3 Δεκεμβρίου 2021

Οι νέες ταινίες από 18 έως 24 Νοεμβρίου

Όλες οι ταινίες που κάνουν πρεμιέρα σήμερα στη μεγάλη οθόνη

Αρκετές οι νέες ταινίες πουν κάνουν πρεμιέρα στη μεγάλη οθόνη σήμερα, ελπίζοντας να προσελκύσουν το κοινό στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η βραβευμένη με Όσκαρ και Χρυσό Φοίνικα Τζέιν Κάμπιον επιστρέφει με τη νέα της ταινία «Η Εξουσία του Σκύλου», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα, με πρωταγωνιστές τους Μπενεντίκτ Κάμπερμπατς και Κίρστεν Ντανστ, ενώ η «συνέχεια» του «I Love Karditsa» έρχεται δέκα χρόνια μετά μέσα από το «Karditsa Forever» του Στράτου Μαρκίδη.

Οι Άγιοι της Μαφίας (The Many Saints of Newark)
του Αλαν Τέιλορ

 

Στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ συναντάμε τον έφηβο Τόνι, πολλά χρόνια πριν γίνει ο Τόνι Σοπράνο, αφεντικό της μαφίας και εκπληκτικά αντικρουόμενη προσωπικότητα στην εμβληματική κι αξεπέραστη σειρά του HBO, «The Sopranos». Η χρονιά είναι το 1967 κι η περιοχή βράζει από την οργή της μαύρης κοινότητας, έτοιμης να εξεγερθεί.

Σε αφήγηση του ανιψιού Κρίστοφερ, εκείνου που γνωρίζουμε (αλλά μας το λέει και μόνος του), ότι, στην πορεία, βρήκε το θάνατο από τα ίδια τα χέρια του Τόνι, παρακολουθούμε πώς ο νεαρός διχάζεται ανάμεσα στην απουσία του πατέρα του, τη λάμψη του θείου του, Ντίκι Μολτισάντι, το αντιρατσιστικό κίνημα και την κυριαρχική μητέρα του, ώστε να σχηματίσει τον πολύπλοκο χαρακτήρα του που, όχι, δεν συστήνεται στην ταινία, έστω κι αν τον υποδύεται ο Μάικλ Γκαντολφίνι, γιος του αξέχαστου Τζέιμς.

Το σενάριο κι η χαρακτηρογραφία, ωστόσο, είναι απόλυτα προσχηματικά, φέροντας επιπλέον το άχρηστο βάρος μιας on the side ερωτικής περιπέτειας του θείου Ντίκι για την οποία δεν νοιάζεται κανείς. Από το φιλμ λείπουν τα βασικά συστατικά που έκαναν τους «Sopranos» εθιστικούς, ο κυνισμός, η μελαγχολία, το χιούμορ, η ανατρεπτικότητα.

Ακόμα κι έτσι, οι «Αγιοι της Μαφίας» (ο πρωτότυπος τίτλος, «The Many Saints of Newark», παίζει με τη μετάφραση του επωνύμου του Ντίκι, Moltisanti), θα μπορούσαν να είναι μια, χωρίς αναφορές, ατμοσφαιρική ρετρό γκανγκστερική ταινία, αλλά παραμένει ως το τέλος της τόσο αδιάφορη κι επιδερμική, που το μόνο που αφήνει πίσω είναι μια αναπαραγωγή της τυπολογίας της «οικογένειας» του εγκλήματος και μια ακόρεστη όρεξη να ξαναδεί κανείς τους «Sopranos» για να νιώσει κάτι.

 

 

ΗΠΑ, 2021 | Παραγωγή: Ντέιβιντ Τσέις, Λόρενς Κόνερ, Νικόλ Λάμπερτ
Σκηνοθεσία: Αλαν Τέιλορ | Σενάριο: Ντέιβιντ Τσέις, Λόρενς Κόνερ
Φωτογραφία: Κρέιμερ Μοργκεντάου | Μοντάζ: Κρίστοφερ Τέλεφσεν
Μουσική: Πίτερ Νάσελ
Πρωταγωνιστούν: Αλεσάντρο Νιβόλα, Λέσλι Οντομ Τζ., Κόρεϊ Στολ, Μάικλ Γκαντολφίνι
Διάρκεια: 120 λεπτά | Διανομή: Tanweer

 

Η Εξουσία του Σκύλου
του Τζέιν Κάμπιον

 

