3 Ιουλίου 2022

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 11ῃ Ιουνίου…

  • Συνέβη στο Αγρίνιο στις  11 Ιουνίου του:

1821: Άλωση του Βραχωριού
1997: Θάνατος Στέλιου Τσιτσιμελή

11 Ιουνίου 1821

Άλωση του Βραχωριού

Η παράδοση των όπλων από τους εγκλωβισμένους Οθωμανούς ξεκίνησε το απόγευμα της Παρασκευής 10 Ιουνίου 1821 για να ολοκληρωθεί το πρωί του Σα66άτου 11 Ιουνίου 1821. Μια μεγάλη μέρα ξημέρωσε για το Βραχώρι και για την περιοχή του Κάρλελι. Η αυγή του Σαββάτου της 11ης Ιουνίου 1821 θα βρει το Βραχώρι ελεύθερο από τον Τούρκο κατακτητή. Το βράδυ της ίδιας μέρας είχε πλέον ολοκληρωθεί η παράδοση του τούρκικου οχυρού του Βραχωρίου στους Ελληνες πολιορκητές που ξεκίνησε το βράδυ της 10ης Ιουνίου 1821. Το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης της Τουρκικής Φρουράς του Βραχωριού που αποτελούνταν από 1000 περίπου Τουρκαλβανούς εκτιμάται πως εξουδετερώθηκε ενώ από το συνολικό πληθυσμό των πέντε χιλιάδων (5.000) Οθωμανών και Εβραίων κατοίκων της πολίχνης του Τουρκικού οχυρού του Βραχωριού θεωρούμε ότι τουλάχιστον 3-4 χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους κατά την διάρκεια της πολιορκίας ή τις μέρες που ακολούθησαν την κατάληψη της πόλης από τις επαναστατικές δυνάμεις των ραγιάδων.

Οι αιχμάλωτοι οθωμανοί Αλλάμπεης και Ταχήρ – Παπούλιας Πασσάς, ο Μαχμούτ Μπέης και η Ντζέκω Πασόνυφη (νύφη του Μεχμέτ Αγά Πασόπουλου) με τις οικογένειες τους παρελήφθησαν από τον Αλεξάκη Βλαχόπουλο. Ανταλλάχτηκαν με την οικογένεια του που κρατούνταν αιχμάλωτη στην Πρέβεζα. Οι αγάδες Χαλίλ Μπέης και Βείζ εφέντης μαζί με τις οικογένειες τους και λίγες φαμίλιες αγαδομπέηδων οδηγηθήκαν για προσωρινή προστασία στο σπίτι του Γιαννάκη Στάικου στην Βελάουστα (Πυργί). Ο Γεώργιος Βαρνακιώτης μετέφερε με ασφάλεια 300 Τούρκους αιχμαλώτους με τις οικογένειες τους στον Αστακό. Οι περισσότερες αιχμάλωτες φτωχές τουρκικές οικογένειες μαζί με τους επιζήσαντες Τούρκους πολεμιστές που υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση σε 2.000 συνολικά ψυχές παραδόθηκαν στο καπετάνιο του Ζυγού Δημήτριο Μάκρη για να οδηγηθούν από τις δυνάμεις του στη περιοχή της Μακρυνείας. Η μοίρα όμως γι’ αυτές τις ψυχές είχε γράψει απρόβλεπτο και σκληρό τέλος. Εκτιμάται βάσιμα πως σκοτωθήκαν «δια λιθοβολισμού» από τον όχλο της περιοχής καθώς οι δυνάμεις του «πετρίτη του Ζυγού» δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να τους προστατέψουν. Οι υπόλοιποι Οθωμανοί που γλύτωσαν την σφαγή των αντρών του Βλαχόπουλου και παρέμειναν στη πόλη, σύμφωνα με την συνθήκη παράδοσης, μοιράστηκαν στα κτήματα των χωριών της γύρω περιοχής όπου πρόσφεραν την εργασία τους.

Κάποιοι Οθωμανοί εγκαταστάθηκαν σε περιοχή που γειτνίαζε με τον ναό του Αη Δημήτρη όπου σήμερα απλώνονται τα «Αη βασηλιώτικα». Τον Σεπτέμβρη του 1822 βρίσκονται ακόμη εκεί με άγνωστη την παραπέρα τύχη τους. Πολλές χανούμισσες πλούσιων Οθωμανικών οικογενειών βρέθηκαν να υπηρετούν Έλληνες ή κρατούνταν ως ερωμένες τους. Όμορφες Οθωμανές γέννησαν παιδιά, δίνοντας τη χαρά του πατέρα, όπως στον άτεκνο καπετάν Τσόγκα, αφού ασπάστηκαν τον χριστιανισμό, κατ’ επιταγή του δεσπότη της περιοχής και έτσι παρέμειναν για πάντα. Οι υπόλοιποι αιχμάλωτοι, κάποιες εκατοντάδες, σταδιακά αναχώρησαν για την Αλβανία ή ανταλλάχτηκαν με Έλληνες αιχμαλώτους.

 

11 Ιουνίου 1997

Πεθαίνει ο πρώτος μεταπολιτευτικός δήμαρχος του Αγρινίου, Στέλιος Τσιτσιμελής (1928 – 11 Ιουνίου 1997).

Την περίοδο της Κατοχής ο Στέλιος Τσιτσιμελής οργανώνεται στο ΕΑΜ νέων, στην ΕΠΟΝ και στον εφεδρικό Ε.Λ.Α.Σ. Από το 1950 -1953 υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία ως ανεπιθύμητος στη Μακρόνησο και το 1957 αποφοιτά από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Το 1960 δημοσιεύονται τα πρώτα του ποιήματα στο περιοδικό «Αιτωλικά Γράμματα» με το ψευδώνυμο Δήμος Βραχώρης και το 1967 νυμφεύεται με την Άννυ Λυμπεροπούλου. Το καλοκαίρι του 1974 εκδίδεται το θεατρικό του έργο «Τρεις Μούσες για έναν Βάρβαρο». Τον 1975 εκλέγεται Δήμαρχος Αγρινίου και στις 26/9/77 εισηγείται τη δημιουργία Πνευματικού κέντρου στο Δήμου Αγρινίου.

Το 1978 επανεκλέγεται Δήμαρχος Αγρινίου για 2η φορά και το 1981 εισηγείται τη δημιουργία του πρώτου Δημοτικού Θεάτρου στο Δήμο Αγρινίου. Πρωτοστατεί στην ίδρυση «Διεθνούς Κέντρου Αρχαίου Δράματος» με έδρα το Αγρίνιο και με τη συμβολή της κοινότητας Κατοχής. Το 1985 συμμετέχει στο διεθνές συνέδριο «Ενωμένων πόλεων» στο Τορίνο της Ιταλίας. Το 1984 επανεκλέγεται Δήμαρχος Αγρινίου για 3η φορά και εισηγείται την «Ιόνια Λεωφόρο» (σήμερα Ιόνια Οδός). Στις 17 Σεπτεμβρίου 1987 σε ειδική τελετή στην ελληνική πρεσβεία της Ρώμης τιμήθηκε με το μετάλλιο διάκρισης του «Τάγματος Αξίας» της Ιταλικής Δημοκρατίας, για τη συμβολή του στην ειρήνη και τη φιλία των λαών και το 1989 εκλέγεται βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις εκείνου του έτους. Στις 30 Ιανουαρίου 1997, το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων τον τιμά για την προσφορά του στην πολιτική και τον πολιτισμό.

 

Φωτογραφία ανάρτησης: Σύνθεση δύο Φωτογραφιών: 1. Γκραβούρα του Βραχωριού την εποχή της Επανάστασης του 21 Δημοσιεύτηκε στη “Ριζα”. Αναθηματική στήλη αφιερωμένη στην 11 Ιουνίου 1821, τοποθετημένη, στην Πλατεία Μπέλλου, απέναντι από τα ιατρεία του πρώην Ι.Κ.Α.

AgrinioStories| Πηγή: Αρχείον Αγρινίου