2 Οκτωβρίου 2022

Καλεντάρι – Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 3ῃ Αυγούστου…

Καλεντάρι της 3ης Αυγούστου του:

1911: Θάνατος Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου
1978: Αναστάτωση στην Καβάλα για τη μεταφορά
της επένδυσης των Πετροχημικών στο Κρυονέρι Μεσολογγίου

3 Αυγούστου 1911

Ένα ρεπορτάζ αφιερωμένο στο θάνατο του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου φιλοξενεί στις σελίδες του το ΣΚΡΙΠ της 19ης Αυγούστου 1911. Το ρεπορτάζ με ημερομηνία 8 Αυγούστου, αφού αναφέρεται στο πανηγύρι του Αγγελοκάστρου, που πραγματοποιήθηκε εκείνη την ημέρα κάνει αναφορά και στον θάνατο του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου, ο οποίος την «παρελθούσαν Πέμπτη (3 Αυγούστου 1911) εν μέσω των κοπετών και των θρήνων εξεμέτρησε το ζην συμπαθής και σεβαστή μορφή ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, εις των πλουσιοτέρων του τόπου μας». Η σορός του νεκρού, συνεχίζει η αναφορά, περιφέρθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης συνοδευόμενη από τον Αρχιεπίσκοπο Παρθένιο και τη μουσική μπάντα της πόλης και κατέληξε στο νεκροταφείο της Αγίας Τριάδας όπου και θάφτηκε. Την Παρασκευή, 4 Αυγούστου, συνεχίζει το ρεπορτάζ, άνοιξε η διαθήκη του μακαρίτη στο Πρωτοδικείο Μεσολογγίου, σύμφωνα με την οποία αναγνωρίζονται κληρονόμοι του η σύζυγός του Βασιλική και οι τρεις παντρεμένες κόρες του. Εκείνο όμως που έχει σημασία για την πόλη είναι το γεγονός ότι άφηνε το μεγαλοπρεπές μέγαρό του για να ιδρυθεί νοσοκομείο στο Αγρίνιο. (ΣΚΡΙΠ, 19/8/1911)

 

 

3 Αυγούστου 1978

Η «Μακεδονία» στο φύλο της 3 Αυγούστου 1978 παρουσίαζει τις αντιδράσεις των φορέων της Καβάλας μετά τη συνέντευξη τύπου του προέδρου της ΕΛΕΒΜΕ (Δείτε ΕΔΩ) για την μεταφορά της επένδυσης στο Κρυονέρι του Μεσολογγίου. Από τον Αύγουστο εκείνο άρχισε ένας τεράστιος αγώνας όλων των κατοίκων της Αιτωλοακαρνανίας για την ματαίωση αυτής της επένδυσης στο νομό της Αιτωλοακαρνανίας. Ηγετική οργανωτική συμμετοχή σε αυτό τον αγώνα είχαν όλοι οι δήμοι του νομού και κυρίως ο Δήμος Αγρινίου, καθώς και έντονα πολιτικοποιημένα άτομα της τοπικής κοινωνίας.

 

Φωτογραφία ανάρτησης: Το σπίτι του Κώστα Αντωνόπουλου, δίπλα στην Λαχαναγορά, ήταν πρώτο νοσοκομείο της πόλης του Αγρινίου.

AgrinioStories | Πηγή: Αρχείον Αγρινίου