Ενα γουέστερν για την πατριαρχία; Ενα σκοτεινό νουάρ κάτω από τον καυτό ήλιο; Ενα θρίλερ τρόμου με τη βία εκτός κάδρου; Η Τζέιν Κάμπιον επιστρέφει μετά από 12 χρόνια, για να πλέξει το λάσο της με τοξική ακρίβεια γύρω από το λαιμό μας. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Μοντάνα, 1925. Ενα πλούσιο ράντσο στέκεται επιβλητικά στην μέση του πουθενά – σ’ ένα ξηρό οροπέδιο μακριά από τον πολιτισμό, κάτω από τη σκιά των άγριων βουνοκορφών. Το διοικούν δύο 40χρονα αδέλφια, πλούσιοι κληρονόμοι ηλικιωμένων γονιών, που προτίμησαν να αποσυρθούν στους κοσμικούς κύκλους της πόλης. Ο Τζορτζ είναι ένας χλωμός, εσωστρεφής, ευγενής κύριος – φορά τα κουστούμια του ατσαλάκωτα και προτιμά να οδηγεί το αμάξι του από το να καβαλάει άλογα. Κάθε του λέξη βγαίνει διστακτικά, κάθε του κίνηση είναι αμήχανη. Τίποτα από την όψη ή τη συμπεριφορά του δεν κολλάει σε μια μικροκοινωνία βουνίσιων γελαδάρηδων. Ο αδελφός του τον αποκαλεί «χοντρούλη». Γιατί ο Φιλ είναι bully.

Ενας σκληρός, κακότροπος, άξεστος καουμπόη που γδέρνει τα ζώα με γυμνά χέρια και φοράει το αίμα και τη λάσπη στα νύχια του ως παράσημο ανδρείας. Μυρίζει ο ίδιος, αλλά μυρίζει και την αδυναμία στους άλλους. Κι επιτίθεται – σαν αγριόσκυλο. Αυτό θα συμβεί όταν ο Τζορτζ τολμήσει να παντρευτεί τη Ρόουζ, την όμορφη χήρα που διατηρεί το γειτονικό πανδοχείο.

Ειδικά όταν εκείνη φέρει στο ράντσο τον γιο της Πίτερ. Η «Μις Νάνσι» (όπως εξευτελιστικά τον αποκαλεί), τo λεπτεπίλεπτο, θηλυπρεπές, συνεσταλμένο αγόρι που σπουδάζει ιατρική και μοιάζει με ψιλόλιγνο, τρυφερό μίσχο, σαν τα λουλούδια που φιλοτεχνεί από χαρτί, δεν έχει καμία δουλειά σ’ ένα ράντσο με άντρες που οργώνουν με τα άγρια χέρια τους τη γη και δαμάζουν με το δυνατό καβάλο τους τα ζώα. Η Ρόουζ παγιδεύεται – σε αυτό το σπίτι μαυσωλείο, σε αυτό τον macho μικρόκοσμο, στην απειλητική σκιά του Φιλ. Πνίγει την αδυναμία της στο πιοτό που κρύβει κάτω από το μαξιλάρι της και τρέμει για το τι μπορεί να πάθει ο γιος της.

 

 

Αυστραλία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, 2021
Παραγωγή: Εμίλ Σέρμαν, Ιέν Κάνινγκ, Ρότζερ Φράπιερ, Τζέιν Κάμπιον, Τάνια Σετσατσιάν
Σκηνοθεσία: Τζέιν Κάμπιον | Σενάριο: Τζέιν Κάμπιον
Φωτογραφία: Αρι Βέγκνερ | Μοντάζ: Πίτερ Σιμπεράς
Μουσική: Τζόνι Γκρίνγουντ
Πρωταγωνιστούν: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Κίρστεν Ντανστ, Τζέσι Πλέμονς, Κόντι Σμιτ-ΜακΦι, Τομασίν ΜακΚένζι
Διάρκεια: 126 λεπτά | Διανομή: Odeon

 

Μπενεντέτα (Benedetta)
του Πολ Βερχόφεν

 

Το Σώμα είναι ο Θεός αυτού του γαργαλιστικά ξέσαλλου δράματος (κωμωδίας;) εποχής του Πολ Βερχόφεν, που έκανε την πρεμιέρα του, μετά από αναμονή δύο χρόνων λόγω πανδημίας, στο φετινό Φεστιβάλ Καννών. Το γυναικείο κορμί, τα γυμνά ζουμερά στήθη που ο σκηνοθέτης τόσο αγαπά, το σώμα που σαπίζει, το σώμα του Χριστού ως αντικείμενο του πόθου, το σώμα της Εκκλησίας που δολοπλοκεί, το σώμα που φέρει τα σημάδια αιώνων ανθρώπινης προδοσίας.

Μην σοβαρεύουμε, η «Benedetta» είναι, πάνω απ’ όλα, ένα πανηγύρι φαντασιώσεων, αλλά πίσω από αυτές στέκεται η θέση του Δημιουργού της απέναντι στη φτηνή τέχνη και την ακριβή ανθρώπινη ενοχή, στην αυτοδιάθεση και την πίστη.

