27 Μαΐου 2022

Συνέβη 23 Ιανουαρίου στην Ελλάδα και τον κόσμο

23 Ιανουαρίου 2022

Είναι η 23η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και υπολείπονται 342 ημέρες για τη λήξη του.
Ανατολή ήλιου: 07:36 – Δύση ήλιου: 17:37 – Διάρκεια ημέρας: 10 ώρες 2 λεπτά
Σελήνη 19.9 ημερών
Χρόνια πολλά στους: Αγαθάγγελο, Αγαθαγγέλα, Αγαθαγγέλη Κλήμη, Κλημεντίνη, Κλημεντίνα, Κλεμεντίνη, Κλεμεντίνα, Διονύσιο, Διονύση, Νιόνιο, Νύση, Ντένη, Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Σίσσυ, Ντενίζ.

 

Γεγονότα

1656 – Ο Μπλεζ Πασκάλ δημοσιεύει την πρώτη από τις Επαρχιακές επιστολές του. Από το 1641 και για περίπου 3 χρόνια εργάστηκε για την κατασκευή μιας αριθμομηχανής που μπορούσε να κάνει πρόσθεση και αφαίρεση που ονομάστηκε «Πασκαλίνα». Παρόλη την ενασχόλησή του, δεν πέτυχε ως επιχειρηματίας αριθμομηχανών: η μηχανή του δεν έκανε μεγάλες πωλήσεις και, τελικά, σταμάτησε να παράγεται. Το 1647 ανακάλυψε την Αρχή του Πασκάλ και τη χρήση τού βαρομέτρου για τη μέτρηση του υψομέτρου. Με την εργασία του Traité du triangle arithmétique, που δημοσιεύτηκε το 1654, έθεσε τις βάσεις για τη Συνδυαστική και το Λογισμό των Πιθανοτήτων. Επίσης μια από τις πιο γνωστές μαθηματικές μελέτες του είναι αυτό που ονομάζουμε “τρίγωνο του Πασκάλ” ή απλούστερα “αριθμητικό τρίγωνο”. Το εν λόγω τρίγωνο σχηματίζεται ως εξής: Αρχικά γράφουμε τον αριθμό 1. Κάτω από τον αριθμό 1, δεξιά και αριστερά του, τοποθετούμε πάλι τον αριθμό 1. Στην τρίτη σειρά, τοποθετούμε στα άκρα τον αριθμό 1 αυξάνοντας την απόσταση όμως μεταξύ των αριθμών. Στο μέσο τους γράφουμε τον αριθμό που προκύπτει από το άθροισμα των παρακείμενων αριθμών της προηγούμενης σειράς, δηλαδή 1+1=2. Με τον ίδιο τρόπο συμπληρώνουμε και τις επόμενες σειρές. Από μία σύγχρονη οπτική, το Τρίγωνο του Πασκάλ φαίνεται να είναι μαθηματικώς απλό και το ίδιο ισχύει και για πολλές ενδιαφέρουσες ιδιότητες που όπως ανακάλυψε ο Πασκάλ συσχετίζουν τους αριθμούς του τριγώνου. Η σπουδαιότητα του τριγώνου όμως διαφαίνεται και αλλού: αποδείχτηκε ότι το τρίγωνο είναι ιδιαίτερα σημαντικό στη στοιχειώδη άλγεβρα και στη θεωρία πιθανοτήτων, καθώς τα στοιχεία κάθε γραμμής δίνουν τους περίφημους δυωνυμικούς συντελεστές οι οποίοι εμφανίζονται στο ανάπτυγμα της έκφρασης (a+b)^n. Αξίζει να προσθέσουμε πως αν και ο Πασκάλ ήταν πολύ έξυπνος, δεν απέκτησε ποτέ ακαδημαϊκή καριέρα σε κάποιο πανεπιστήμιο.

