24 Οκτωβρίου 2021

Καλή σου μέρα, Δήμαρχε… «Θέλει προσοχή»

Καλή σου μέρα, Δήμαρχε και καλή βδομάδα να ‘χουμε

Αλλιώς ήταν να ξεκινήσω σήμερα, «μ’ αλλού η ζωή με πάει».
Αυτός ο ημιμαραθώνιος «κλωτσάει»!

Δε θυμάμαι να έγινε μια φορά και να μην πήγε κάτι στραβά. Τώρα αν δεν θυμάμαι καλά∙ συμπάθα με. Αλλά να δεις που η αντιπολίτευση, κάτι θα βρει να πει. Τόσο δρόμο έτρεξε ο Καψάλης, λες να το αφήσει έτσι;

Ας ξεκινήσουμε όμως από τη συμμετοχή και τα συγχαρητήρια που πρέπει να πούμε σε όλους αυτούς τους Αγρινιώτες, που αψηφώντας τον κακό καιρό φόρεσαν φόρμες και μπλουζάκια και στάθηκαν και στις δυο αφετηρίες του αγώνα.

Η αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων για τον αθλητισμό είναι που τιμάει τη μνήμη του κορυφαίου Αγρινιώτη αθλητή Μιχάλη Κούση, ο οποίος σε δύσκολους αθλητικά καιρούς από πλευράς υποδομών, έβαλε το Αγρίνιο αλλά και τη χώρα ολόκληρη στο χάρτη του σημαντικότερου αγωνίσματος των Ολυμπιακών Αγώνων, αποδεικνύοντας μαζί και με άλλους συναθλητές του, ότι ο αθλητισμός δεν είναι ούτε οι σπόνσορες ούτε τα φλας ούτε οι καριέρες της ντόπας, αλλά μια διαρκής αναμέτρηση με τον εαυτό σου και τις δυνάμεις σου.

Σ’ αυτή μας όμως την κουβέντα, Δήμαρχε, λέω ότι πρέπει να αποδώσουμε τα πιο θερμά μας συγχαρητήρια, όχι μόνο στο νικητή του αγώνα (αυτός έτσι κι αλλιώς θα τα εισπράξει), αλλά και σ’ αυτόν τον άγνωστο συμπολίτη μας που έτρεξε όλη τη διαδρομή από τη Δογρή (όπως συνηθίζεται να λέμε επίσημα τη Ντουγρή), μέχρι την Πλατεία Δημοκρατίας και ήρθε… τελευταίος.

Λιγοστοί ήταν εκείνοι που ήταν στον τερματισμό του. Σ’ αυτόν ανήκει το πιο ζεστό μας χειροκρότημα, γιατί είναι από τους λίγους εκείνους, που δεν την πήγε τη διαδρομή «ντουγρού», αλλά κατέκτησε με την προσπάθειά του κάτι, που οι νικητές όλου του κόσμου δεν την έχουν  ίσως αισθανθεί ποτέ σ’ αυτό τον βαθμό: Την προσωπική καταξίωση της συμμετοχής και του τερματισμού ΜΟΝΟ.

Αν αυτό δεν είναι το σημαντικό, τότε ο αθλητισμός χάνει την ουσία του.

Να ρθούμε τώρα και στα άλλα…

Στα «σκληρά»… Και παρακαλώ, τον κ. Καψάλη, να μην «τα δέσει κόμπο», γιατί αυτοί οι «κόμποι» είναι οι μόνοι που λύνονται εύκολα. Και στο κάτω – κάτω της γραφής μπορεί να είναι και άνευ ουσίας.

 

Μα καλά τώρα, Δήμαρχε!; Είναι φωτογραφία αυτή για να επικοινωνήσει ο πιο μεγάλος Δήμος του νομού τη «Γιορτή του Αθλητή»;

Τέτοιος «μπερντές» ούτε πίσω από τη ψησταριά στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας, για να μην μας βαράει ο ήλιος τη Λαμπρή, την ώρα που γυρίζουμε τη σούβλα.

Να μην μιλήσω για το δάπεδο, που θυμίζει δρόμο παλιακό με λακκούβες στα Παρακαμπύλια.