Κεντρική ηρωίδα είναι η Μπενεντέτα, την οποία, ως κοριτσάκι, ο κηδεμόνας της «πουλά» σε μια μονή γυναικών – τη διαπραγμάτευση κάνει η ηγουμένη τής Σαρλότ Ράμπλινγκ σ’ έναν δεύτερο αλλά αριστοτεχνικά… διπρόσωπο ρόλο. Η Μπενεντέτα μεγαλώνει, γίνεται κοπέλα και ο σύνδεσμός της με την Παναγία, με την οποία μιλά τακτικά σαν να ήταν η μητέρα ή η κολλητή της φίλη, κάνει τη μονή και τη μικρή πόλη της Πέσκια να την αντιμετωπίζει ως θαυματοποιό.

Η ζωή της Μπενεντέτα θ’ αλλάξει όταν το μοναστήρι αναλάβει και την Μπαρτολομέα, ένα κολασμένο χαμίνι που έχει μάθει τα διαδικαστικά του σεξ από τον πατέρα και τους αδελφούς της, ένα κορίτσι με ζωική ενέργεια, ορμητικό κι αδίστακτο. Οσο η Μπενεντέτα εμφανίζει στίγματα κι έχει οράματα ερωτικού πάθους με τον Χριστό ως Ιππότη στο λευκό άλογο που τη σώζει από το κακό κραδαίνοντας χατζάρα, τόσο η Μπαρτολομέα τής μαθαίνει το πραγματικό ερωτικό πάθος, με τη βοήθεια ενός κατάλληλα σκαλισμένου ξύλινου αγαλματιδίου της Παναγίας. Οσο τα δυο κορίτσια βαδίζουν στο δρόμο της ηδονής, την περιοχή καλύπτει ο θανατηφόρος άνεμος της πανώλης.

 

 

Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, 2021
Παραγωγή: Σαΐντ Μπεν Σαΐντ, Μισέλ Μερκτ, Ζερόμ Σεϊντού
Σκηνοθεσία: Πολ Βερχόφεν | Σενάριο: Πολ Βερχόφεν, Ντέιβιντ Μπερκ
Φωτογραφία: Ζαν Λαπουαρί | Μοντάζ: Τζομπ Τερ Μπουργκ
Μουσική: Αν Ντάντλεϊ
Πρωταγωνιστούν: Βιρζινί Εφιρά, Δάφνη Πατακιά, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Λαμπέρ Γουίλσον, Ολιβιέ Ραμπουρντέν
Διάρκεια: 131 λεπτά | Διανομή: Cinobo

 

«Karditsa Forever»
του Στράτου Μαρκίδη

 

Το να πιστεύει κάποιος πλέον πως η ελληνική εμπορική κωμωδία μπορεί να σε εκπλήξει ευχάριστα με μια ταινία που δεν θα (ξε)πέφτει σε διάφορα σεξιστικά, ρατσιστικά, ομοφοβικά και άλλου τέτοιου είδους αστεία για να σε κάνει να γελάσεις, είναι σαν να πιστεύει κάποιος στις θεωρίες συνομωσίας πως η πανδημία είναι ένα μεγάλο ψέμα – απλά δεν είναι αλήθεια.

Και τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές τέτοιου είδους ταινίες οι οποίες είναι σαν να έχουν βάλει κάποιο στοίχημα μεταξύ τους για να αποδείξουν πως η μια μπορεί να είναι χειρότερη από την άλλη (δες την τριλογία του «Bachelor» και το «Χαλβάη 5-0»). Αλλά να που δέκα χρόνια μετά το «I Love Karditsa»,του πρωτεργάτη του είδους Στράτου Μαρκίδη, ο ίδιος επιστρέφει στον τόπο του (κινηματογραφικού) εγκλήματος με ένα σίκουελ που πραγματικά δεν ζήτησε κανείς για να δείξει πως, ναι, υπάρχει νέος πάτος για το ελληνικό σινεμά.

Μεγάλες ίντριγκες, επενδύσεις δολαρίων, απάτες μέσα σε σκάνδαλα, κρυφά πάθη, θαυματουργά προϊόντα και μια σειρά από μπερδέματα, με φόντο την εξωτική Καρδίτσα. Έτσι περιγράφεται η ταινία

 

Ελλάδα, 2021 | Σκηνοθεσία: Στράτος Μαρκίδης
Σενάριο: Στράτος Μαρκίδης | Φωτογραφία: Δημήτρης Αποστόλου
Μοντάζ: Γιώργος Κατσένης | Μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Θανάσης Βισκαδουράκης, Λευτέρης Ελευθερίου, Τάνια Τρύπη, Τάσος Κωστής, Μαρία Πολυχρονίδη, Κωνσταντίνος Καζάκος, Δανάη Παππά, Τάσος Παλατζίδη
Διανομή: Tulip Entertainment

 

Βαβέλ: Από τη Σιωπή στην Έκρηξη
του Μελέτη Μοίρα

 

Το ντοκιμαντέρ για την ιστορία του θρυλικού περιοδικού κόμικς (και όχι μόνο) Βαβέλ. Φλεβάρη του 1981 εμφανίζεται στα περίπτερα η «τρέλα» της Νίκης και της Εύης Τζούδα, η «τρέλα» μιας δημιουργικής παρέας: το πρώτο τεύχος «ΒΑΒΕΛ -Περιοδικό Κόμικς (και όχι μόνο)» . Τιμή ΔΡΧ. 60. Έσβησε, «δεν έκλεισε», 27 χρόνια αργότερα, έπειτα από 246 τεύχη αλλά και 14 Φεστιβάλ -γιορτές- ΒΑΒΕΛ στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Θα προλάβει να εισάγει το ελληνικό κοινό στα ενήλικα κόμικς, να καλλιεργήσει μια ουσιαστική, σε βάθος, σχέση με την Ένατη Τέχνη, να συστήσει την εναλλακτική κουλτούρα, να πληροφορήσει για τις ευρύτερες καλλιτεχνικές τάσεις, να φιλοξενήσει στις σελίδες του και να φέρει στην Ελλάδα μερικούς από τους σημαντικότερους διεθνώς κομίστες, να δώσει το πρώτο βήμα σε μια νέα ταλαντούχα γενιά Ελλήνων δημιουργών∙ να σημαδέψει μια εποχή ολόκληρη.

Μα πέρα από όλα να αποδείξει πως η συλλογικότητα, η αγάπη, η συντροφικότητα, η επίμονη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας και της πολυφωνίας, η αισθητική σύμπνοια κι η πίστη στην ιδέα, είναι τα απαραίτητα συστατικά για την υλοποίηση μιας «τρέλας». Οι διηγήσεις των ανθρώπων που την έζησαν, εικονογραφούν τη διαδρομή του θρυλικού περιοδικού και του φεστιβάλ του, στο ΒΑΒΕΛ -από τη σιωπή στην έκρηξη, ένα ντοκιμαντέρ για ένα περιοδικό κόμικς. Και όχι μόνο.

 

Ελλάδα, 2020 | Παραγωγή: Μελέτης Μοίρας
Σκηνοθεσία: Μελέτης Μοίρας | Σενάριο: Μελέτης Μοίρας
Φωτογραφία: Κώστας Καπερνάρος, Χρήστος Τόλης, Εύη Τσάδαρη, Γιάννης Καπερνάρος
Μοντάζ: Μιχάλης Καλλίγερης | Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης
Διάρκεια: 73 λεπτά | Διανομή: Weird Wave

 

Φευγαλέα Σπουργίτια (Jhalki)
του Μπραχμανάντ Σ. Σίνγκ

 

Οπλισμένη με μια οικεία λαϊκή ιστορία για ένα ακούραστο σπουργίτι και τη γοητευτική παρουσία του μυαλού της, η Τζάλκι ξεκινά ένα ανελέητο ταξίδι για να βρει και να απελευθερώσει τον αδερφό της. Αγνοώντας τη βαθιά ριζωμένη διαφθορά και τους ιστούς αράχνης του συστήματος, η Jhalki αναλαμβάνει το τερατώδες και το συναρπαστικό με μια καθαρότητα επιδίωξης που είναι ταυτόχρονα αναζωογονητική και εμπνευστική. Είναι το ταξίδι της Jhalki η αρχή μιας σπείρας που θα αλλάξει τη ζωή χιλιάδων για τα καλά;

Τι τίμημα πρέπει να πληρώσει για να πάρει αυτό που θέλει; Εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, με φόντο την εμπορία ανθρώπων και την παιδική εργασία, γίνεται ένα άτυπο θρίλερ ελπίδας, θάρρους, αυτοπεποίθησης και επιμονής σε έναν απάνθρωπο κόσμο, που φαίνεται μέσα από τα μάτια ενός 9χρονου κοριτσιού, το οποίο δεν θα σταματήσει πουθενά πριν από το θρίαμβο.

 

 

Ινδία, 2019 | Παραγωγή: Ανάντ Τσαβάν, Μπραχμανάντ Σ. Σίνγκ
Σκηνοθεσία: Μπραχμανάντ Σ. Σίνγκ
Σενάριο: Κάμλες Κούντι Σινγκ, Μπραχμανάντ Σ. Σίνγκ, Τανβί Τζάιν
Φωτογραφία: Ρουπές Κουμάρ | Μοντάζ: Σουρές Πάι
Μουσική: Σαντές Σαντίλια
Πρωταγωνιστούν: Μπομάν Ιράνι, Τανίσθα Τσάτερτζι, Ντίβια Ντούτα
Διανομή: Enorama

 


AgrinioStories | Επιμέλεια: Λ.Τ.