24 Οκτωβρίου 2021

Όταν «ου Χαρίλ΄ς, σαμάρουσε τον Αχελώο»

  • Κείμενο: Λευτέρης Τηλιγάδας

Η Γέφυρα Ματσουκίου απέχει 8,6 χλμ από το Αγρίνιο και 28 χλμ από την Αμφιλοχία

O Χαρίλαος Τρικούπης, ως πολιτικός, κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας επί 19 χρόνια, από το 1875 έως το 1894, παίρνοντας τη θέση του πρωθυπουργού επτά συνολικά φορές. Από τα 20 χρόνια αυτής της περιόδου κυβέρνησε τη χώρα σχεδόν τα 10.

Στην τελευταία του κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις που είχε δημιουργήσει έναντι των ξένων δανειστών με συνέπεια να επέλθει η πτώχευση της Ελλάδας. Ανεξάρτητα όμως από το γεγονός τη πτώχευσης, οι πολιτικές του αποφάσεις και επιλογές δημιούργησαν μια άλλη Ελλάδα. Με μια σειρά από αναπτυξιακά τεχνικά έργα, όπως η διάνοιξη του ισθμού της Κορίνθου, η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων, η κατασκευή γεφυρών επιδίωξε έναν ιδιαίτερα αισιόδοξο εκσυγχρονισμό. Το έργο του προκάλεσε πολλές φορές διχογνωμίες και αντιδράσεις εκείνη την εποχή, όμως τα αποτελέσματά του σε πολλές περιπτώσεις είναι ορατά ακόμα και στη μεταγενέστερη Ελλάδα.

Στην περιοχή μας το έργο αυτό του Τρικούπη δεν είναι απλά και μόνο ορατό· παραμένει, εν πολλοίς, και χρήσιμο και λειτουργικό.

Επί πρωθυπουργίας του κατασκευάστηκε το 1895 η πρώτη τεχνική γέφυρα στην Ερμίτσα που θα συνδέσει οδικά την Αβώρανη με το Αγρίνιο.

Θα κατασκευαστεί το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της περιοχής με τη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεσε το Αγρίνιο με το Κρυονέρι και θα κατασκευασθεί η πρώτη γέφυρα του Αχελώου στην περιοχή, που θα ενώσει για πρώτη φορά οδικά την Αιτωλία με την Ακαρνανία.

Αυτή η γέφυρα προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στον τοπικό πληθυσμό και όπως αναφέρει ο Κώστας Μαραγιάννης στο βιβλίο του «Το Αγρίνιο και η περιοχή του», οι κάτοικοι του νομού «κάνοντας χρήση του τοπικού ιδιώματος, έλεγαν: “Μωρέ μπράβο ου Χαρίλ΄ς, σαμάρουσε τον Αχελώο”».

Η κορυφαία φωτογραφία της ανάρτησης είναι από το Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο του Νίκου Αντωνίου

Ακολουθεί μία φωτογραφία του Γιάννη Γιαννακόπουλου που αποτυπώνει τη ίδια γέφυρα όπως είναι σήμερα

 

 

 


AgrinioStories | Πηγή: αρχείον Αγρινίου, τεύχος 12