 

1719 – Δημιουργείται το πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Λίχτενσταϊν είναι μια από τις μικρότερες χώρες της Ευρωπαϊκής ηπείρου και η μικρότερη χώρα με γερμανόφωνο πληθυσμό στον κόσμο, ενώ αποτελεί και την μόνη γερμανόφωνη χώρα που δεν συνορεύει με τη Γερμανία. Επίσης είναι το μόνο κράτος που εκτείνεται αποκλειστικά μέσα στην έκταση των Άλπεων. Το Λίχτενσταϊν είναι μεσόγειο κράτος αφού δεν διαθέτει κάποια διέξοδο σε θάλασσα, ενώ αποτελεί το ένα από τα δύο «διπλά μεσόγεια» κράτη στον κόσμο, μαζί με το Ουζμπεκιστάν, αφού συνορεύει μόνο με μεσόγεια κράτη. Το μεγαλύτερο μέρος της έκτασής του είναι ορεινό, ενώ αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις εκτείνονται παράλληλα με τα δυτικά σύνορά του, παραπλεύρως του Ρήνου ποταμού. Το πριγκιπάτο είναι συνταγματική μοναρχία και διαιρείται διοικητικά σε 11 δήμους. Το Λίχτενσταϊν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (EFTA), αλλά όχι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

1957 – Ο Αμερικανός εφευρέτης Γουόλτερ Φρέντερικ Μόρισον πωλεί τα δικαιώματα του ιπτάμενου δίσκου του στην εταιρεία παιχνιδιών Wham-O, η οποία αργότερα θα τον μετονομάσει σε φρίσμπι. Ο Μόρισον ισχυριζόταν ότι ο ίδιος είχε συλλάβει την αρχική ιδέα για το φρίσμπι, όταν έριξε ένα καπάκι από ένα μεταλλικό κουτί με ποπ κορν μαζί με την τότε φιλενάδα του, Λου. Επειδή το καπάκι έφυγε μακριά, βρέθηκε από τον Μόρισον ότι τα κατσαρολάκια για γλυκά πετούσαν καλύτερα και ήταν πιο κοινά. Μαζί με τη Λου έφτιαξαν μια μικρή επιχείρηση και πουλούσαν “Flyin’ Cake Pans” (ιπτάμενα κατσαρολάκια για γλυκά) στις ακτές της Σάντα Μόνικα, στην Καλιφόρνια.
Το 1946 ο 26χρονος από την Γιούτα συνέλαβε την ιδέα ενός σχεδίου για τον πρώτο στον κόσμο ιπτάμενο δίσκο, τον οποίο ονόμασε Whirlo-Way. Το 1948 στην επιχείρηση εισήλθε και ο επενδυτής Γουόρεν Φραντσιόνι, ο οποίος κάλυψε το κόστος για να επικαλυφθεί ο δίσκος με πλαστικό. Το 1955 ο Μόρισον και η Λου σχεδίασαν τον “Δίσκο του Πλούτωνα” (Pluto Platter), που ήταν το αρχέτυπο όλων των σύγχρονων ιπτάμενων δίσκων. Η ονομασία οφείλεται στην μανία με τα ΑΤΙΑ, που κυριαρχούσε στην Αμερική τη δεκαετία του 1950. Στις 23 Ιανουαρίου 1957 τα δικαιώματα του Pluto Platter πωλήθηκαν στην εταιρεία κατασκευής παιχνιδιών Wham-O, η οποία το 1958 Wham-Ο πρόσθεσε το όνομα Frisbee στο αρχικό όνομα του δίσκου, το οποίο ήταν μια δυσορθογραφία της εταιρείας Frisbie Pie Company. Το παιχνίδι σύντομα απέκτησε δημοφιλία, κυρίως μεταξύ των φοιτητών στις ΗΠΑ. Σχεδόν 100 εκατομμύρια πλαστικοί δίσκοι «φρίσμπι» είχαν πουληθεί έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ενώ είχαν δημιουργηθεί και πανεπιστημιακά τουρνουά για αγώνες με «φρίσμπι».
Ο Μόρισον απεβίωσε το 2010. Το όνομά του φέρει ένα γήπεδο ντισκ γκολφ, στην πόλη Χολαντέι της Γιούτα.

1960 – Το βαθυσκάφος USS Trieste καταρρίπτει ρεκόρ βάθους κατεβαίνοντας στα 10.911 μέτρα στον Ειρηνικό ωκεανό. Το USS Trieste είναι ένα ελβετικό σχεδιασμένο, ιταλικής κατασκευής ερευνητικό βαθύσκαφο κατάδυσης, το οποίο έφτασε σε βάθος ρεκόρ περίπου 10.911 μέτρων (35.797 πόδια) στο Challenger Deep της τάφρου Mariana κοντά στο Γκουάμ στον Ειρηνικό. Στις 23 Ιανουαρίου 1960, ο Jacques Piccard (γιος του σχεδιαστή του σκάφους Auguste Piccard ) και ο Υπολοχαγός του Ναυτικού των ΗΠΑ Don Walsh πέτυχαν τον στόχο του Project Nekton . Ήταν το πρώτο σκάφος με πλήρωμα που έφτασε στον πυθμένα του Challenger Deep. Η Τεργέστη σχεδιάστηκε από τον Ελβετό επιστήμονα Auguste Piccard και κατασκευάστηκε αρχικά στην Ιταλία. Η σφαίρα πίεσης του, που αποτελείται από δύο τμήματα, κατασκευάστηκε από την Acciaierie Terni . Το επάνω μέρος κατασκευάστηκε από την εταιρεία Cantieri Riuniti dell’Adriatico , στην Ελεύθερη Επικράτεια της Τεργέστης (στα σύνορα μεταξύ Ιταλίας και Γιουγκοσλαβίας, τώρα στην Ιταλία). εξ ου και το όνομα που επιλέχθηκε για το βαθύσκαφο. Η εγκατάσταση της σφαίρας πίεσης έγινε στο Cantiere navale di Castellammare di Stabia , κοντά στη Νάπολη . Η Τεργέστη εκτοξεύτηκε στις 26 Αυγούστου 1953 στη Μεσόγειο Θάλασσα κοντά στο νησί Κάπρι. Ο σχεδιασμός βασίστηκε σε προηγούμενη εμπειρία με το βαθύσκαφο FNRS-2 . Η Τεργέστη λειτουργούσε από το Γαλλικό Ναυτικό . Μετά από αρκετά χρόνια λειτουργίας στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Τεργέστη αγοράστηκε από το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών το 1958 για

1961 – Επτά μέλη του πληρώματος του αμερικανικού αεροπλανοφόρου Σαρατόγκα χάνουν τη ζωή τους από πυρκαγιά που ξεσπά στο πλοίο, ενώ ναυλοχεί στο Φάληρο. Το σύγχρονο αεροπλανοφόρο Σαρατόγκα (USS SARATOGA CV-60) είναι το δεύτερο που ναυπηγήθηκε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για λογαριασμό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και ανήκει στη Κλάση Φόρεσταλ. Τη ναυπήγησή του ανέλαβαν τα ναυπηγεία New York Naval Shipyard που ναυπήγησαν και το τέταρτο της ίδιας κλάσης αεροπλανοφόρο Ανεξαρτησία. Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στις 16 Δεκεμβρίου του 1952 (ημερομηνία που τέθηκε η τρόπιδα), καθελκύσθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1955 και εντάχθηκε στη δύναμη του αμερικανικού ναυτικού στις 14 Απριλίου του 1956. Στις 20 Αυγούστου 1994 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και έκτοτε παραμένει παροπλισμένο, στη Φλόριδα, τελείως απογυμνομένο οπλισμού και υπερκατασκευών σε αναμονή διάθεσης.

 

1986 – Το Rock and Roll Hall of Fame εισάγει τα πρώτα του μέλη: Λιτλ Ρίτσαρντ, Τσακ Μπέρι, Τζέιμς Μπράουν, Ρέι Τσαρλς, Φατς. Η Αίθουσα της Δόξας της ροκ εν ρολ (Rock and Roll Hall of Fame, θεσμοθετήθηκε στο Κλίβελαντ των ΗΠΑ το 1983) είναι ένας τίτλος τιμής για τους καλλιτέχνες της ροκ εν ρολ. Για να είναι υποψήφιοι οι καλλιτέχνες για είσοδο, πρέπει να έχουν κυκλοφορήσει τουλάχιστον 25 χρόνια πριν τον πρώτο τους δίσκο. Η πρώτη εισαγωγή έγινε στις 23 Ιανουαρίου 1986. Μέχρι το 2000, υπήρχαν 4 κατηγορίες: καλλιτέχνες, μη καλλιτέχνες, πρώιμες επιδράσεις και για το σύνολο της προσφοράς τους. Το 2000 προστέθηκε η κατηγορία «sidemen» (άνθρωποι που στάθηκαν στο πλευρό κάποιων καλλιτεχνών).