Τόσες αίθουσες έχει ο Δήμος! Χάθηκε ο κόσμος, να ανοίξει μία, να μπούνε μέσα οι τιμώμενοι να ευχαριστηθούν τιμή και δόξα… Η χρυσαφί κορδέλα στο αναλόγιο μας μάρανε!

Μπορώ να πω τίποτα για το κουστούμι και το χαμόγελο;!

Όχι πες μου, μπορώ… Δεν μπορώ!

Γιατί αν πω, θα είμαι… φάουλ.

Κουστουμιά! Ντελικάτη και τριζάτη!

Μόνο που αυτή η κουστουμιά μπροστά από αυτή την τέντα που απλώθηκε στο υπόστεγο, το πάει το σκηνικό… στο τάρταρο!

Άκου να δεις, Δήμαρχε: καλό το παραμύθι, αλλά το κάθε παραμύθι θέλει και το ντεκόρ του. Δε λέω, δικαιολογίες υπάρχουν: «η πανδημία, ο καιρός, το “τρέξε να προλάβουμε” της γιορτής… Όλα κατανοητά κι ανθρώπινα… Αλλά, όπως και συ, έτσι κι εγώ θα παραδεχθώ, ότι δεν είναι φωτογραφίες αυτές για μια τέτοια γιορτή. Γιατί, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, το μόνο στο οποίο έχουμε συνηθίσει στις μέρες μας είναι να διαβάζουμε τις φωτογραφίες.

Και δυστυχώς, Δήμαρχε, η ανάγνωση αυτή, δεν επικοινωνεί, το «φως», τη λάμψη, τη χαρά και τη γοητεία της γιορτής.

Θα μου πεις: άλλα είναι τα σημαντικά… και δεν έχω κανένα λόγω να διαφωνήσω μαζί σου.

Αλλά να… Με παίρνει το παράπονο…

Θα τις δει αυτές τις φωτογραφίες η κ. Τασολάμπρου, για παράδειγμα, όπως και κάθε συμπολίτης μας με μία άλφα (να μη μιλήσω για 2Α ή 3Α) αισθητική και στην καλύτερη περίπτωση, θα πει κρίμα.

Όλα αυτά, Δήμαρχε, όπως σου είπα και στην αρχή της κουβέντας μας, μου προέκυψαν χθες. Άλλο είχα κατά νου να σου γράψω σήμερα, τα γεγονότα όμως με πρόλαβαν.

Να μου επιτρέψεις μόνο, μια μικρή αναφορά σ΄αυτό, που δεν είναι άλλο από την ανάδειξη του προσωρινού μειοδότη για το Πάρκο.

Άιντε… Με το καλό, Δήμαρχε. Άιντε και στην εγκατάσταση.

Άιντε, γιατί αυτή η ιστορία πολύ μας παίδεψε… και πρέπει να τελειώνει κάποτε.

Θυμάμαι έναν πολιτικό σου αντίπαλο που μου έλεγε κάποτε, ότι «αν ο Παπαναστασίου φτιάξει το Πάρκο θα ξαναβγεί δήμαρχος, κι αυτό δεν πρέπει να συμβεί με τίποτα».Φαντάζομαι ότι δεν εννοούσε, να μη γίνει το Πάρκο! Γιατί οι κάτοικοι αυτής της πόλης, Δήμαρχε, ένα μεράκι έχουν μόνο: Το Πάρκο.

Εδώ έχεις αλλάξει όλη την πόλη, αλλά αυτοί εκεί… Αμέτι μουχαμέτι, το Πάρκο…

Άιντε να το δούμε να τελειώνει και να αποκτάει ζωή… Και τι στον κόσμο!

Αυτά για σήμερα, Δήμαρχε.

Είθε η άλλη Δευτέρα να μας βρει, εσένα, εμένα, τα μέλη της τοπικής μας κοινωνίας, καθώς και τον κόσμο όλο, καλύτερους∙

κυρίως όμως πιο δραστήριους στην ομορφιά και στην δημιουργία.

 


Υ.Γ. Και το νου σου, Δήμαρχε: Στα εγκαίνια του Πάρκου, να τις προσέξουμε λίγο τις φωτογραφίες. Αν και το ντεκόρ εκεί δεν θα έχει, εκ των πραγμάτων, πρόβλημα.

AgrinioStories

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *