες του Φρόυντ και οι τεχνικές θεραπείας που ανέπτυξε θεωρήθηκαν ιδιαίτερα καινοτόμες και αποτέλεσαν αντικείμενα έντονης αμφισβήτησης όταν παρουσιάστηκαν στη Βιέννη του 19ου αιώνα. Ωστόσο και σήμερα συνεχίζουν να εγείρουν έντονο προβληματισμό και αντιπαραθέσεις. Η επίδραση του Φρόυντ δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, αλλά ταυτόχρονα απλώθηκε σε πολλούς τομείς της επιστήμης (ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία) και της τέχνης.

 

1961 – Τζορτζ Κλούνεϊ. Γεννήθηκε στο Λέξινγκτον, Κεντάκι. Η μητέρα του, Νίνα Bruce (το γένος Warren, 1939 -), είναι πρώην βασίλισσα καλλιστείων και δημοτική σύμβουλος ενώ ο πατέρας του, Nick Clooney, είναι πρώην παρουσιαστής ειδήσεων και ενός τηλεπαιχνιδιού που το παρουσίαζε για πέντε χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ο Κλούνεϊ έχει γερμανικές, ιρλανδικές και αγγλικές ρίζες. Οι προ-παππούδες και γιαγιάδες του, Nicholas Clooney και Bridget Byron, μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ιρλανδία. Η τέσσερις φορές προγιαγιά, Mary Ann Sparrow, ήταν η ετεροθαλής αδερφή της Nancy Hanks (η μητέρα του προέδρου Αβραάμ Λίνκολν).
Ο Clooney έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Adelia (οι γιοι της θείας του είναι ο τραγουδιστής Rosemary Clooney και ο ηθοποιός José Ferrer). Είναι, επίσης, συνδεδεμένος με τον τραγουδιστή Debby Boone, ο οποίος παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Gabriel Ferrer (γιος του José Ferrer και Rosemary Clooney).

 

Θάνατοι

 

1952 – Η Μαρία Μοντεσσόρι (Ιταλικά: Maria Tecla Artemisia Montessori, 31 Αυγούστου 1870 – 6 Μαΐου 1952) ήταν Ιταλίδα παιδαγωγός, φιλόσοφος και γιατρός, γνωστή για τα γραπτά της στην επιστημονική παιδαγωγική και για την φιλοσοφία της εκπαίδευσης που φέρει το όνομά της, το μοντεσσοριανό παιδαγωγικό σύστημα, ή «μοντεσσοριανή μέθοδος», το οποίο αποτέλεσε πρωτοπορία για την εποχή του και εξακολουθεί να εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα σε αρκετά σχολεία, τα επονομαζόμενα «μοντεσσοριανά σχολεία» ή «μοντεσσοριανές σχολές».
Σε νεαρή ηλικία, η Μοντεσσόρι κατέρριψε τις φυλετικές προσδοκίες όταν εγγράφηκε σε μια τεχνική σχολή μόνο για αγόρια για να γίνει μηχανικός. Σύντομα άλλαξε γνώμη και ξεκίνησε σπουδές στην ιατρική σχολή στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, από όπου αποφοίτησε με τιμητικές διακρίσεις το 1896. Ήταν ανύπαντρη μητέρα. Η εκπαιδευτική της μέθοδος χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σε πολλά δημόσια και ιδιωτικά σχολεία σε όλο τον κόσμο.

 

1992 – Η Μαρλέν Ντίτριχ (γερμανικά: Marie Magdalene “Marlene” Dietrich, προφέρεται: [maɐˈleːnə ˈdiːtʁɪç]) (27 Δεκεμβρίου 1901 – 6 Μαΐου 1992) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδίστρια που κατείχε και την Γερμανική και την Αμερικανική υπηκοότητα. Καθ’όλη την μακρά καριέρα της (που κυμάνθηκε από τη δεκαετία του 1910 μέχρι τη δεκαετία του 1980) διατήρησε την φήμη της μέσω της συνεχούς ανακάλυψης του εαυτού της.
Την δεκαετία του 1920 η Ντίτριχ συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις και στον βουβό κινηματογράφο. Ο ρόλος της ως Λόλα στο Γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel, 1930) της χάρισε παγκόσμια φήμη και ένα συμβόλαιο με την Paramount Pictures. Η Ντίτριχ πρωταγωνίστησε σε ταινίες του Χόλυγουντ όπως το Μαρόκο (1930), Κατάσκοπος Χ-27 (1931), Σαγκάη Εξπρές (1932), Desire (1936) και Η τραγική τσαρίνα. Επένδυσε επιτυχώς στην περσόνα και στις “εξωτικές” εμφανίσεις της και έγινε από τις ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της εποχής της. Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν μια υψηλού επιπέδου διασκεδάστρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που συμμετείχε κατά καιρούς σε ταινίες μετά τον πόλεμο, η Ντίτριχ πέρασε τις δεκαετίες από το 1950 μέχρι το 1970 κάνοντας περιοδεία ανά τον κόσμο ως περφόρμερ ζωντανού προγράμματος.
Η Ντίτριχ ήταν γνωστή για τις ανθρωπιστικές της ενέργειες κατά την διάρκεια του πολέμου, φιλοξενώντας Γερμανούς και Γάλλους εξόριστους, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη και συνηγορώντας για την αμερικάνικη υπηκοότητά τους. Για το έργο της στην βελτίωση της ηθικής στην πρώτη γραμμή του πολέμου έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Γαλλία, το Βέλγιο και το Ισραήλ. Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ονόμασε την Ντίτριχ ως την ένατη μεγαλύτερη σταρ του κλασικού κινηματογράφου του Χόλυγουντ.

 

 

Πηγές: Σαν σήμερα, el.wikipedia


AgrinioStories | Επιμέλεια Λ.Τ