 

 

 

Γεννήσεις

 

1782 – Γεώργιος Καραϊσκάκης ή Καραΐσκος (Σκουληκαριά Άρτας ή Μαυρομμάτι Καρδίτσας, 1782 – Φάληρο, 23 Απριλίου 1827) ήταν Έλληνας επαναστάτης ο οποίος αρχικά υπήρξε κλέφτης και μετέπειτα σπουδαίος αρματολός και στρατάρχης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το επίθετό του είναι χαϊδευτικό υποκοριστικό του Καραΐσκος, που έφερε ο πατέρας του ήρωα, Δημήτριος Ίσκος ή Καραΐσκος, Καράς επειδή ήταν μελαμψός.. Πρόκειται για σύνθετη λέξη από το τουρκικό kara (μαύρος) και το παλαιότερο οικογενειακό όνομα Ίσκος.
Γεννήθηκε το 1782 και ήταν νόθος γιος της Ζωής Διμισκή ή Ντιμισκή, από τη Σκουληκαριά, πρώτης εξαδέλφης του αρματολού των Ραδοβυζίων Γώγου Μπακόλα. Η μητέρα του, μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μαυρομματιώτη, που ήταν ο πρώτος σύζυγός της, έγινε καλόγρια (γι’ αυτό και του έμεινε η προσωνυμία «ο γιος της καλογριάς»). Για την ταυτότητα του πατέρα του δεν υπάρχει βεβαιότητα. Θεωρείται πιθανότερο ότι ήταν ο αρματολός του Βάλτου Δημήτριος Ίσκος ή Καραΐσκος, από φημισμένη οικογένεια σαρακατσάνικης καταγωγής που ανέδειξε πολλούς στρατιωτικούς και πολιτικούς.
Δεν είναι απολύτως εξακριβωμένος ο τόπος γέννησης του Καραϊσκάκη. Οι πρώτοι του βιογράφοι είτε δεν αναγράφουν τον τόπο γέννησης, είτε αναφέρουν διαφορετικές περιοχές όπως ότι γεννήθηκε σε σπηλιά πλησίον του χωριού Μαυρομμάτι Καρδίτσας ή σε μοναστήρι στη Σκουληκαριά. Η επιτροπή που συνέστησε το Υπουργείο Εσωτερικών το 1927, προκειμένου να επιλύσει το θέμα της γενέτειράς του, κατέληξε στην επίσημη αναγόρευση του Μαυρομματίου ως γενέτειρας του Καραϊσκάκη. Παρ’ όλα αυτά το 1997, στα πλαίσια του σχεδίου Καποδίστριας, αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα «Γεώργιος Καραϊσκάκης» στον νεοσύστατο δήμο του νομού Άρτας στον οποίο υπάγεται έως σήμερα η Σκουληκαριά και το 2005 με προεδρικό διάταγμα καθιερώθηκε επίσημα στη Σκουληκαριά δημόσια εορτή τοπικής σημασίας, προς τιμή του Καραϊσκάκη, εντείνοντας περαιτέρω τη διαμάχη ως προς τον τόπο γέννησης του ήρωα.

 

1928 – Ζαν Μορό (γαλλικά: Jeanne Moreau‎, 23 Ιανουαρίου 1928 – 31 Ιουλίου 2017) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, σκηνοθέτρια και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στο Παρίσι από Γάλλο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1947 στο θέατρο, έγινε βασικό στέλεχος της Κομεντί Φρανσαίζ την περίοδο 1947-1951 (τότε ήταν το νεότερο σε ηλικία μέλος αυτού του οργανισμού), στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Theatre National Populaire και κατόπιν έκανε προσωπικούς θιάσους. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα των Σαίξπηρ, Μολιέρου, Μαριβώ, Ζωρζ Φεντώ, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αντρέ Ζιντ, Ζαν Κοκτώ, Τζωρτζ Μπέρναρ Σω, Τένεσι Γουίλιαμς, Πέτερ Χάντκε, Χάινερ Μύλερ και συνεργάστηκε με μεγάλους σκηνοθέτες όπως ο Πήτερ Μπρουκ, ο Κλωντ Ρεζύ, ο Αντουάν Βιτέζ και ο Κλάους Μίκαελ Γκρύμπερ).
Έχει λάβει το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο φεστιβάλ των Καννών (από κοινού με τη Μελίνα Μερκούρη) για το Μοντεράτο Καντάμπιλε, το BAFTA καλύτερης ξένης ηθοποιού για το Βίβα Μαρία και το Σεζάρ Α’ γυναικείου ρόλου για το La vieille qui marchait dans la mer. Για τη συνολική της προσφορά, έχει λάβει τον Τιμητικό Χρυσό Λέοντα του Φεστιβάλ Βενετίας, το Τιμητικό BAFTA της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, την Τιμητική Χρυσή Άρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου και το Τιμητικό Σεζάρ.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών δύο φορές, το 1975 και το 1995, και Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Βερολίνου το 1983.

 

1957 – Καρολίνα, πριγκίπισσα του Μονακό (Caroline Louise Marguerite Grimaldi, 23 Ιανουαρίου 1957) είναι η πρωτότοκη κόρη του Πρίγκιπα Ρενιέ Γ΄ του Μονακό και της Αμερικανίδας ηθοποιού Γκρέις Κέλι. Ως μεγαλύτερη αδελφή του Πρίγκιπα Αλβέρτου Β΄, βρισκόταν στην πρώτη θέση της γραμμής διαδοχής του μονεγασκικού θρόνου από το 1957 ως το 1958 και ξανά από το 2005 μέχρι το 2014, όταν και γεννήθηκε ο ανιψιός της Πρίγκιπας Ιάκωβος. Η Καρολίνα έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Κατά την παιδική της ηλικία έμεινε ένα διάστημα στο σπίτι των μητρικών παππούδων της στη Φιλαδέλφεια. Σε μια συνέντευξη για το περιοδικό People τον Απρίλιο του 1982, λίγο πριν από το θάνατό της, η Γκρέις περιέγραψε την Καρολίνα και την Στεφανία ως ζεστές, φωτεινές, διασκεδαστικές, έξυπνες και ικανές κοπέλες. Η μητέρα της πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 1982, εξαιτίας αυτοκινητιστικού ατυχήματος. Τα προσωπικά ενδιαφέροντα της Καρολίνας περιλαμβάνουν ιππασία, κολύμβηση και σκι. Από την νεαρή της ηλικία είχε θεωρηθεί ως ένα διεθνές σύμβολο μόδας και ως μία από τις πιο καλοντυμένες γυναίκες του κόσμου. Τον Νοέμβριο του 2011 άνοιξε μια έκθεση προς τιμήν της στο Εθνικό Μουσείο του Μονακό. Η Καρολίνα έχει αναπτύξει σχέσεις με πολλούς διάσημους άνδρες, συμπεριλαμβανομένου του Μαρκ Σαντ, του Γκιγιέρμο Βίλας, του Σεμπάστιαν Τέιλορ, του Τζόναθαν Γκίνες, του Χένρι Ζισκάρ ντ’Εσταίν, του Γάλλου τραγουδιστή Φιλίπ Λαβίλ, του Ρομπερτίνο Ροσελίνι και του Βίνσεντ Λίντον.

 

Θάνατοι

 

1973 – Αλέξανδρος Ωνάσης, γεννήθηκε στις 30 Απριλίου του 1948  γιος του Έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση και της Τίνας Λιβανού. Είχε αναλάβει τη γενική διεύθυνση της “Ολυμπιακής Αεροπλοΐας”. Τραυματίστηκε θανάσιμα σε αεροπορικό δυστύχημα που συνέβη αμέσως μετά την απογείωση μέσα στο αεροδρόμιο του Ελληνικού (Αθήνα) και που πιθανολογήθηκε με βάσιμα στοιχεία ως εγκληματική πράξη. Παραμένοντας “κλινικά νεκρός”, ύστερα και από τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του, οι γιατροί αφαίρεσαν στις 23 Ιανουαρίου του 1973 τη μηχανική υποστήριξη με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατός του. Ετάφη στο Σκορπιό, όπου αργότερα ετάφη και ο πατέρας του Αριστοτέλης, καθώς και η αδερφή του Χριστίνα.

 

2004 – Χέλμουτ Νιούτον. Ο Νιούτον θεωρήθηκε από πολλούς κάτι παραπάνω από φωτογράφος μόδας. Το οικογενειακό του μοντέλο και ο τρόπος ζωής του επηρέασαν με υπόγειο τρόπο την τεχνική και τη θεματογραφία του. Στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του οι γυναίκες καταφέρνουν ακόμα και μέσα από τη γύμνια τους να εκπέμψουν απίστευτη δυναμικότητα. Ζουν, κοιμούνται, αναπνέουν με άψογο μακιγιάζ, βαριά κοσμήματα, προκλητικά τακούνια στιλέτο. «Στο λεξιλόγιό μου η λέξη “τέχνη” είναι μια πρόστυχη, βρώμικη λέξη» έχει δηλώσει. Στην τέχνη του ο Νιούτον καταργεί την πραγματικότητα και εξυψώνει τον πόθο, χρησιμοποιεί το στοιχείο της βίας, του σαδομαζοχισμού. Πίσω από κάθε του λήψη υποβόσκει και μία μικρή ιστορία, συνήθως αμφιλεγόμενη, βίαιη, σεξουαλικά φορτισμένη.
Ο ερχομός του κινήματος του υπερρεαλισμού θα προσφέρει σε κάποιους το πάτημα να αποδεχτούν την εκκεντρικότητά του Νιούτον. Είναι αλήθεια ότι ο ίδιος έπασχε από αχρωματοψία. Το γεγονός αυτό τον ώθησε στην προτίμηση έντονων χρωματικών αντιθέσεων και στην εκτύπωση ζωηρών χρωμάτων στις μεταγενέστερες έγχρωμες φωτογραφίες του. Παρά το χαρακτηρισμό του καλλιτεχνικού έργου του Χέλμουτ Νιούτον ως πορνογραφικό από κάποιους κριτικούς, η ποιότητα και η συνεισφορά του στην φωτογραφική τέχνη θεωρούνται πραγματικότητα.

 

2021 – Λάρι Κινγκ (19 Νοεμβρίου 1933 – 23 Ιανουαρίου 2021) ήταν ένας Αμερικανός τηλεοπτικός παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός, η δουλειά του οποίου έχει βραβευτεί με δύο Βραβεία Peabody, ένα Βραβεία Έμμυ και 10 βραβεία Cable ACE. Θεωρείται ως ο πιο επιτυχημένος παρουσιαστής στην αμερικανική τηλεόραση.
Ξεκίνησε ως τοπικός δημοσιογράφος ραδιοφώνου τις δεκαετίες του 1950 και 1960. Το 1978 ανέλαβε παρουσιαστής του The Larry King Show, ένα ολονύχτιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα κλήσης σε εθνικό επίπεδο στο MBS. Από το 1985 έως το 2010 παρουσίαζε την βραδινή τηλεοπτική εκπομπή Larry King Live στο CNN. Από το 2012 έως το 2020 παρουσίαζε το Larry King Now στο Hulu και RT America. Συνέχισε με την παρουσίαση του Politicking with Larry King, ενός εβδομαδιαίου πολιτικού ταλκ σόου, το οποίο προβαλλόταν από δύο σταθμούς από το 2013.
Το 2019 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Τον Αύγουστο του 2020, έχασε δύο από τα πέντε παιδιά του, και συγκεκριμένα τον γιο της πρώην συζύγου του, Άντι, 65 ετών, από καρδιακή προσβολή, και την κόρη του Σάια, 51 ετών, από καρκίνο του πνεύμονα. Πέθανε σε ηλικία 87 ετών, ενώ νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες με συμπτώματα κορωνοϊού.

 

 


AgrinioStories